Terrence Grandchester
Καλώς ήρθατε στο forum μας.
Παρακαλώ εγγραφείτε ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε περισσότερα οφέλη και προνόμια.
Ας αρχίσει η συζήτηση...
Εικονοθήκη


Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty
Πρόσφατα Θέματα
» Σχόλια για άσχετα fanfiction!
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Μάης 23, 2019 9:51 pm από bettina

» Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Ποια πιστεύετε ότι είναι η κρυφή πλευρά της Κάντυ?
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Μάης 23, 2019 7:22 pm από ariel

» Πως πιστευετε οτι μπορει να ειναι ενας Τερρυ στις μερες μας;
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Μάης 23, 2019 7:15 pm από ariel

» Ήρωες και εμφάνιση.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Μάης 23, 2019 7:14 pm από ariel

» Γιορτινό Theme
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τετ Μάης 22, 2019 12:57 pm από nansecrets

» Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τρι Μάης 21, 2019 11:30 am από bettina

» Σχόλια για το "Κάντυ Κάντυ η σοκαριστική αλήθεια".
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τετ Μάης 15, 2019 5:59 pm από bettina

» Ήρωες που υπάρχουν στο anime και όχι στο manga
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Κυρ Μάης 12, 2019 6:55 pm από nansecrets

» Ο Άντονυ
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Κυρ Απρ 28, 2019 4:51 pm από HAMLET

» Casting...
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Απρ 04, 2019 12:32 pm από stardustia

» Σαν την Κάντυ καμιά;
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τετ Απρ 03, 2019 6:32 pm από nansecrets

» Χρώμα του Φόρουμ(ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ)
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Φεβ 14, 2019 2:32 pm από ΜΙΜΙ

» Ποιός από τους ήρωες σας θυμίζει πιο πολύ τον εαυτό σας;
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Πεμ Φεβ 14, 2019 9:41 am από bettina

» Τι θα κανατε στη θέση του Τερρυ;
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τρι Φεβ 12, 2019 8:08 pm από stavroylaki

» a song for him!!
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Παρ Φεβ 08, 2019 8:39 pm από stavroylaki

» Ελίζα και Νηλ
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Παρ Φεβ 08, 2019 5:25 pm από titika

» Ψυχολογικό Προφίλ
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τετ Φεβ 06, 2019 6:46 pm από bettina

» Αν αντι για τη Σουζανα εμενε ΑΝΑΠΗΡΟΣ ο ΤΕΡΡΥ απο την πτωση του προβολεα.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Τρι Φεβ 05, 2019 11:27 pm από titika

» Κάντυ Κάντυ, γύρισα στο ίντερνετ και βρήκα πολλά για σένα...
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Δευ Δεκ 10, 2018 3:26 pm από ΜΙΜΙ

» Άποψη για το χωρισμό Τερρυ-Κάντυ
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Icon_minitime1Δευ Δεκ 03, 2018 11:14 am από stardustia

Ψηφοφορία

Με ποιον πιστεύετε οτι καταλήγει η Κάντυ στο τέλος;

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_lcap71%Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_rcap 71% [ 72 ]
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_lcap22%Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_rcap 22% [ 22 ]
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_lcap5%Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_rcap 5% [ 5 ]
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_lcap2%Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Vote_rcap 2% [ 2 ]

Σύνολο Ψήφων : 101

TGF Networks
Find us on Facebook Follow us on Twitter Our channel on youtube
Instagram
Affiliates
Candy and Terry's Paradise
Candy In Greek Project

Vampire Knight
Greek Otaku Network
More Affiliates

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Τρι Φεβ 14, 2017 1:04 pm

Υποθέτουμε ότι η Μιζούκι εμπνεύστηκε την ιστορία της από πραγματικά γεγονότα, αλλά εξωράισε πρόσωπα και καταστάσεις (όπως στο Μικρό σπίτι στο λιβάδι). Εγώ είμαι εδώ για να αποκαλύψω την σοκαριστική αλήθεια. Να γκρεμίσω είδωλα, να αποκαλύψω το βρώμικο παρελθόν της αδερφής Μαρίας, έναν πολύ χειρότερο Τέρρυ και τα γεγονότα πριν από την γέννηση της Κάντυ που δεν τόλμησε να αγγίξει κανένας (εντάξει το πριν δε θα μοιάζει πολύ ρεαλιστικό, μάλλον σαπουνόπερα θα το έλεγε κανείς  confused ).
Την Κάντυ λέω να την κρατήσω μέχρι αηδίας καλή (και πιο extreme), ενώ δε θα λείπει η αληθινή αγάπη και ο ρομαντισμός (είπαμε να δείξουμε την αλήθεια, όχι να γράψουμε κάτι εντελώς άνοστο).
Παρακαλώ δείξτε λίγο ενθουσιασμό από τώρα που δεν έχει δημοσιευθεί γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι θα σας αρέσει μετά confused .
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από ariel Την / Το Τρι Φεβ 14, 2017 9:57 pm

Πλάκα κάνεις;;;;;; θα γράψεις φικ;;; Ψήνομαι ήδη....






Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  D95a83dad48a758915d94421b56e0dfe


We are such stuff as dreams are made on; and our little life is rounded with a sleep.
The Tempest
ariel
ariel
Terry Total Freak
Terry Total Freak

Αριθμός μηνυμάτων : 14421
Points : 21997
Ημερομηνία εγγραφής : 06/11/2010
Ηλικία : 45
Τόπος : Gyth Argen
Χιούμορ : think so??

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Τρι Φεβ 14, 2017 10:02 pm

Έχω κάποιες ιδέες, δεν ξέρω πώς θα βγει και πόση σχέση θα έχει τελικά με την Κάντυ confused .
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από nansecrets Την / Το Τρι Φεβ 14, 2017 10:25 pm

ξεκινα τοτε!






Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Damon
nansecrets
nansecrets
Terry Total Freak
Terry Total Freak

Αριθμός μηνυμάτων : 25636
Points : 32830
Ημερομηνία εγγραφής : 06/11/2010
Ηλικία : 42
Τόπος : όπου πάει και ο Τέρρυ!!!
Χιούμορ : ακόμα και στα δύσκολα...

http://terry.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Τρι Φεβ 14, 2017 10:34 pm

Έχω σκεφτεί την πρώτη σκηνή και κάποιες εξελίξεις, αυτό που με δυσκολεύει λίγο είναι ότι η ιστορία αρχίζει την χρονιά που γεννιέται η Κάντυ και δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για την Αμερική του τότε confused (αυτό που μ' ενδιαφέρει πιο πολύ είναι τα κέντρα διασκέδασης).
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από Marianna Blue Lagoon Την / Το Τετ Φεβ 15, 2017 2:21 pm

Τα κέντρα διασκέδασης ε; της εποχης τοτε; ελα μου ντε χοροι πολυ μάλλον
Marianna Blue Lagoon
Marianna Blue Lagoon
Terry
Terry

Αριθμός μηνυμάτων : 1251
Points : 2533
Ημερομηνία εγγραφής : 18/10/2016

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από ΜΙΜΙ Την / Το Τετ Φεβ 15, 2017 7:13 pm

bettina ανυπομονούμε!!!! cheers cheers cheers cheers
ΜΙΜΙ
ΜΙΜΙ
Terry Total Freak
Terry Total Freak

Αριθμός μηνυμάτων : 11792
Points : 16593
Ημερομηνία εγγραφής : 06/11/2010
Ηλικία : 41
Τόπος : Λέικγουντ
Χιούμορ : Έχω λίγο κι απ' αυτό!!

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Πεμ Φεβ 16, 2017 9:18 am

Μαριάννα δε βαριέσαι, θα αφήσω αδιευκρίνιστη την εποχή.
Εντάξει, στήριξη υπάρχει,  :thanks: . Θα προσπαθήσω να το αρχίσω κάποια στιγμή.
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από Marianna Blue Lagoon Την / Το Πεμ Φεβ 16, 2017 8:42 pm

Η διασκεδαση ειναι το λιγότερο όταν εχεις καυτό, ζεστό λαβ στόρυ!
Marianna Blue Lagoon
Marianna Blue Lagoon
Terry
Terry

Αριθμός μηνυμάτων : 1251
Points : 2533
Ημερομηνία εγγραφής : 18/10/2016

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Τρι Μάης 09, 2017 9:27 am

1. Συναντήσεις κι αποκαλύψεις

O Άλεκ δε συνήθιζε ν' αφήνει το πόστο του, δουλειά του ήταν κάθε βράδυ να υποδέχεται όλη την κακή κοινωνία του Σικάγο, όμως εκείνη η μικρή ήταν φανερό ότι χρειαζόταν βοήθεια. Τα γαλανά της μάτια ανοιγμένα διάπλατα αναζητούσαν κάτι και μέχρι να το βρουν έπεφταν πάνω σε χυδαίες φιγούρες μεθυσμένων και άσεμνες χειρονομίες. Την πλησίασε.
-Μήπως μπορώ να σας βοηθήσω δεσποινίς;
Ένα χαμόγελο ομόρφυνε ακόμα περισσότερο το χλωμό προσωπάκι που πρόβαλε κάτω από έναν θάμνο κατάξανθων μαλλιών.
-Θα ήθελα να δω την δεσποινίδα Τζέιν Μπίζλεϊ σας παρακαλώ.
-Γνωρίζεται προσωπικά την Τζέιν;
-Είναι ξαδέρφη μου αλλά μεγαλώσαμε μαζί, τη νιώθω περισσότερο σαν αδερφή μου. Ξέρω ότι εργάζεται εδώ κι επίσης ξέρω ότι δεν είναι σωστό να την απασχολώ ενώ εργάζεται προέκυψε όμως ένα θέμα προσωπικό... και κάπως σοβαρό.
-Μην ανησυχείτε, θα σας οδηγήσω στο καμαρίνι της.
-Είστε πάρα πολύ ευγενικός, σας ευχαριστώ.
-Όχι, εσείς είστε πολύ ευγενική δεσποινίς μου. "Και έχετε πολύ γλυκιά φωνή" ήθελε να προσθέσει αλλά δεν το είπε.
-Με λένε Σίντνεϊ Ρόουζ.
-Χάρηκα πολύ, όλοι εδώ με φωνάζουν Άλεκ.
Το "χάρηκα" της Σίντνεϊ Ρόουζ το σκέπασε η αγριοφωνάρα "Τζέεεεεεϊν" του νεαρού καθώς είχαν φτάσει μπροστά από μια φθαρμένη πόρτα χρώματος καφετί.
-Δεν της αρέσει να μπαίνουμε μέσα χωρίς την άδειά της και όταν χτυπάμε κάνει πως δεν ακούει, δικαιολογήθηκε και γύρισε το κεφάλι σ' ένα παχουλό γκαρσόνι που έτρεχε προς το μέρος τους.
-Τι στο καλό κάνεις εδώ, έλα γρήγορα, κάποιος Τόμσεν βρίζει το αφεντικό και απειλεί να κάψει το μαγαζί.
Ο Άλεκ χαμογέλασε στην κοπέλα για να την καθησυχάσει.
-Είναι μέρος της δουλειάς μας κι αυτά...
Έφυγε μουρμουρίζοντας και βλαστημώντας "δεν μπορεί κανείς να λείψει πέντε λεπτά"...
Το άνοιγμα της πόρτας ξάφνιασε την Σίντνεϊ Ρόουζ λες και ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενε να γίνει. Κάτω απ' το κατώφλι στεκόταν μια έντονα μακιγιαρισμένη γυναίκα τυλιγμένη σε λευκή ρόμπα σα να βρισκόταν στο σπίτι της. Την κοίταξε καλά.
-Ξαδερφούλα!;
-Ω Τζέιν εσύ; Παρολίγο να μη σε γνωρίσω!

Με μια απότομη κίνηση χωρίς καμία χάρη ο πανύψηλος άνδρας έπεσε πάνω στο κρεβάτι του μικρού αλλά περιποιημένου δωματίου της πανσιόν. Ήταν στο πόδι από το πρωί και είχε αρχίσει να νυχτώνει όμως η κούρασή του ήταν περισσότερο ψυχική παρά σωματική. Αν ήταν κι εκείνος σαν τους άλλους, σαν τον ίδιο του τον πατέρα ακόμα ακόμα, θα συμφωνούσε χωρίς αντιρρήσεις, χωρίς να το παιδεύει και χωρίς να παιδεύεται στην τελική. Ήταν όμως πεπεισμένος πως η αξιοποίηση του Λέικγουντ όπως την σχεδίαζαν τα άτομα της εταιρείας σήμαινε την καταστροφή της φυσικής ομορφιάς της περιοχής. Όλη την ώρα αναλωνόταν σε καυγάδες με "συναδέλφους" των οποίων όλη η φιλοσοφία της ζωής τους συνοψιζόταν με δυο λέξεις: "χρήματα, τώρα". Ήξερε ότι πάλι αυτός θα έβγαινε ο κακός, αυτός που θα στερούσε θέσεις εργασίας από τον ντόπιο πληθυσμό (ολοήμερη δουλειά με πενταροδεκάρες δηλαδή), ο οπισθοδρομικός...
Η πόρτα του δωματίου άνοιξε μαλακά σαν κάποιος να φοβόταν να μην τον ξυπνήσει.
-Ήθελα να σου μιλήσω παιδί μου και όλη τη μέρα σήμερα δε βρήκα ευκαιρία.
-Θα τα πούμε αύριο πατέρα, τώρα είμαι πολύ κουρασμένος.
-Μα δεν πρόκειται για τις δουλειές, για τίποτα απ' όλα αυτά.
-Μαντεύω... ψιθύρισε ο νεαρός. Καλύτερο αύριο που θα έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρονο.
-Όπως θες, καλή ξεκούραση τότε.
Ο άνδρας έφερε στα χείλη του ένα ποτηράκι λικέρ και έκανε έναν μορφασμό αηδίας λες και προερχόταν από το ποτό. Θα αργούσε να κοιμηθεί.

Σπόιλερ:
Η Σίντνεϊ Ρόουζ.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  OgJ1RO5OEfE

Σπόιλερ:
Η Τζέιν.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  B01tyMYIUAATnzR

Το πρώτο που έκανε η Τζέιν ήταν να μαλώσει την Σίντνεϊ Ρόουζ. Ήταν πολύ επικίνδυνο να κυκλοφορεί μια κοπελίτσα μόνη της τη νύχτα στο Σικάγο, ειδικά σ' αυτούς τους δρόμους που περιδιάβαιναν όλα τα μπουμπούκια, από θαύμα δεν της συνέβη τίποτα. Είχε μεγαλώσει πια, δεν ήταν σωστό να φέρεται όπως όταν ήταν εκείνο το μικρό άτακτο κοριτσάκι στο χωριουδάκι τους.
-Με συγχωρείς Τζέιν δεν ήθελα να σε νευριάσω ούτε και να σε κάνω ν' ανησυχήσεις, είχα ανάγκη να σου μιλήσω γιατί είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχω εδώ.
-Περί τίνος πρόκειται λοιπόν; ρώτησε η γυναίκα ελπίζοντας πως η νεαρή δε θα της ξεφούρνιζε καμιά βλακεία. Κάτι δυσάρεστο;
-Όχι, είναι κάτι ευχάριστο. Που θα ήταν πάρα πολύ ευχάριστο αν γινόταν λίγο αργότερα γιατί τώρα με κάνει να ανησυχώ λίγο. Περιμένω παιδί.
-Παιδί;
Η Τζέιν έμεινε σκεφτική. Η ξαδέρφη της ήταν μαχητική και ήξερε να αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις. Το μόνο που φοβόταν ήταν ότι χάρη στην αφέλεια και την αθωότητά της ήταν πιθανό να την παρασύρει κάποιος παλιάνθρωπος τάζοντάς της αγάπες και λουλούδια. Να λοιπόν που ο ένας της φόβος βγήκε αληθινός.
-Είσαι σίγουρη;
-Το υποψιαζόμουν αλλά μου το βεβαίωσε και ο γιατρός.
-Και το παιδί είναι αυτού του Αντόν; ρώτησε η Τζέιν προφέροντας το όνομα με περιφρόνηση.
-Φυσικά σου είχα πει ότι αγαπιόμαστε.
-Σίντνεϊ μήπως θυμάσαι αυτά που σου έλεγε η θεία, πως κάποιο άνδρες είναι ύπουλοι, πως είναι καλύτερο να μένουμε μακριά τους και και πως ένας σοβαρός άνδρας που θέλει μια κοπέλα πάει και τη ζητάει απ' τους γονείς της, απ' τους συγγενείς της τέλος πάντων;
-Και πως οι πολλές αγκαλιές και τα φιλιά είναι για μετά το γάμο. Αληθινά προσπάθησα όλα αυτά να τα τηρήσω μέχρι που τον γνώρισα τα είχα καταφέρει. Όμως Τζέιν έγινε ό,τι έγινε μόνο γιατί εγώ και ο Αντόν αγαπιόμαστε πάρα πολύ.
-Και σκοπεύει να σε παντρευτεί δηλαδή αφού σε αγαπάει τόσο;
-Ναι, μαζί έχουμε ονειρευτεί τον γάμο και την οικογένεια που θα φτιάξουμε. Και οι δυο θέλουμε πολλά παιδιά... Αλλά δεν το ξέρει ακόμα.
-Δεν του το είπες;
-Λείπει σε ταξίδι.
-Μάλιστα. Σκέφτηκες μήπως ότι μπορεί... (να το υποψιάζεται, δεν το είπε), να σε αποφεύγει;
-Όχι λείπει συχνά σε ταξίδια, είναι η δουλειά του τέτοια.
-Μα Σίντνεϊ ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ο Αντόν θέλει να σε παντρευτεί πιστεύεις ότι θα τον αφήσει η οικογένειά του, αυτή η μέγαιρα η Ελρόυ; Αυτοί παντρεύονται αποκλειστικά γυναίκες σαν κι αυτούς με όνομα και περιουσία, εσύ τι είσαι, κάποια που φροντίζει τα λουλούδια τους. Θα τον απειλήσουν με αποκλήρωση, θα θελήσουν να σ' απομακρύνουν, στην καλύτερη περίπτωση θα σου δώσουν κάποια χρήματα να βγεις από τη μέση.
-Είμαι σίγουρη πως ο Αντόν θα με υπερασπιστεί!
Και η Σίντνεϊ Ρόουζ φαινόταν έτοιμη να υπερασπιστεί την δική της αγάπη.
-Μη νομίζεις κάνω κι εγώ άσχημες σκέψεις. Όμως ο κύριος Λουκ με συμπαθεί και ελπίζω να πάνε όλα καλά.  Τα παιδιά δεν είναι πρόβλημα, δε θα μπορούσα να δω σαν πρόβλημα ή πηγή στενοχώριας το δικό μου μωρό, τα παιδιά είναι ευλογία.  Εξάλλου... νομίζω πως αν φοβάμαι δεν του κάνω καλό.
Χάιδεψε απαλά την σχεδόν επίπεδη κοιλίτσα της.
-Αισθάνομαι ότι θα είναι κοριτσάκι. Ό,τι κι αν είναι θα το λατρεύουμε. Αν είναι αγοράκι θα πάρει το όνομα του πατέρα του. Να είναι μελαχρινό και ψηλό σαν κι αυτόν; Αν είναι κοριτσάκι θα το πούμε Κάντυ. Ξέρεις ο Αντόν έχει μια κούκλα που την λένε Κάντυ.
-Κούκλα; Μάαλιστα... Έπαιζε με κούκλες ο καλός σου μικρός;
-Είναι μια όμορφη κούκλα που του την χάρισε μια παιδική του φιλενάδα. Με την Μαιρούλα παίζανε πάντα μαζί, ήταν αχώριστοι... εκείνη όμως μια μέρα αρρώστησε και ξέρανε ότι δε θα γίνει καλά. Του έδωσε την κούκλα για να την φιλάει. Αν κάνουμε κοριτσάκι όπως το φαντάζομαι θα του ταίριαζε πολύ το όνομα Κάντυ, τι λες; Βέβαια αυτό που προέχει είναι να είναι καλά.
Η Τζέιν άπλωσε το χέρι της στον ώμο της ξαδέρφης της.
-Ναι θα του ταίριαζε, πώς το φαντάζεσαι;
-Μη με πεις εγωίστρια αλλά τουλάχιστον αν είναι κοριτσάκι θα ήθελα να μου μοιάζει. Κι ας είναι λίγο μπελάς αυτά τα μαλλιά!
-Κι αν ο Αντόν...
-Με τον Αντόν θα παντρευόμασταν έτσι κι αλλιώς, τώρα απλώς θα το επισπεύσουμε λίγο.
-Δεν ήθελα να πω αυτό, απάντησε η Τζέιν κι ας ήθελε να πει αυτό. Δεν ήθελε να χαλάσει το ονειροπόλημα της ξαδέρφης της. Πόσο θα κρατούσε ακόμα;
-Πολύ φανταχτερό το μέρος που εργάζεσαι.
-Λίγο βρώμικο όμως.
-Είμαι σίγουρη πως εσένα η βρωμιά δε σε έχει αγγίξει.
Η Τζέιν δεν μπόρεσε να συγκρατήσει ένα πλατύ χαμόγελο.
-Σε λίγο θα βγω για το νούμερό μου, μη τυχόν φύγεις, να με περιμένεις να γυρίσουμε σπίτι μαζί.
-Ναι, αύριο έχω ρεπό, να κοιμηθούμε μαζί όπως όταν είμαστε μικρές!

Σπόιλερ:
Πάλι η Σίντνεϊ Ρόουζ.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  TXiYe

Η επόμενη μέρα ξημέρωσε πολύ όμορφη και λαμπερή για μέρα φθινοπώρου. Αυτό δε μείωνε τη δυσθυμία του Αντόν. Είχε να μιλήσει με τον κύριο Λουκ, του το είχε υποσχεθεί πως θα μιλούσαν. Πετάχτηκαν στο μοναδικό ταβερνάκι της περιοχής στη διάρκεια του διαλείμματος για φαγητό. Ήταν σχεδόν μονοι. Μακριά από τους συναδέλφους και την αδιακρισία τους. Ο Λουκ Άρντλεϊ δίστασε να θίξει το θέμα και όταν το έκανε η αμηχανία του ήταν ολοφάνερη.
-Αντόν συμπαθείς πολύ την Σίντνεϊ Ρόουζ έτσι δεν είναι;
-Είναι ένα κορίτσι αξιαγάπητο, δεν συμφωνείς πατέρα;
-Μπορεί. Αλλά η Ελρόι πιστέυει πως την συμπαθείς περισσότερο απ' όσο πρέπει... Για να σου μιλήσω καθαρά πως υπάρχει ένα φλερτ αναμεσά σας.
-Κι αν υπάρχει;
-Ω μα αυτό είναι ανήκουστο!
-Αν ήταν δε θα μιλούσαμε καν γι αυτό, ούτε θα επιδίωκες αυτή τη συζήτηση για να μου αλλάξεις γνώμη. Θα σου μιλήσω κι εγώ καθαρά. Με την Σίντνει Ρόουζ δεν υπάρχει φλερτ, έχουμε σχέση πια. Ίσως δεν είναι σωστό που το λέω αλλα΄ξέρω πως από σένα δε θα διαρρεύσει. Θέλω να παντρευτώ την Σίντνεϊ Ρόουζ.
Η ειλικρίνεια του Αντόν ενέτεινε την δυσφορία του κυρίου Λουκ. Έδειχνε σα να αδυνατούσε να αναπνεύσει. Μα μήπως δε γνώριζε τον γιο του, πως ήταν ευθύς, απότομος πολλές φορές;
Τέτοιο νέο δεν το περίμενε. Τι θα έλεγε στην Ελρόι; Με κάποια ντροπή παραδεχόταν στον εαυτό του πως θα ανακουφιζόταν αν άκουγε απ' τον Αντόν πως η Σίντνεϊ δε σήμαινε τίποτα γι αυτόν, τότε θα μπορούσε να είναι σίγουρος πως η ιστορία τους θα έσβηνε ίσως με λίγη πίεση και βέβαια με λίγα δάκρυα από την πλευρά της κοπέλας.
-Αυτό το ξέρεις πως είναι αδύνατον να γίνει. Ξέρεις και το γιατί.
-Σε παρακαλώ, εδώ ολόκληροι βασιλείς παντρεύτηκαν ταπεινότερης καταγωγής γυναίκες γιατί είναι τόσο φοβερό να παντρευτώ εγώ την Σίντνεϊ Ρόουζ; Γιατί πρέπει να μας απασχολεί η γνώμη των αργόσχολων του κύκλου μας, γιατί πρέπει να ενδιαφερθώ να διπλασιάσω αυτή την ούτως ή άλλως τεράστια περιουσία; Τι θα μου ζητήσεις πατέρα να βάλω τα χρήματα και τα κουτσομπολιά πάνω από μένα, πάνω απ' την ευτυχία μου;
-Δεν είναι τόσο απλό παιδί μου, ξέρω πως πάντα ήσουν ρομαντικός και είχες ατίθασο χαρακτήρα, περίμενε ν' ακούσεις όμως λίγο και τον πατέρα σου.
-Φυσικά και θα σ' ακούσω, για να μιλήσουμε δεν ήρθαμε εδώ; Αλλά δεν είναι δύσκολο να μαντέψω αυτά που θα μου πεις.
-Δε χρειάζεται να προτρέχεις. Μίλησες για τους αργόσχολους του κύκλου μας. Μακάρι να ήταν μόνο αυτοί, τότε μπορεί κι εγώ να μην έδινα σημασία. Δεν καταλαβαίνεις την έκταση του σκανδάλου, τις επιπτώσεις που θα έχει σε μένα και την ίδια σου τη μητέρα;
Ο Αντόν σηκώθηκε.
-Από σένα δεν περίμενα να επικαλεσθείς τα συναισθήματά μου για σας για να με πείσεις. Αυτά είναι κόλπα γυναικουλίστικα!
-Δείξει σεβασμό στον πατέρα σου Αντόν!
-Με συγχωρείς πατέρα.
-Μα πως σου 'ρθε, είναι ένα κορίτσι αγράμματο, φτωχό, πώς φαντάστικες πως θα ταιριάξετε μαζί για την υπόλοιπη ζωή σας;
-Είναι ένα κορίτσι όμορφο, γλυκό, αγνό, μη μου πεις πως δεν το βλέπεις πατέρα.
-Είναι χαριτωμένη αλλά αυτό δεν αρκεί.
-Είναι το κορίτσι που με κάνει χαρούμενο.
-Δεν είναι λόγος αυτός να παντρευτείς μια ορφανή, ανταπάντησε ο Λουκ με μια αβεβαιότητα στη φωνή -η χαρά δε χαρακτήριζε την συμβίωσή του με την Ελρόι.
-Την ορφάνια δεν τη διάλεξε.
-Αντόν το ξέρω πως δεν υπήρξε η μοναδική στη ζωή σου.
-Το παραδέχομαι πως έκανα κάποιες επιπόλαιες σχέσεις. Με συγχωρείς που θα σου πω πως οι αριστοκράτισσες δεν έχουν το μισό ήθος απ' αυτό αυτής της ορφανής. Είναι η πρώτη φορά που νιώθω έτσι, αγαπώ την Σίντνεϊ Ρόουζ, είμαι ευτυχισμένος μαζί της, πώς θα μου στερήσεις αυτή την ευτυχία;
Νευριασμένος ο μελαχροινός άνδρας σχεδόν δεν έβλεπε τίποτα γύρω του. Ένιωσε οίκτο όταν από το βλέμμα του κυρίου Λουκ κατάλαβε την αγωνία και τον φόβο του. Τόσο μικρός, ασήμαντος, χωρίς θάρρος, χωρίς πυγμή. Ο Αντόν αγαπούσε τον πατέρα του. Δεν του ήταν τίποτα να ανταποδίδει την αγάπη που λάμβανε από εκείνον από μωρό παιδί. Η εκτίμηση όμως είναι άλλο πράγμα. Θα τον εκτιμούσε αν απαιτούσε την άμεση διακοπή της σχέσης του με την κηπουρό. Θα θύμωνε ίσως περισσότερο αλλά θα είχε απέναντί του έναν άνδρα που του λέει αυτό που πιστεύει πως είναι σωστό να γίνει, όχι κάποιον τρεμάμενο υπαλληλίσκο της συζύγου του.
Η μητέρα του πάλι ήταν από άλλο ανέκδοτο. Αρκετά γεροδεμένη για γυναίκα, αυστηρή και στρυφνή, αν είχε κανένα απόθεμα τρυφερότητας δεν το άφησε ποτέ να εκδηλωθεί. Σκληρή και αυταρχική ήταν αναμφισβήτητα η αρχηγός. Παρά τα όσα της καταλόγιζαν, όλοι αναγνώριζαν πως εκείνη ήταν ο βράχος της οικογένειας, εκείνη που θα την κρατούσε πάντα ενωμένη και δε θα επέτρεπε την παραμικρή (οικονομική συνήθως) ζημία εις βάρος της. Δεν ήταν όμως ένας βράχος στην θάλασσα με ευχάριστες εσοχές αλλά ένας βράχος στην έρημο χωρίς σκιά, που μόνο τονίζει την ξέρα του τοπίου.
O Αντόν κοίταξε πάλι το σκυμμένο κεφάλι με τα άσπρα μαλλιά. Όσα ειπώθηκαν ήταν μόνο ο πρόλογος. Αν ήταν τυχερός ο επίλογος αυτή τη φορά δε θα γραφόταν από την Ελρόι Άρντλεϊ.

Σπόιλερ:
Ο Αντόν.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Hqdefault

Σπόιλερ:
Ο κύριος Λουκ.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  475571-rodolfomachado

Μόνο η Σίντνεϊ Ρόουζ μπορούσε να ξυπνά χαρούμενη το πρωί ούσα σε μια τόσο δύσκολη κατάσταση. Τα λευκά και ροζ τριαντάφυλλα που είχε βάλει η Τζέιν στην τραπεζαρία της ανέβασαν μάλιστα την διάθεση για τα καλά. Μετά το μεσημεριανό πρότεινε στην ξαδέρφη της να πάνε για παγωτό.
-Παγωτό αυτή την εποχή; Έχει αρχίσει να κρυώνει ο καιρός.
-Μα το παγωτό είναι πάντα ωραίο και εξάλλου η μικρή Κάντυ θέλει πολύ τρεις μπάλες βανίλια-φράουλα-σοκολάτα.
-Η μικρή Κάντυ; ρώτησε η Τζέιν με δυσπιστία. Θυμόταν την λαιμαργία της ξανθούλας για το λιγοστό φαγητό τότε στο χωριό, όπως και κάποια λευκά παχουλά δαχτυλάκια να χαλούν μια τούρτα γενεθλίων -μικρή δεν είχε καθόλου υπομονή να περιμένει το σερβίρισμα.
-Τι να κάνω το μωρό είναι φαγούδικο. Και λιχούδικο!
-Αν είναι έτσι... πάμε, συμφώνησε η ξαδέρφη κι άρχισε να ψάχνει τη ζακέτα και την τσάντα της.
-Τζέιν... σου έχω πει ότι αύριο το μεσημέρι γυρίζει ο Αντόν; Δε βλέπω την ώρα να τον ξαναδώ! Αλλά νομίζω δεν τον πολυσυμπαθείς. Θα το δεις πως κάνεις λάθος ξαδερφούλα, είναι πολύ καλό παιδί.
-Με αρκετά πλούσιο παρελθόν.
-Γυναίκες εννοείς; Μα Τζέιν όσο κι αν δε μας αρέσει ποιός άνδρας δεν έχει κάποιο παρελθόν;
-Αυτός που είναι σοβαρός, βρίσκει μια γυναίκα στα δεκαοχτώ του και την παντρεύεται, ήρθε η απάντηση γρήγορη, κοφτή και απότομη από την Τζέιν.
-Και τι φταίει αν δε με γνώρισε στα δεκαοχτώ; Τότε ήμουν μόνο οχτώ.
Η δεσποινίδα Μπίζλεϊ ένωσε τα χέρια σα να προσευχόταν και κοίταξε ψηλά -συνήθιζε να το κάνει αυτό τελευταία. Η Σίντνεϊ Ρόουζ ήταν αθώα και ρομαντική ή απλώς ηλίθια;
-Το βλέπω στα μάτια του ότι με αγαπάει, άκουσε πάλι την φωνή της.

Σπόιλερ:
Αντόν και Σίντνει Ρόουζ
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  De2fa2c403d1

-Φτωχή μου Σίντνεϊ, τι θα κάνουμε, μονολογούσε ο Αντόν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου ενώ ετοιμαζόταν για ένα ακόμα δυσάρεστο συμβούλιο με τους συναδέλφους του.
Όσο μαχητής κι αν ήταν αυτή η διαμάχη με τους συγγενείς του, η αντίθεση που βίωνε από τα παιδικά του κιόλας χρόνια τον κατέβαλε κάποιες φορές ψυχικά, κι αυτή η φράση δεν απηχούσε κάποια πρόθεση παραίτησης αλλά περισσότερο την λύπη του και την συνειδητοποίηση ότι είχε να δώσει εναντίον τους έναν ακόμα μεγάλο αγώνα, τον δυσκολότερο.
Που να ήξερε κιόλας αυτό που είχε να του ανακοινώσει η Σίντνεϊ Ρόουζ! Όμως εκείνη...

Γευόταν εκείνη την στιγμή μία κουταλιά παγωτό φράουλα με μια ευχαρίστηση που ακύρωνε λες, όλα όσα της συνέβαιναν. Η Σίντνεϊ Ρόουζ ήξερε να γεύεται να πάντα. Το νόστιμο φαγητό, τα όμορφα θεάματα, την κάθε εικόνα από τη Νέα Υόρκη ή το Σικάγο που έμοιαζε πρωτόγνωρη σ' εκείνη τη φτωχή χωριατοπούλα. Μόλις μπήκανε σ' εκείνο το μικρό αλλά ζεστό καφέ πρόσεξε την περίτεχνη διακόσμηση, τα βαζάκια με τα βιολετί λουλούδια στο κάθε μικρό τραπεζάκι αλλά και μια κοπέλα που καθόταν μόνη της.
"Όταν μια γυναίκα κάθεται μόνη της αυτό σημαίνει πως είναι πόρνη και περιμένει πελάτη" θυμήθηκε τα λόγια της θείας. Μπορεί όμως να περίμενε τον αρραβωνιαστικό της. Μπορεί και όχι. Σικάγο, άλλα ήθη.
-Τζέιν εδώ στο Σικάγο συνηθίζεται μια γυναίκα να βγαίνει μόνη της; ρώτησε ενώ χαλούσε με το κουταλάκι την μπάλα κρέμα αυτή τη φορά (η σοκολάτα είχε στα πρώτα δευτερόλεπτα εξαφανιστεί).
-Όχι, πώς σου ήρθε;
-Να εκείνη η κοπέλα είναι μόνη της.
Το βλέμμα της Τζέιν στάθηκε σε εκείνη την μελαχρινή για την οποία μιλούσε η ξαδέρφη της. Το όμορφο μα λυπημένο, ίσως και φοβισμένο πρόσωπο της ερχόταν σε αντίθεση με την ίσια στάση του σώματός της. Ήταν σαν μια πριγκίπισσα στην οποία έχει ανακοινωθεί η θανατική καταδίκη αλλά εκείνη προσπαθεί να δείξει αξιοπρέπεια απέναντι στους δήμιους της.  
-Τι έγινε, την γνωρίζεις μήπως;
-Η Ιζαμπέλ... Μα τι κάνει μόνη της εδώ; μουρμούρισε η Τζέιν.
-Αν είναι φίλη σου τότε να μας συστήσεις, θέλω πολύ να γνωρίσω τους νέους φίλους σου Τζέιν. Και ο Άλεκ μου φάνηκε πολύ καλός.
-Σίντνεϊ περίμενέ με ένα λεπτό.
Η Σίντνεϊ Ρόουζ έμεινε να παρακολουθεί (όχι πολύ διακριτικά είναι αλήθεια) την Τζέιν με την άγνωστη. Πρώτα μιλούσαν, μετά η άγνωστη σηκώθηκε (φορούσε όμορφα ρούχα και τα μαλλιά της ήταν κομμένα σε μια γραμμή, δεν πρέπει να ήταν καιρός που είχε πάει κομμωτήριο), έδειξε κάτι στην μέση της στην Τζέιν, μετά άρχισαν να ξαναμιλάνε και μετά κατευθύνθηκαν προς την Ρόουζ.
-Από δω η Ιζαμπέλ, φίλη μου όπως σωστά κατάλαβες.
-Χάρηκα πολύ Ιζαμπέλ.
-Κι από δω η άτακτη ξαδερφούλα μου η Σίντνεϊ Ρόουζ.
-Ω Τζέιν, μη με λες άτακτη μπροστά στους άλλους.
-Χάρηκα, ψέλλισε η Ιζαμπέλ που φαινόταν να μην μπορεί να χαρεί με τίποτα. Η έκφραση του προσώπου της από κοντά δεν ήταν λύπη αλλά πόνος.
-Η Ιζαμπέλ είναι Μεξικάνα, πληροφόρησε η Τζέιν την Σίντνεϊ σίγουρη ότι θα την εντυπωσίαζε.
-Μα δεν μοιάζει με Μεξικάνα, έχω δει Μεξικάνες και είναι πιο... μαυριδερές.
-Γιατί όλες οι Αμερικανίδες μοιάζουμε το ίδιο; διαμαρτυρήθηκε η Τζέιν. Τέλος πάντων η καταγωγή της Ιζαμπέλ είναι γαλλική.
-Α θα ήθελα πολύ να είχα πάει και στο Μεξικό και στην Γαλλία, αναφώνησε η Σίντνεϊ με τον θαυμασμό ότι η νεαρή με τα σκούρα μαλλιά και το πολύ λευκό δέρμα έχει πάει.
-Λοιπόν δεσποινίδες, διέκοψε η Τζέιν σαν για να προλάβει κάποια γκάφα της Σίντνεϊ είμαστε όλες στην ίδια ηλικία και έχουμε σίγουρα πολλά να πούμε.
Όμως εκείνη που μονοπώλησε την συζήτηση ήταν η Σίντνεϊ Ρόουζ. Η Ιζαμπέλ χαμογελούσε μερικές φορές με τα ασήμαντα περιστατικά του χωριό σα να ξεχνιόταν από εκείνο που την βασάνιζε.
-Η ιστορία της Ιζαμπέλ δεν διαφέρει πολύ απ' την δική σου. Ερωτεύτηκε κι εκείνη το αφεντικό της.
-Μα εγώ δεν ερωτεύθηκα το αφεντικό μου δηλαδή τον κύριο Λουκ αλλά τον γιο του.
-Ας είναι, μεγάλη διαφορά έχει; Αλλά ο Λεάντρο είναι κατά βάθος καλό παιδί.
-Ναι, μόνο ο Αντόν δεν είναι, παραπονέθηκε η Σίντνεϊ για την αντιπάθεια της Τζέιν στον αγαπημένο της.
Η συζήτηση όμως έμεινε εκεί γιατί η Ιζαμπέλ μόλις έβγαινε από την τουαλέτα όπου είχε πάει λιγάκι να φρεσκαριστεί.
-Ιζαμπέλ, που θα πας μετά;
-Δεν ξέρω...
-Έλα σπίτι να συνεχίσουμε την παρέα, να σου φτιάξω μια σοκολάτα που θα την πιεις (το τόνισε αυτό γιατί το ρόφημα που είχε παραγγείλει δεν το είχε αγγίξει καθόλου) και να ξαπλώσεις για να ξεκουραστείς. Η Ιζαμπέλ εργάζεται πολύ Σίντνεϊ.
(Εργαζόταν πολύ; Μήπως όντως ήταν...)

Έτσι κι έγινε. Πήγαν στο διαμέρισμα της Τζέιν συζητήσανε λίγο, βάλανε την μικρή με το ζόρι να πιει και να φάει κάτι και μετά η Τζέιν την έστειλε στο δικό της δωμάτιο να ξαπλώσει. Η Σίντνεϊ ήταν περίεργη και ήθελε να βοηθήσει αλλά ήξερε πως η ξαδέρφη της θα θύμωνε αν έκανε ερωτήσεις.
"Λοιπόν μωρό μου, μικρή Κάντυ, βλέπεις πως υπάρχουν σοβαρά βάσανα στον κόσμο, αυτή η κοπέλα είναι τόσο λυπημένη... ίσως απελπισμένη. Εμείς θα δυσκολευτούμε αλλά είμαστε μια χαρά" ψιθύρισε χαϊδεύοντας την κοιλίτσα της.
Δεν κρατήθηκε όμως να μην γλιστρήσει στο δωμάτιο όταν η Τζέιν πήγε πάλι στην κουζίνα.
-Τζέιν εσύ... ψιθύρισε η κουκουλωμένη Ιζαμπέλ.
Είχαν κλείσει τις κουρτίνες και το δωμάτιο ήταν μισοσκότεινο.  
-Όχι είμαι η Σίντνεϊ Ρόουζ.
-Το Ρόουζ σου ταιριάζει περισσότερο, παρατήρησε η μεξικανογαλλίδα. Και χαμογέλασε. Μπορεί το μωρό να είχε επίσης ροδαλά μαγουλάκια. Ήταν κι εκείνη έγκυος κι αυτή ήταν η πρώτη ευχάριστη σκέψη που έκανε και αφορούσε την εγκυμοσύνη της.

bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Παρ Φεβ 15, 2019 9:30 am

2. Η ζωή της Ιζαμπέλ.

-Πολύ όμορφη η φίλη σου Τζέιν.
-Ναι , είναι.  
-Και πολύ στενοχωρημένη.
-Κι αυτό δυστυχώς.
-Τι κρίμα…
-Πρόσεξε Σίντνεϊ Ρόουζ, μη με ρωτήσεις να σου πω τι έχει γιατί δεν πρόκειται να σου πω.
-Μα… δεν ρώτησα τίποτα.
-Λες και δεν ξέρω ότι καίγεσαι να μάθεις μικρή περίεργη. Όμως η φίλη μου έχει ένα μυστικό, θα σου άρεσε εσένα να έλεγε κάποιος τα μυστικά σου;
-Ίσως να μπορούσα να κάνω κάτι αν ήξερα.
-Τώρα είναι αργά να γίνει κάτι.
-Πεθαίνει;! ρώτησε η Σίντνεϊ Ρόουζ κατατρομαγμένη.
-Όχι, φυσικά και όχι, τι λες… Λοιπόν άσε τις ανοησίες ελαφρόμυαλη ξανθιά. Άκου με πρώτον προσευχήσου στον θεούλη για σένα και την Ιζαμπέλ.
-Αυτό το κάνω και προσεύχομαι ειδικά για το μωρό, είπε η Σίντνεϊ Ρόουζ χαϊδεύοντας την κοιλίτσα της που δεν είχε αρχίσει ακόμα να φάινεται.
-Δεύτερον να ξέρεις πως οτιδήποτε και να γίνει στον κόσμο εσύ μπορείς πάντα να έρχεσαι σε μένα.
-Μα το ξέρω ότι μπορώ να βασίζομαι σ’ εσένα Τζέιν.
-Τρίτον, βρες κάτι να κάνουμε για την συνέχεια της ημέρας εκτός από το να νταντεύουμε την Ιζαμπέλ.
-Να πάμε στα μαγαζιά να πάρουμε ρουχαλάκια για το μωρό!
-Όχι αυτό δε θα ήταν καλή ιδέα… Γιατί δεν έχουμε δει ακόμα το μωρό και δεν ξέρουμε τι θα του πάει. Δεν ξέρουμε καν αν είναι αγοράκι ή κοριτσάκι.
Η Σίντνεϊ Ρόουζ ήταν έτοιμη να εκφράσει τις διαφωνίες της όταν κατάλαβε πως κάτι σοβαρό προσπαθούσε να της κρύψει η ξαδέρφη της. Άλλαξε θέμα.
-Ξέρεις εκτός από όμορφη, πρόσεξα ότι η Ιζαμπέλ περπατά και ωραία.  Να λίγο… σα να χορεύει. Μήπως είναι συνάδελφός σου καλλιτέχνης;
Η Τζέιν χαμογέλασε πλατιά. Θυμήθηκε πριν τρία χρόνια που η Ιζαμπέλ μπήκε στο καμπαρέ που δούλευε τότε.
«-Ξέρετε να χορεύετε δεσποινίς;
-Η αλήθεια… Η αλήθεια είναι πως όχι.
-Λυπάμαι, εδώ χρειαζόμαστε μόνο χορεύτριες, δεν υπάρχει άλλη κενή θέση.
-Ξέρετε… μπήκα μόνο για να δω. Με συγχωρείτε.
-Μια στιγμή… Μάλλον η ανάγκη σας για μια δουλειά είναι επείγουσα.
-Ναι.
-Πως σε λένε;
-Ιζαμπέλ.
-Ιζαμπέλ ένας φίλος μου χρειάζεται μια κοπέλα να βοηθάει την γυναίκα του στο σπίτι. Καταλαβαίνεις πως δεν πρόκειται για κάτι λαμπερό αλλά αν δεν έχεις πρόβλημα…
-Φυσικά και δεν έχω, σας ευχαριστώ.
-Ξέρεις από δουλειές του σπιτιού;
-Ε… ναι (κολλησε το ναι βιαστικά και σταθερά στο ε. οι δουλειές του σπιτιού δεν ήταν το μεγάλο της ταλέντο αλλά κάτι θα κατάφερνε).
-Ωραία εδώ σου γράφω το όνομα και την διεύθυνσή του. Πήγαινε μετά τις πέντε και πες πως σε στέλνει η Τζέιν. Ωστόσο δεν σου εγγυώμαι τίποτα.
-Ευχαριστώ πολύ δεσποινίς Τζέιν.
-Γεια σου Λεάντρο, να σου πω μη μου πεις πως βρήκες κιόλας υπηρέτρια. Ωραία γιατί σου στέλνω μια φίλη, την λένε Ιζαμπέλ. Είναι καλό κοριτσάκι αλλά μάλλον δεν πολυσκαμπάζει από δουλειές αλλά θα μάθει. Ναι, τα καταφέρνει με τα παιδιά, τα πάει καλά μαζί τους. Ναι, αν και μικρή. Ορκίσου μου πως δεν θα προσλάβεις άλλη πριν δεις την Ιζαμπέλ, διέταξε η Τζέιν τον φίλο της όταν είδε να απομακρύνεται η προαναφερθείσα.»
-Όχι, δεν κάνει για τέτοια πράγματα.
-Είναι και τόσο αδύνατη…
Φαντάσου, έχει αδυνατίσει αντί να παχύνει…
-Ω μη μου πεις, κι η Ιζαμπελ…

Αν τα αντικείμενα έχουν ψυχή τότε ο Λεάντρο ήταν η μετεμψύχωση μιας σβούρας. Η Ιζαμπέλ είχε όμορφη κίνηση αλλά μπορούσε να κάτσει με τις ώρες προσηλωμένη σ’ ένα κέντημα ή ένα βιβλίο.
Ο Λεάντρο είχε ανάστημα μέτριο προς υψηλό, αδρά χαρακτηριστικά και η έμφυτη νεανικότητα του τον έκανε να φαίνεται μικρότερος απ’ την ηλικία του. Οι τρόποι του ήταν ευγενικοί και η φωνή του απαλή. Η Ιζαμπέλ είχε ανάστημα μέτριο προς χαμηλό, όμορφα χαρακτηριστικά και μια κομψή θηλυκότητα που επίσης την έκανε να φαίνεται μικρότερη.
Οι γονείς του Λεάντρο μετανάστευσαν από την φτωχή Σικελία στις Η.Π.Α όπου όντως βρήκαν μια καλύτερη τύχη. Οι παππούδες της Ιζαμπέλ είχαν την θαυμάσια έμπνευση να μεταναστεύσουν από ένα φτωχό χωριό της Προβηγκίας σε μια φτωχή επαρχία του Μεξικού. Οι γονείς της την πήραν στις Η.Π.Α. όταν ήταν τριών χρόνων. Ο πατέρας της πέθανε δυο χρόνια αργότερα. Η μοίρας της φαινόταν πως θα ήταν η μοίρα ενός φτωχού κοριτσιού που στην καλύτερη περίπτωση θα παντρευόταν κάποιον λιγότερο φτωχό από εκείνη. Και του Λεάντρο όμως η οικογένεια δεν είχε σοβαρές προσδοκίες. Δεν έπαιρνε τα γράμματα, ήταν αφηρημένος και δεν στέριωνε σε καμιά δουλειά. Για καλή του τύχη κληρονόμησε από έναν θείο του ένα κατάστημα υποδημάτων. Αποδείχτηκε πως είχε καλό ένστικτο στις επιχειρήσεις. Με τα λογιστικά και γενικά τα πιο πρακτικά ζητήματα ασχολούνταν η γυναίκα του που είχε σπάνια μόρφωση για γυναίκα της εποχής της.
Ο Λεάντρο ερωτεύθηκε την Ιζαμπέλ από την στιγμή που της άνοιξε την πόρτα. Η μοίρα το είχε φέρει έτσι ώστε να είναι μόνοι τους. Η Ιζαμπέλ αντιλήφθηκε την γοητεία του αρκετό καιρό μετά.
-Βάζεις τον πειρασμό μέσα στο σπίτι σου, έλεγαν στην Μέλανι οι φίλες της.
-Καλύτερα να είναι μέσα στο σπίτι να το ελέγχω, υπαινισσόταν αγανακτισμένη.
Το κορίτσι μπερδευόταν από την συμπεριφορά του αφεντικού της. Ήταν πολύ τρυφερός και προστατευτικός μαζί της, το ενδιαφέρον του δεν γινόταν προσβλητικό. Την είχε ρωτήσει αν το δωμάτιό της της φαίνεται μικρό και αν ήθελε άλλες κουρτίνες. Κάποιες φορές ήταν πολύ υπερβολικός. Όπως όταν της έφερε ένα ζευγάρι γόβες απ’ το μαγαζί για τα γενέθλιά της και επέμενε να της τις φορέσει ο ίδιος. Πρόσεξε ότι το βλέμμα του στάθηκε στις γάμπες της αλλά μπροστά ήταν η γυναίκα και τα παιδιά του, ήταν δυνατόν αυτή η κίνηση να σήμαινε κάτι κακό; Μήπως την έβλεπε πατρικά;
Κάποτε τα απαλά χάδια έγιναν συγκεκριμένα και βίαια. Εκείνη ήξερε ότι έπρεπε να διαμαρτυρηθεί, να αντιδράσει, αλλά ο Λεάντρο ήταν τόσο γλυκός… Η σχέση τους άρχισε να γίνεται πιο στενή μετά από δυο χρόνια. Δεν του φαινόταν αλλά ήταν κι αυτός ντροπαλός.

Η Ιζαμπέλ είχε καταφέρει να κοιμηθεί. Μπήκε στην τραπεζαρία με το κεφάλι λίγο σκυμένο, νύσταζε ακόμα.
Αυτό το πρόσωπο ήταν να ο Θεός να είχε ρίξει μαύρες πινελιές σε μια μπάλα χιόνι. Μαύρα φρύδια, μαύρες μακριές βλεφαρίδες, μάτια που κι αυτά από κάποια απόσταση φαίνονταν μαύρα. Αλλά οι μαύροι κύκλοι ήταν τώρα πιο απαλοί.
-Πόσες μέρες είχες να κοιμηθείς φιλενάδα;
-Δύο, τρεις…
-Πεινάς ή θα ήθελες να κάνουμε μια βόλτα να πάρουμε αέρα και να τα πούμε; Θα σου πάρω κάτι απ’ έξω.
-Όχι δεν πεινάω…
-Μα πρέπει να φας είσαι πάρα πολύ αδύνατη, παρενέβη ζωηρά η Σίντνεϊ Ρόουζ.
Η Τζέιν την κοίταξε τρομαγμένη εκείνη όμως συνέχισε:
-Θα περπατήσουμε, θα φάμε και όταν γυρίσουμε θα σου μάθω να φυτεύεις λουλούδια. Έχουμε γλάστρες, χώμα και σπόρους.
Η Τζέιν παραξενεύτηκε που η Ιζαμπέλ απάντησε:
-Ναι θα μ’ ενδιέφερε αυτό.
Η ζωηράδα της Σίντνεϊ ήταν το μόνο που την αποσπούσε από τα βάσανά της αυτή την περίοδο.

Σπόιλερ:
Η Μέλανι.
Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  2015-07-31_-1438380070


Έχει επεξεργασθεί από τον/την bettina στις Δευ Μάης 06, 2019 9:43 am, 1 φορά
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Κυρ Φεβ 24, 2019 3:19 pm

3. Πού είναι η Σίντνεϊ Ρόουζ;

Ο Αντόν κατέβηκε από το αυτοκίνητο, έτρεξε στην μεγάλη σιδερένια εξώπορτα και ανοίγοντάς την γρήγορα βρέθηκε στην τεράστια αυλή. Ο κύριος Λουκ από πίσω του κούνησε με περισυλλογή το κεφάλι: ήξερε καλά πού οφειλώταν η βιασύνη του γιου του. Όμως ο νεαρός όσο κι αν έψαξε με το βλέμμα δεν έβρισκε το ξανθό κεφαλάκι της αγαπημένης του που πάντα όταν γύριζε τον περίμενε στον κήπο είτε από ένστικτο κατοικιδίου που διαισθάνεται τον ερχομό του αφεντικού του είτε γιατι από την ανυπομονησία περνούσε μ εκάποια πρόφαση όλη τη μέρα εκεί.
Άρχισε να θυμώνει. Η δική του διαίσθηση έλεγε πως δεν θα έβλεπε την Σίντνεϊ Ρόουζ τόσο γρήγορα όσο υπολόγιζε και η οργή του ήταν το παράπονο και ο παραλογισμός του ερωτευμένου:  μήπως η καλή του μέσα σε λίγες μέρες δεν τον αγαπούσε ή δεν νοιαζόταν το ιδιο πια; Προχώρησε στον πλατύ διάδρομο εξετάζοντας τάχα τα φυτά εσωτερικού χώρου.
-Γουαδελούπε θα μπορούσα να δω την Σίντνεϊ Ρόουζ;
-Η Σίντνεϊ έχει πάρει άδεια κύριε, έχει πάει στην ξαδέρφη της την Τζέιν.
-Ναι μα δεν ήταν να γυρίσει σήμερα το πρωί;
-Μάλιστα κύριε αλλά μας είχε ειδοποιήσει για το ενδεχόμενο να μείνει λίγο παραπάνω.
-Α σας είχε ειδοποιήσει… επανέλαβε ο Αντον με συγκρατημένη αγανάκτηση.
-Βλέπετε η μικρή δεν έχει άλλον στον κόσμο, la pobrecita.
-Ευχαριστώ Γουαδελούπε.

Αν κάποιος στεκόταν έξω από το σπίτι της Μέλανι και του Λεάντρο θα μπορούσε να το δει άνετα αφού δεν υπήρχαν ψηλά δέντρα στην χαμηλή μάντρα να κρύβουν την θέα του. Αν άνοιγες την εξώπορτα δε θα χρειαζόταν περισσότερο από ένα λεπτό για να πάει να τους χτυπήσει το κουδούνι. Ήταν μια όμορφη και φροντισμένη αλλά απλή αστική κατοικία.
Η Τζέιν δεν χρειάστηκε να φτάσει εκεί αφού είδε τον Λεάντρο καθώς περνούσε από  το κοντινό παρκάκι. Εκείνος έτρεξε κοντά της και την φίλησε σταυρωτά.
-Α Τζέιν, τι χαρά, τι έκπληξη που σε ξαναβλέπω, πόσος καιρός…
Εκείνη προσπάθησε να κρατήσει το αυστηρό της ύφος μπροστά στην ανυπόκριτη χαρά του φίλου της.
-Τι κάνεις Λεάντρο; Σε σένα ερχόμουν ήθελα κάτι να σου πω.
-Σ’ ακούω Τζέιν μου.
-Αφορά την Ιζαμπέλ.
-Πέσμου είναι καλά; Την έβλεπα παράξενη τελευταία… Μου ζήτησε άδεια να μείνει λίγο με την μητέρα της και σκέφτηκα πως αυτό μπορεί να της κάνει καλό… Είναι καλά η Μπέλα;
-Καλά είναι.
Η νεαρή γυναίκα είχε αδυναμία στον Λεάντρο. Βλέποντάς την να ανησυχεί τόσο δεν μπόρεσε να του απαντήσει κοφτά «όχι δεν είναι καλά».
-Α ωραία… αποκρίθηκε εκείνος ανακουφισμένος αλλά και λίγο δύσπιστος.
-Κάτσε Λεάντρο. Θα μιλήσουμε σοβαρά. Όταν σου έστειλα την Ιζαμπέλ στην έστειλα για να την βοηθήσεις όχι για να την εκμεταλευθείς.
-Σου μίλησε… η Ιζαμπέλ; Τι σου είπε;
-Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό; φώναξε η Τζέιν. Σε ένα κορίτσι τόσο αδύναμο, τόσο αθώο!
-Όχι κοίτα… η Μπέλα… είναι τόσο όμορφη…
-Κι επειδή; Όλοι οι άνδρες είστε το ίδιο γουρούνια τελικά.
-Όχι δεν… ηρέμησε Τζέιν… εννοώ… μου άρεσε από την πρώτη στιγμή.
-Και ξέρεις το αποτέλεσμα όλου αυτού; Η Ιζαμπέλ είναι έγκυος. Είναι απελπισμένη. Ντρέπεται και φοβάται τη μητέρα της. Και τώρα δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
-Ναι, όχι… Και δεν θα έπρεπε να γίνει κάτι.
Η Τζέιν κοίταξε καλά τον «κατηγορούμενο». Η ηθική και η θρησκευτικότητα που φανέρωνε ορισμένες φορές εντελώς ξαφνικά την τρέλαιναν. Ένα κοριτσάκι έτρεξε στα πόδια του και την κοίταξε εχθρικά.  
-Μπαμπά γιατί σου φωνάζει αυτή η κυρία;
-Όχι μωρό μου δε μου φωνάζει και οι μεγάλοι όπως κι εσείς μιλάμε καμιά φορά δυνατά.
-Δεν μου αρέσει να σου μιλάνε δυνατά!
-Αγάπη μου η κυρία είναι φίλη. Κοίτα την λίγο, δεν θυμάσαι την Τζέιν; Πες «γεια σου Τζέιν».
-Γεια σου Τζέιν.
-Γεια σου γλυκιά μου, είπε η Τζέιν και της χάιδεψε καθησυχαστικά το μαγουλάκι.
-Αγάπη μου πήγαινε τώρα να παίξεις με τις φιλενάδες σου γιατί θα φύγουμε σε λίγο.
Η μικρούλα υπάκουσε.
-Αν δεν ήταν η Μικέλα…
-Λεάντρο κόφτο! Ήξερες πολύ καλά και την κατάσταση και τις συνέπειες, μην προσπαθείς τώρα να βρεις δικαιολογίες ή ελαφρυντικά…
-Θα ήθελα να δω την Ιζαμπέλ.
-Γιατί; Να είσαι σίγουρος πως μόνο κακός της κάνεις.
-Και πού είναι τώρα; Με την μάνα της;
-Όχι. Αλλά μην σ’ απασχολεί αυτό, είναι σε καλά χέρια. Θέλω να ελπίζω, πρόσθεσε η Τζέιν μουρμουρίζοντας.

-Ω αγάπη μου γιατί άργησες να σηκώσεις το τηλέφωνο δεν ξέρεις πόσο ήθελα να σε ακούσω!
Ο Αντόν από την άλλη πλευρά της γραμμής άκουγε την γλυκιά φωνούλα της Σίντνεϊ Ρόουζ με ένα μείγμα ανακούφισης, χαράς και οργής.
-Πού είσαι Σίντνεϊ Ρόουζ; Μετά από τόσες μέρες γύρισα και ήθελα τόσο πολύ να σε δω…
-Αχ κι εγώ αγάπη μου, δεν φαντάζεσαι πόσο ανυπομονούσα να σε δω… Αλλά προέκυψε ένα θέμα…
-Τι θέμα μικρό μου τριαντάφυλλο; Σοβαρό;
-Ε… ναι κάπως.
-Δυσάρεστο;
Ακολούθησε παύση. Η Σίντνεϊ Ρόουζ φαντάστηκε μικροσκοπικά πατουσάκια, ροδαλά μαγουλάκια και μικροσκοπικά δαχτυλάκια να παίζουν με τα φουντωτά της μαλλιά.
-Όχι… όχι καθόλου δυσάρεστο. Αλλά θα ήθελα να έρθω να στα πω από κοντά αγάπη μου, δεν είναι πράγματα που μπορώ να στα πω από το τηλέφωνο.
-Είσαι στο σπίτι της Τζέιν;
-Ναι αγάπη μου.
-Τότε να περάσω εγώ από κει αύριο το πρωί;
-Αχ γλυκέ μου σίγουρα μπορείς; Δεν είναι κόπος για σένα;
-Φυσικά και όχι. Θα τα πούμε αύριο έτσι;
-Ναι αγάπη μου, θα περιμένω εδώ όλη τη μέρα, δε θα πάω πουθενά. Θα έχω παρέα και μια καινούργια φίλη όταν έρθεις θέλω να την γνωρίσεις.
Λέγοντας αυτά τα λόγια η Σίντνεϊ χαμογέλασε στην Ιζαμπέλ. Ήξερε πως μια εγκυμοσύνη εκτός γάμου δεν ήταν κάτι που μπορεί να αντιμετωπίσει εύκολα μια κοπέλα. Αν όμως υπήρχε αληθινή αγάπη κι από τους δυο… κάποια λύση θα μπορούσε να βρεθεί. Αυτό ευχόταν για εκείνη.

Το σαλονάκι ήταν μικρό αλλά περιποιημένο. Ίσως γιατί δεν υπήρχαν πολλά πράγματα να τακτοποιηθούν. Την προσοχή του Λεάντρο απέσπασε μια φωτογραφία που στηριζόταν σ’ ένα βαζάκι με βιολέτες: ένας όμορφος άνδρας και μια όμορφη αλλά περισσότερο γοητευτική γυναίκα. Ο μπαμπάς και η μαμά της Ιζαμπέλ… Η γυναίκα όμως που καθόταν στο ντιβανάκι, μεγαλωμένη περισσότερο απ’ τις κακουχίες παρά απ’ τα χρόνια λίγη σχέση έμοιαζε να έχει με εκείνη της φωτογραφίας.
-Ακόμα δεν μου είπατε τον λόγο της επισκέψεώς σας κύριε.
-Έχετε δίκιο λοιπόν… Είμαι ο Λεάντρο ντι Στέφανο το αφεντικο της Ιζαμπέλ και ήρθα να ρωτήσω… να μήπως η κόρη σας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, έχω λίγο καιρό να την δω…
-Μα η Ιζαμπέλ μου είπε πως εσείς της δώσατε άδεια για λίγες μέρες.
-Ναι αυτό είναι αλήθεια μα να, την έβλεπα λίγο λυπημένη… και σκέφτηκα πως υπήρχε κάτι που μπορεί να ντρεπόταν να μου πει.
-Μη νομίζετε πως κι εγώ την βλέπω πολύ κύριε ντι Στέφανο. Όλη τη μέρα είμαι στη δουλειά. Μπορώ να πω πως από καθαρή σύμπτωση με βρήκατε σήμερα. Μα καθίστε σας παρακαλώ .
Η Τζόαν ακούμπησε το χέρι της στο μέτωπο. Μετά από τόση κούραση η συνεχής κίνηση του Λεάντρο την ζάλιζε.
-Ίσως θα ήταν καλύτερο να την δω προσωπικά.
-Η Ιζαμπέλ δεν είναι εδώ. Πήρε τηλέφωνο την κυρία Ντάρελ και ειδοποίησε πως θα μείνει δυο τρεις μέρες σε μια φίλη της. Την ήθελα μαζί μου αλλά ίσως είναι καλύτερα…  Υπάρχουν πολλά πράγματα που τα κορίτσια προτιμούν να εκμηστυριεύονται στις φίλες τους παρά στους γονείς τους. Έχετε κι εσείς παιδιά και θα το δείτε μια μέρα.
-Ήρθα και για κάτι άλλο. Μου είχε ζητήσει μια προκαταβολή η Ιζαμπέλ, όμως με την δουλειά το παρέλειψα. Αν μπορούσατε να της δώσετε αυτά τα χρήματα.
-Ναι φυσικά. Γιατί όμως τόσο ενδιαφέρον κύριε ντι Στέφανο;
-Μα πως… τρία χρόνια η Ιζαμπέλ… είναι πια της οικογένειας. Βοηθάει την Μέλανι, βοηθάει με τα παιδιά… Και είναι ένα καλό κορίτσι.
-Τόση ώρα δεν σας πρόσφερα τίποτα, με ξαφνιάσατε και λιγάκι.
-Δεν πειράζει, εξάλλου τώρα φεύγω. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα κυρία Τζόαν.
Η γυναίκα των συνόδευσε στην πόρτα. Την έκλεισε και μέτρησε τα χρήματα. Ήταν μια πολύ γενναία προκαταβολή. Απλώς μια προκαταβολή ή εξαγορά τύψεων; Κάτι ύποπτο συνέβαινε εδώ και κάτι ήξερε όταν παρά τις οικονομικές δυσκολίες τους εμπόδιζε την Ιζαμπέλ να δουλέψει σε σπίτια. Οι ιστορίες που είχε ακούσει δεν ήταν και λίγες… Και την κόρη της πάντα την κοιτούσαν οι άνδρες.
«-Πώς είναι το καινούργιο αφεντικό Ιζαμπέλ; Όμορφος;
-Α, δεν πρόσεξα ένας κύριος εκεί…  Η γυναίκα του πάντως είναι πολύ όμορφη».
Δεν είχε προσέξει αν ήταν όμορφος; Ένας κούκλος ήταν και την Τζόαν δεν την είχε κατηγορήσει ποτέ κανείς για κακό γούστο. Ήλπιζε πως ότι κι αν είχε συμβεί μεταξύ τους να μην ήταν κάτι σοβαρό ή να μην είχε σοβαρές συνέπειες. Κάποια πιο περήφανη θα του είχε πετάξει στα μούτρα τα λεφτά αλλά τα οικονομικά της δεν επέτρεπαν τέτοιες υπερηφάνειες.  

Ο Λεάντρο προχωρούσε με το περίπου χορευτικό του στυλ. Μια φίλη… Δεν είχε πολλές φίλες η Ιζαμπέλ και μόνο μία παρά τον κυνισμό που έδειχνε και το καυστικό χιούμορ ήταν στην πραγματικότητα αδερφή του ελέους.
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Δευ Μαρ 11, 2019 10:20 am

3. Οι ερωτευμένοι ξαναβρίσκονται.

Αυτή η γυναίκα αποκλείεται να είχε καρδιά όπως όλοι, να στέλνει αίμα στα εσωτερικά όργανα για να λειτουργούν, κάποιο άλλο σύστημα θα την αντικαθιστούσε και στη θέση του αίματος θα υπήρχε άλλο θαυματουργό υγρό. Αν κάτι διασκέδαζε τον Αντόν όλες αυτές τις ώρες που περνούσαν σαδιστικά αργά μέχρι την συνάντησή του με την ξανθιά κηπουρό ήταν οι δυσφορία και οι αντιδράσεις της κυρίας Ελρόι.
-Μα χρειάζεται να έχεις τηλέφωνο στο δωμάτιό σου παιδί μου;
-Σου έχω εξηγήσει μητέρα πως αυτό το τηλέφωνο το έχω για τις δουλειές και αυτά τα πράγματα δεν αφορούν τις γυναίκες. Να είσαι σίγουρη μητέρα πως τα διαχειρίζομαι όλα σωστά.
-Εσύ ξέρεις, απαντούσε εκείνη υποκριτικά μιας και κανένας δεν ήξερε καλύτερα από την ίδια.
-Πήγες αμέσως στο δωμάτιό σου και δεν φίλησες την μητέρα σου, του παραπονιόταν λες και την άγγιζαν τα φιλιά. Αυτό που ήθελε ήταν να έχει την προτεραιότητα.
-Δεν φαντάζεσαι πόσο κουραστικές είναι αυτές οι δουλειές μητέρα.
-Εντάξει παιδί μου, απαντούσε εκείνη συγκαταβατικά. Ήξερε πως η υπερβολική πίεση θα έφερνε τα αντίθετα αποτελέσματα. Ο Αντόν δεν ήταν Λουκ. Ο έλεγχος και η χειραγώγηση έπρεπε να γίνονται διακριτικά, αυτός ήταν ο καταλληλότερος τρόπος.  
Από την ώρα που γύρισε πάντως δεν προσπάθησε να τον ψαρέψει ούτε πέταξε κάποια σπόντα για την Σίντνεϊ Ρόουζ. Δεν βρήκε πρόσφορο έδαφος. Η έκφραση του Αντόν ήταν σοβαρή. Αν ένιωθε όπως νιώθουν οι άνθρωποι που έχουν καρδιά θα έπιανε μια φευγαλέα ονειροπόληση του γιου της, θα μπορούσε να τον ρωτήσει: «που πετάς παιδί μου;».
Είχε καταλάβει πως η σχέση του Αντόν και της ξανθούλας είχε ξεφύγει από το επιτρεπτό πλαίσιο του οποίου τα όρια έβαζε εκείνη. Δεν το είχε αντιληφθεί από τις ματιές και τα χαμόγελα, από τα αόρατα νήματα που δένουν τους ερωτευμένους και τελικά είναι ορατά σε όσους έχουν κάποια ιδέα από έρωτα αλλά από το ένστικτο άγριου ζώου που νιώθει απειλή.

Η σκηνή ήταν λίγο αστεία. Η Ιζαμπέλ δίστασε μόνο για μια στιγμή να πέσει στην αγκαλιά του Λεάντρο. Μήπως από αυτές τις αγκαλιές δεν άρχισαν όλα; Μαζί του όμως ένιωθε σαν το πλευρό που είχε αποσπαστεί από το σώμα του Αδάμ και ζητούσε να γυρίσει στη θέση του. Η Τζέιν κουνούσε το κεφάλι και δάγκωνε το κάτω χείλος της αποδοκιμάζοντας. Η Ιζαμπέλ δακρυσμένη έλεγε πως θέλει να πεθάνει και η Σίντνεϊ Ρόουζ φώναζε «όχι μην πεθάνεις Ιζαμπέλ». Ο Λεάντρο αμήχανος έσφιγγε πάνω του την αγαπημένη του, οι λέξεις δεν του έβγαιναν εύκολα, κάπου κάπου ψέλιζε «θα τα καταφέρουμε», «θα σε φροντίσω», «σ’ αγαπώ». Ήταν η πρώτη φορά που της έλεγε πως την αγαπά και την Ιζαμπέλ δεν την ένοιαζε καθόλου.
-Ωχ σταματήστε πια, σταματήστε πια όλοι! παρενέβη δυναμικά η Τζέιν.
-Λεάντρο δεν σου είπα να μην αναζητήσεις την Ιζαμπέλ; Νομίζεις πως της κάνεις καλό; Αρκετά της έκανες.
-Μα Τζέιν… δεν μπορούσα ν’ αδιαφορήσω.
-Σκασμός! Αφήστε πια τα δράματα, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε. Ιζαμπέλ το ξέρω ότι δεν είναι η ώρα να στο πω αλλά φταις κι εσύ. Ίσως φταίω κάπου κι εγώ. Σε έστειλα σ’ αυτό το άτομο λες και δεν ήξερα τι ελαφρόμυαλος είναι. Όμως μπορεί να υπάρχει λύση. Έχουμε λίγο χρόνο ακόμα. Αν μπορούσαμε να κανονίσουμε έναν γάμο…
-Τώρα; ρώτησε ξέπνοη η Ιζαμπελ σα να ήθελε να πιαστεί από μια τελευταία ελπίδα.
-Ν’ αγγίξει άλλος την Μπέλα; αντέδρασε ο Λεάντρο.
-Λεάντρο εσύ να μη μιλάς. Σου φαίνεται αυτή ώρα να σκέφτεσαι τον εαυτό σου;
-Μα γιατί να μην παντρευτούν η Ιζαμπέλα με τον Λεάντρο αφού αγαπιούνται; ρώτησε όλο αφέλεια η Σίντνεϊ Ρόουζ.
-Λεάντρο μήπως θα ήθελες ν’ απαντήσεις σ’ αυτήν την ερώτηση; Ιζαμπέλ μήπως εσύ;
Η ειρωνία της Τζέιν πήγαζε από τον θυμό της γι αυτή την κατάσταση.

Ξεκούραστος πια, περνώντας απ' το σαλόνι ο Αντόν κοιτάχτηκε με απρόσμενη φιλαρέσκεια στον ορθογώνιο καθρέπτη. Έφτιαξε τον γιακά του πουκαμίσου του, πέρασε τα δάχτυλα στα μαλλιά του και χαμογέλασε. Ένας ερωτευμένος θέλει να δείχνει πάντα όμορφος στα μάτια της αγαπημένης του.
Της Ελρόι δεν της ξέφευγαν ούτε αυτές οι μικρές κινήσεις.
-Αύριο το πρωί θα φύγω πάλι μητέρα.
-Ακόμα δεν προλάβαμε να σε δούμε.
-Έτσι είναι οι δουλειές.
-Μάλιστα, οι δουλειές. αυτή η δουλειά στην οποία αναφέρεσαι δεν έχει να κάνει με την εργασία σου, έτσι δεν είναι;
-Ως ενήλικος μητέρα πιστεύω πως μπορώ να έχω και μια ιδιωτική ζωή.
-Το επιβεβαιώνεις λοιπόν. Δε θα ρωτήσω λεπτομέρειες, δε θα σου κάνω "ανάκριση" όπως λες. Μάλιστα το να έχεις κάνει μια καινούργια γνωριμία το βλέπω πολύ θετικά. Και πολύ θα επιθυμούσα μια από τις γνωριμίες σου να έχει σοβαρή έκβαση. Είσαι πια σε ηλικία γάμου Αντόν.
-Ναι φυσικά απάντησε άτονα ο νεαρός που είχε ακούσει "η ηλικία σου μας επιτρέπει να σε κάνουμε το μέσο της ένωσης της περιουσίας μας με μια άλλη τεράστια περιουσία".
-Είσαι ο μοναχογιός μας παιδί μου, άλλο παιδί από σένα δε μας έδωσε ο Θεός. Δε θα ήθελα τίποτα περισσότερο στον κόσμο από το να σε δω με μια κατάλληλη γυναίκα να κάνεις κι εσύ την δική σου οικογένεια. Δεν πιστεύω να θες να γεράσεις και ν' αλητεύεις, αυτή την συμπεριφορά εκτός από απαράδεκτη την βρίσκω και εντελώς γελοία.
-Συμφωνώ μητέρα. Και θα σου εμπιστευθώ ότι υπάρχει μια όμορφη και καλή κοπέλα στη ζωή μου με την οποία θα ήθελα να γίνουν όλα αυτά που είπες. Μόνο που δεν ξέρω κατά πόσο θα την ενέκρινες για νύφη, πρόσθεσε ο Αντόν μελαγχολικά.
-Αν είναι έτσι όπως λες γιατί να έχω αντίρρηση; Αντόν μη μου πεις πως έμπλεξες με καμιά που δεν είναι της τάξης μας.
Όλες αυτές οι γαρνιτούρες για να του δώσει την τελευταία πρόταση με το αυστηρό και στριφνό της ύφος να καταλάβει πως δεν υπήρχε η παραμικρή περίπτωση να δεχτεί για νύφη μία που "δεν ήταν της τάξεώς τους". Έτσι γίνονταν οι συζητήσεις με την μητέρα του σ' αυτό το σπίτι. Υπαινικτικά. Υπήρχε ένα θέμα που γνωρίζανε ακριβώς ποιό ήταν και οι δύο. Σα να μην το γνωρίζανε έφερναν γύρω απ' αυτό την κουβέντα μέχρι που η Ελρόι θα έδινε την κατηγορηματική της απάντηση/εντολή. Τότε ο Αντόν θα θύμωνε. Ή θα αδιαφορούσε αλλά λόγω χαρακτήρα συνήθως θύμωνε και παράκουγε.
-Νομίζω κάτι έχεις καταλάβει μητέρα.
-Μπορεί απ' το μυαλό μου να περνούν διάφορα... Άλλο αυτό κι άλλο να ξέρει κανείς.
-Και η καρδιά της μάνας;
Ο ειρωνικός τόνος της φωνής του ήταν σαν μαχαίρι που έβρισκε ακριβώς τον στόχο. Την "καρδιά της μάνας" είχε επικαλεστεί η Ελρόι σε κάποια άλλη περίπτωση, σοβαρή, τότε που είχε μάθει εκείνο που ήθελε χρησιμοποιώντας τους υποτακτικούς της.
-Τρελάθηκες; φώναξε πετώντας τα προσχήματα. Θέλεις να είσαι μια φτωχή, μια ορφανή, μια που δεν είναι τίποτα;
-Ναι αυτήν θέλω! Η Σίντνεϊ...
Σταμάτησε την φράση του κι άρχισε να γελά νευρικά. Και να προσπαθούσε να εξηγήσει γιατί αγαπά την Σίντνεϊ μήπως η μητέρα του θα καταλάβαινε; Μήπως και ο ίδιος είχε καταλάβει πώς εκείνη η μικρή ρίζωσε στην καρδιά του; Δεν ήταν κεραυνοβόλος έρωτας ή ίσως ήταν μεταμφιεσμένος σε αμοιβαία αντιπάθεια. Την έβρισκε ελαφρόμυαλη και εκνευριστικά χαζοχαρούμενη. Τον έβρισκε υπερβολικά σοβαρό και κάπως φαντασμένο. Μετά εκείνος πρόσεξε πόσο του έλειπε όταν τύχαινε να λείπει μια μέρα. Είχε αγαπήσει το φωτεινό πρόσωπο και το όμορφο χαμόγελό της. Η Σίντνεϊ Ρόουζ... ήταν ο ήλιος του. Πώς το λες όμως αυτό στην Ελρόι; Αν σε πάρει σοβαρά θα ανησυχήσει μήπως έχει αρρωστήσει. Πέρα όμως απ' αυτά είχε αρχίσει και να την εκτιμά. Έβλεπε πόσο συμπονετική ήταν στον καθένα που αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα μικρό ή μεγάλο. Είχε αλληλεγγύη αν και η ίδια δεν θα χρησιμοποιούσε αυτή την λέξη. Επιπλέον ως υπάλληλος που είχε ανάγκη μια εργασία για να ζήσει δεν ήταν καθόλου δουλοπρεπής όπως άλλοι που ο Αντόν είχε προσπαθήσει να δικαιολογήσει χωρίς να το καταφέρει. Εκτίμησε την Σίντνεϊ Ρόουζ και για αυτό που του είχε φανεί θράσος στην αρχή. Δεν ήταν θράσος. Αυτόν τον είχαν κακομάθει.
Η Ελρόι φώναζε επίθετα όπως "καταραμένη", "ύπουλη", "σιγανοπαπαδιά".
-Ηρέμησε σε παρακαλώ μητέρα, θα πάθεις κάτι.
-Δεν βλέπεις πως εσύ έχεις πάθει. Αν είναι μια επιπολαιότητα της νιότης...
-Δεν είναι. Την Σίντνεϊ θα την παντρευτώ, διέκοψε ο Αντόν που πριν δυο δευτερόλεπτα θεωρούσε πως ήταν ίσως νωρίς να μιλάνε για γάμο.
Εκείνη έβαλε το χέρι στο στήθος εκεί που θα έπρεπε να είναι η καρδιά. Αμέσως όμως ίσιωσε τον κορμό και άρχισε τις απειλές:
-Δεν μας σέβεσαι Αντόν. Παίρνεις τόσο επιπόλαια μια απόφαση που επηρεάζει την ζωή και την υπόληψη όλης της οικογένειας. Μιας οικογένειας στην οποία ανήκεις και η οποία σου πρόσφερε τα πάντα. Αν η θέλησή σου είναι να ξεκόψεις από εμάς, τότε να σε δω αν καταφέρεις να κάνεις οτιδήποτε στην ζωή σου. Ένας ζητιάνος θα καταντήσεις όπως αυτή η άχρηστη. Ανάθεμα την ώρα... πρόσθεσε μουρμουρίζοντας με θυμό.
-Αν έχω κάνει κάτι στην ζωή μου νομίζω έχει να κάνει λιγάκι και με την θέληση, την επιμονή και την σκληρή μου εργασία, απάντησε ειρωνικά ο Αντόν.
-Πόσο αφελής είσαι! Δεν ξέρεις τίποτα από ζωή, δεν ξέρεις πως η σκληρή δουλειά δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει τίποτα από μόνη της σ' αυτόν τον κόσμο!
Ώστε ήταν αλήθεια λοιπόν; Οι εργάτες και οι κατώτεροι υπάλληλοι δεν έμεναν στάσιμοι στην μιζέρια επειδή ήταν "τεμπέληδες" όπως έλεγαν η Ελρόι και όλοι σχεδόν από το περιβάλλον του.
-Τι καλά που το ομολογείς μητέρα...
-Αντόν τι λες; Τρελάθηκες και παραμιλάς; Αντόν πού πας, στάσου, η μάνα σου θέλει να σου μιλήσει, τι έλλειψη σεβασμού, αχάριστο παλιόπαιδο.

Η αποκάλυψη της παράνομης σχέσης της Ιζαμπέλ και του Λεάντρο προκάλεσε τέτοια αναστάτωση στην Σίντνεϊ Ρόουζ που μετά βίας έφαγε την μισή και κάτι μηλόπιτα από το μεγάλο κομμάτι που της προσέφερε για βράδυ η ξαδέρφη της.
Μα η Ιζαμπέλ με το τόσο αγγελικό προσωπάκι να έχει σχέση με παντρεμένο; Κάτι τέτοια λέρωναν την ροζ εικόνα που είχε για την ζωή.
-Γιατί αυτή η όμορφη κοπέλα να μην είναι με ένα ελεύθερο παιδί;
-Γιατί αυτόν ερωτεύθηκε.
-Αλλά αυτός είχε οικογένεια. Είχε γυναίκα...
-Εσύ Σίντνεϊ Ρόουζ τι θα έκανες αν ο Αντόν ήταν παντρεμένος;
-Αν ο Αντόν ήταν παντρεμένος ούτε θα τον πλησίαζα!
-Αλήθεια; Πού ξέρεις πως ο Αντόν δεν είχε κοπέλα όταν τα φτιάξατε;
-Το ξέρω γιατί δεν είχα ακούσει κάτι τέτοιο, ούτε μου είπε κάτι τέτοιο φυσικά. Ο Αντόν είναι πάντα ειλικρινής μαζί μου δεν μου έχει πει ψέματα ποτέ!
-Εντάξει, εντάξει, είπε η Τζέιν κάπως κουρασμένα.
-Βέβαια ήταν μεγάλο λάθος μου να... να γίνει αυτό που έγινε πριν παντρευτούμε. Ίσως έχεις δίκιο και να είμαι επιπόλαιη τελικά. Όλοι κάνουμε λάθη και δεν είναι ότι θέλω να την κρίνω... Μόνο που στενοχωριέμαι γιατί τα πράγματα της ήρθαν πολύ δύσκολα, πραγματικά.

-Είσαι ένας άχρηστος! φώναξε η Ελρόι στον σύζυγό της.
-Μα τι συμβαίνει καλή μου;
-Συμβαίνει πως το να σε παντρευτώ ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου ηλίθιε. Βαρέθηκα πια να είμαι εγώ ο άνδρας αυτής της οικογένειας. Ο Αντόν θέλει να παντρευτεί αυτή την αριβίστρια την κηπουρό κι εσύ δεν έκανες τίποτα για να τον εμποδίσεις να είναι μαζί της!
-Μα σαν τι θα μπορούσα να κάνω Ελρόι;
-Φυσικά, όπως πάντα δεν ξέρεις. Θα μπορούσες τουλάχιστον να του πεις δυο κουβέντες σαν άνδρας. Να δράσεις πριν φτάσουν τα πράγματα ως εδώ.
-Ίσως, παραδέχτηκε απογοητευμένος ο Λούκας.
-Όπως τα έκανες πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε από δω και μπρος.
-Ελρόι.... δεν πιστεύω να θέλεις να απειλήσουμε το παιδί.
-Όχι δε θα το πληρώσει το παιδί μας αυτό. Ο Αντόν... μπορεί να είναι πεισματάρης... είναι όμως και νέος, και άνδρας... Οι άνδρες ξεμυαλίζονται εύκολα. Θα πληρώσει αυτή που πρέπει. Πολύ ακριβά.

O Αντόν δεν είχε κοιμηθεί έφτασε όμως χαρούμενος και ξεκούραστος στο Σικάγο και χτύπησε με ρυθμό την πόρτα της Τζέιν. Προσπέρασε τα ξινισμένα μούτρα της μελαχρινής ξαδέρφης της Σίντνεϊ Ρόουζ και τα λυπημένα μιας άλλης μελαχρινής ανυπομονώντας να σφίξει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του ξανθια πράγμα που δεν άργησε να γίνει.
-Αυτές οι λίγες μέρες που δεν σε έβλεπα μου φάνηκαν χρόνος τριανταφυλλάκι μου, της εξομολογήθηκε χώνοντας τα δάχτυλά του στα φουντωτά της μαλλιά.
-Αχ αγάπη μου τα παραλές.
-Κι έχω να πω κι άλλα. Άκου με, είπα στην μάνα μου πως θέλω να σε παντρευτώ. Ήταν πολύ πικρόχολη, μου θύμωσε, με απείλησε αλλά δεν με νοιάζει.
-Τόσο πολύ με αντιπαθεί η μαμά σου;
-Μη σε νοιάζει αυτό, η μαμά μόνο τα λεφτά συμπαθεί. Νιώσε με... πώς να στο πω... έσπασα της αλυσίδες, νιώθω επιτέλους ελεύθερος. Εσύ τι ήθελες να μου πεις.
Η Σίντνεϊ Ρόουζ δίστασε για λίγο. Ένιωσε έκπληξη μπροστά στην συμπεριφορά του καλού της. Ήξερε πως είναι παρορμητικός, μερικές φορές οξύθυμος, δεν δίσταζε να πει την γνώμη του ή να υπερασπίζεται αυτό που θεωρεί δίκιο. Τον "κατηγορούσε" όμως ότι του έλειπε η "τρέλα", που τώρα έδειχνε.
-Είμαι έγκυος!
Ήταν η σειρά του να νιώσει έκπληξη. Χαμογέλασε πρώτα αμήχανα, μετά πλατιά.
-Είναι υπέροχο! Όμως αυτό σημαίνει πως ο γάμος που λέγαμε θα πρέπει να γίνει σύντομα. Θα τα καταφέρουμε αγάπη μου. Τόσοι άνθρωποι κάνουν οικογένεια και είναι πραγματικά φτωχοί... Εσύ θα είσαι η καλύτερη μαμά και η καλύτερη σύζυγος του κόσμου.
Λέγοντας αυτά αγκάλιασε προστατευτικά την Σίντνεϊ.
 
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Πεμ Μάης 02, 2019 6:12 pm

4.Ένα ξεκίνημα.

-Ο Αντόν ένιωθε χαρούμενος και ελεύθερος, το συναίσθημα όμως δεν τον κυριαρχούσε τόσο ώστε να μην καταλαβαίνει πως η Σίντνεϊ Ρόουζ δεν ένιωθε το ίδιο. Δεν ήταν απογοητευμένη επειδή προσέβλεπε στην κληρονομιά και την περιουσία του, αυτό εκείνος το ήξερε, αυτό που δεν αντιλαμβανόταν πλήρως ήταν την ανάγκη της να πατά σε σταθερό έδαφος.  
-Τι έχεις τριανταφυλλάκι μου;
-Ναι είχα την ελπίδα… πως κάποια μέρα ο κύριος Λουκ και η κυρία Ελρόι θα με συμπαθούσαν και θα με αποδέχονταν. Είμαι πολύ αφελής αγάπη μου;  Η Τζέιν πάντα λέει πως είμαι αφελής.
Εκείνος χάιδεψε το μπράτσο της τρυφερά.
-Ίσως να είμαι και εγώ αφελής. Κι ας νόμιζα πάντα πως τα ήξερα όλα… Όχι μικρή μου. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι είσαι πολύ νέα ακόμα. Μεγαλώνοντας θα μαθαίνεις όλο και πιο πολλά.
-Αυτό το μωρό θα έχει τουλάχιστον την αγκαλιά της μαμάς του, είπε η Σίντνεϊ Ρόουζ αναλογιζόμενη την δική της ορφάνια.
-Και του μπαμπά του, πρόσθεσε ο Αντόν απλώνοντας το χέρι του στην κοιλίτσα της. Μην το ξεχνάς αυτό.
-Φυσικά και του μπαμπά του. Αυτό θα είναι ένα πολύ τυχερό μωρό.

**********************************************************************
Η γυναίκα έδωσε άλλη μια σπρωξιά στην κούνια του γκρινιάρικου μπέμπη.
-Δεν είναι πια νεογέννητο, δεν θα έπρεπε να έχει σταματήσει επιτέλους να κλαίει όλη την ώρα; Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω μ’ αυτό το μωρό, παραπονέθηκε στην παχουλή μεσήλικη νταντά που καθόταν κοντά της.
-Είναι όμορφος σαν κορίτσι! αναφώνησε εκείνη καθώς το σήκωνε στην αγκαλιά της ηρεμώντας το κάπως. Κοίτα όμορφα γαλανά ματάκια!
-Αν τα όμορφα ματάκια μπορούσαν να το κάνουν να μην κλαίει όλη νύχτα… συνέχισε η γυναίκα διορθώνοντας μηχανικά τον ξανθό της κότσο.
-Θα τον ταΐσουμε και θα ναι μια χαρά, συνέχισε η νταντά με τον χαϊδευτικό της τόνο που απευθυνόταν περισσότερο στο μωρό παρά στη μαμά.
-Ναι, κάνε ό,τι νομίζεις Μπέρτα, σου έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
-Ο Δούκας θα έρθει σήμερα;
Η Έλινορ απάντησε με έναν μορφασμό. Και με ένα άκεφο «Δεν ξέρω» για να μην είναι εντελώς αγενής.
Δεν ήταν πολύ καιρός που κι εκείνη είχε βρεθεί στην ίδια θέση με την Σίντνεϊ Ρόουζ και την Ιζαμπέλ. Ήταν όμως απείρως πιο τυχερή. Αρκετά μεγαλύτερη, δυναμική και με μια στρωμένη καριέρα δεν είχε να τρέμει κάποια μαμά ή την κοινωνία ή να ανησυχεί για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Παρόλα αυτά υπήρχαν και θέματα που την δυσαρεστούσαν πολύ….

**********************************************************************
-Έχει πλάκα η ξαδέρφη σου, σχολίασε αυθόρμητα η Ιζαμπέλ αφού ο Αντόν άρπαξε απ’ το χέρι την Σίντνεϊ Ρόουζ  -εκείνη έβγαλε ένα επιφώνημα ξαφνιάσματος- για να την πάει να δει διάφορα διαμερίσματα ώστε να νοικιάσουν αυτό που θα τους αρέσει περισσότερο.
-Μη νομίζεις πως είναι πιο τυχερή από εσένα.
-Γιατί αυτή η σοβαρότητα; Το αγόρι της την αγαπά και θέλει να την παντρευτεί. Ασφαλώς και είναι πιο τυχερή από μένα.
-Θα ήταν τυχερή αν το αγόρι της είχε λίγο μεγαλύτερη περιουσία απ’ την δική της… Όμως οι Άρντλεϊ δεν είναι μόνο καλύτερα οικονομικά, δεν είναι απλώς πλούσιοι… Είναι πανίσχυροι.
-Και γιατί αυτό είναι κακό; Θέλω να πω… Για την Ρόουζ είναι μάλλον καλό.
-Άσε να μην σε ζαλίζω καλύτερα. Και δεν έπρεπε να σου μιλήσω όπως σου μίλησα χθες,  είσαι ήδη στενοχωρημένη…
-Είχες δίκιο. Ήμουν πολύ ηλίθια που παρασύρθηκα. Τώρα το πληρώνω αλλά φταίω εγώ. Είμαι ένα σκουπίδι. Δεν είμαι μια πριγκίπισσα αλλά ένα σκουπίδι, κλαψούρισε η Ιζαμπέλ που μεταπηδούσε με ευκολία από τον ρόλο της καταδικασμένης αλλά περήφανης πριγκίπισσας σε εκείνον της  ταπεινότερης ζητιάνας.
«Πριγκίπισσα» την αποκαλούσε ο μπαμπάς της. Δύσκολο να το θυμόταν, μάλλον το ήξερε από κάποια λόγια της κυρίας Τζόαν, που γεννήθηκε Ζαν αλλά στο Μεξικό που το όνομά της ήταν δύσκολο να προφερθεί έγινε Χουάνα για να εξαμερικανισθεί αργότερα σε Τζόαν. Όχι τέτοια ρεζιλίκια δεν θα περνούσε ποτέ η κυρία Τζόαν. Ήταν μια δυνατή γυναίκα. Το έδειχναν και τα χαρακτηριστικά της. Η έντονη ματιά, το  αδρό πηγούνι.
Η Τζόαν είχε πει στον Ζορντί:  «αν πραγματικά με θέλεις δεν ωφελεί αν σαχλαμαρίζουμε,  να πας να με ζητήσεις απ’ τους δικούς μου». Δεν μετρούσαν παραπάνω από ένα μήνα γνωριμίας αλλά ο Ζορντί το έκανε. Αρραβωνιάστηκαν και μετά από μισό χρόνο ακολούθησε και ο γάμος.
Από μια νοσταλγία που ενίσχυαν τα λόγια της μαμάς της, η Ιζαμπέλ είχε την αίσθηση της χαμένης τρυφερότητας του πατέρα της. Πόσο διαφορετικοί ήταν οι δυο τους…  Όχι πως είχε παράπονο από την κυρία Τζόαν. Πάντα την πρόσεχε, την συμβούλευε, ενδιαφερόταν για εκείνη. Ήξερε πως μόνο τα τρεχάματά της από δω κι από κει και η κούραση δεν την άφηναν να εκδηλώνει περισσότερο την αγάπη της.
Όλοι όμως έλεγαν πως ήταν διαφορετικοί. Η Τζοάν αυστηρή και πρακτική, ο Ζορντί πιο ανάλαφρος και μποέμ τύπος.  Η μοίρα με τον πρόωρο θάνατο του Ζορντί αποφάσισε να μην λυθεί ποτέ το αίνιγμα αν αυτοί οι δύο θα κατόρθωναν να μείνουν μαζί για πάντα.  
-Ένα σκουπίδι σαν κι εμένα δεν αξίζει να ζει. Είμαι μια ντροπή ακόμα και για τον μπαμπά αν με βλέπει απ’ τον ουρανό.
-Αχ καλή μου να ήξερες πόσα πραγματικά σκουπίδια έχω γνωρίσει που ο κόσμος θα ήταν καλύτερος χωρίς αυτά… Μήπως σκότωσες κανέναν;  Όχι, έκανες ένα λάθος. Και στο κάτω κάτω ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία είσαι που κάνει το λάθος αυτό.  
-Εργαζόμουν στο σπίτι της κυρά Μέλανι, έπαιζα με τα παιδιά της και πήγα με τον άνδρα της. Μου αξίζει αυτό που τραβάω.
-Δυστυχώς δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω. Και αν κάτι μας διδάσκουν τα παραμύθια είναι ότι μετά από πολλά βάσανα οι πριγκίπισσες βρίσκουν στο τέλος την ευτυχία. Ο μπαμπάς σου ήξερε τι έλεγε, έτσι πριγκίπισσα;
-Τζέιν… να υπάρχει κάποιος τρόπος να μην το μάθει η μαμά;

*************************************************************************************************
-Αχ νομίζω πως ζαλίστηκα…
Ο Αντόν έσκυψε στοργικά πάνω στο ξανθό του μπουμπούκι.
-Συγνώμη μωρό μου, φέρθηκα απερίσκεπτα… Στην κατάστασή σου εγώ σε γυρνάω από δω κι από κει.
-Όχι δεν είναι αυτό… Αντόν… σε τόσο λίγο διάστημα τόσες αλλαγές… Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να το συνηθίσω.
Εκείνος άνοιξε ιπποτικά την πόρτα του καφέ στην καλή του. Θα της παρήγγελνε ένα τσάι και θα κάθονταν ήσυχα να τα πουν.
-Ξέρεις Σίντνεϊ Ρόουζ… δεν στο είχα πει γιατί ήξερα πως μπορεί να σου φαινόταν παράξενο… Μεγάλωσα σ’ αυτό το πολύ μεγάλο σπίτι που ξέρεις… Με τα ευρύχωρα δωμάτια, τους κήπους, τις μεγάλες αυλές. Κι όμως πολλές φορές ασφυκτιούσα εκεί σα να μου έλειπε το οξυγόνο. Η μητέρα μου… ο πατέρας μου πάλι…
Απέφευγε τους χαρακτηρισμούς αλλά τελικά συμπλήρωσε:
-Η μητέρα μου συμπεριφέρεται σαν δικτάτορας και ο μπαμπάς την υπακούει πάντα. Λες και δεν έχει δική του γνώμη αυτός ο άνθρωπος. Μπορεί να ακούγεται εγωιστικό αλλά ένιωθα πως δεν ταίριαζα εκεί. Ίσως έκανα την επανάστασή μου αργά, έπρεπε να έχω φύγει εδώ και πολλά χρόνια αλλά φτάνει μια στιγμή… που γίνεται κάτι, λέγεται κάτι και καταλαβαίνεις πως δεν πάει άλλο. Δεν μπορείς ν’ αντέξεις άλλο. Όταν πήρα την απόφασή μου δεν ήξερα για την εγκυμοσύνη. Δεν ήξερα ότι μπορεί να σε αναστάτωνα επειδή περιμέναμε παιδί.
-Αγάπη μου βασικά… αντέδρασες για εμένα; Επειδή οι γονείς σου δε με θέλουν, αυτό είναι;
-Και αυτό. Είχαν μαζευτεί πολλά.
-Πόσο λυπάμαι Αντόν.
-Αφού σου εξήγησα πως δεν έφταιγες γι αυτό. Σου έχω πει πως πρόσεξα πως τα λουλούδια των κήπων είναι όμορφα μόνο όταν άρχισες να τα περιποιείσαι εσύ; εξομολογήθηκε ο νεαρός δειλά.
-Τι ψεύτης... ψευτογέλασε η κοπέλα. Αγάπη μου κι εμένα μου φαίνονται όλα πιο όμορφα μαζί σου.
-Και οι αλλαγές είναι όμορφες. Δεν ήταν ωραίο που γνωριστήκαμε;
-Φυσικά.
-Δεν είναι ωραίο που θα ανοίξουμε σπιτικό και θα έχουμε τον γιο μας;
-Ή την κορούλα μας.  
-Ή την κορούλα μας. Θα είναι πάντως ένα καλό και όμορφο παιδάκι.
-Όμορφο αλλά και φαγανό.
-Φαγανό γιατί; Να με συγχωρείς αλλά εγώ δεν είμαι καθόλου καλοφαγάς.
-Φαγανό γιατί θέλει κέικ σοκολάτα. Τι να του κάνει ένα τσάι;

**********************************************************************************************************
-Λίγο φαγητό, λίγο παιχνίδι… και κοιτάξτε τον μικρό Τέρρυ, αποκοιμήθηκε σαν αγγελούδι, ψιθύρισε η νταντά παρατηρώντας με καμάρι το μωρό αποκαμωμένο στην αγκαλιά της.
-Πάντα τα καταφέρνεις Μπέρτα, φαίνεται πως εγώ είμαι η άτυχη.
-Όχι κυρία δεν είστε άτυχη αλλά άπειρη. Με τα μικρά πρέπει να έχουμε πολύ υπομονή, όλες οι μαμάδες πελαγώνουν στην αρχή. Κι εσάς είναι το πρώτο σας παιδί, μην κοιτάτε που εγώ έχω πέντε.
-Το πρώτο και το τελευταίο. Δεν πρόκειται να κάνω άλλο τουλάχιστον με τον Δούκα. Μου τον δίνεις σε παρακαλώ;
-Φυσικά. Έλα στη μαμά… μπράααβο. Μην το λέτε αυτό κυρία. Έχετε ένα παιδί μαζί, δεν πρέπει να είστε μαλωμένοι.
-Περίμενα περισσότερα από εκείνον Μπέρτα. Αν δεν τολμά να πατήσει πόδι στους δικούς του ακόμα και τώρα που έκανε μαζί μου ένα παιδί δεν θα το κάνει ποτέ.
-Μα συλλογιστείτε πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση και για εκείνον. Αν δεν έχει κάνει κάτι πιο δυναμικό… αυτό δεν σημαίνει πως δεν σας αγαπά.
-Αν με αγαπούσε θα είμαστε ήδη παντρεμένοι.
Αν η Μπέρτα ζούσε την εποχή της γαλλικής επαναστάσεως δεν θα είχε συντελέσει καθόλου στην επιτυχία του εγχειρήματος. Ήταν μια γυναίκα υπερσυντηριτική που πίστευε πως η παραδοσιακή σειρά των πραγμάτων δεν πρέπει να αλλάζει για κανέναν λόγο και πως οι ευγενείς δεν πρέπει να ανακατεύονται με τους κοινούς θνητούς.
-Φυσικά έπρεπε να σας παντρευτεί όπως ήρθαν τα πράγματα, της ξέφυγε.
Κάτι σαν μουρμουρητό ακούστηκε από ένα μικροσκοπικό στοματάκι.
-Ορίστε, δεν του αρέσει καθόλου να μιλάνε έτσι για τον πατέρα του.
Η Έλινορ έφερε πιο κοντά της το μωρό και άρχισε να του χαϊδεύει την πλάτη.
-Θα δείτε που όταν μιλήσετε θα τα πάτε καλύτερα.
-Μαλώσαμε άσχημα Μπέρτα. Ούτε τα Χριστούγεννα θα έρθει να με δει.
-Μέχρι τότε… θα έχετε συμφιλιωθεί σίγουρα. Και μιας και είπατε για τα Χριστούγεννα… Θα ήθελα να πάω  μετά τα Χριστούγεννα λίγες μέρες στο Μίτσιγκαν.
Η Έλινορ άνοιξε διάπλατα τα μάτια. Γνώριζε χρόνια την Μπέρτα από το οικογενειακό της περιβάλλον και ήξερε πως άδειες δεν ζήταγε ποτέ. Μέχρι που της τις έδιναν με το ζόρι.
-Να, κάπου μέσα Γενάρη γεννάει η Σάρα και θα ήθελα να είμαι δίπλα της. Μετά από τρία αγόρια ελπίζει αυτή τη φορά είναι κοριτσάκι.
-Ναι φυσικά. Απλώς δεν ήξερα πως η Σάρα είναι έγκυος. Πολλά γεννητούρια έχουμε αυτή την εποχή!
-Ναι για την καημένη την αδερφή μου το μωρό αυτό έρχεται λίγο αργά. Γι αυτό θέλω να είμαι εκεί, ανησυχώ λίγο.
-Φυσικά να πας Μπέρτα. Και να δώσεις στην Σάρα τα χαιρετίσματά μου.
Το κουδούνι διέκοψε την συνομιλία. Η ηθοποιός κοίταξε με έκπληξη το ζευγάρι των επισκεπτών.
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Παρ Μάης 10, 2019 8:49 pm

5. Λύσεις και προβλήματα.

- Βρωμοκόριτσο!
Το χλωμό μάγουλο της Ιζαμπέλ σχεδόν μάτωσε από το χαστούκι της κυρίας Τζόαν και καταβράχηκε από δάκρυα πόνου και στενοχώριας. Εκείνη την στιγμή η ιδέα της φίλης της να πάνε μαζί να μιλήσουν στην μητέρα της για την εγκυμοσύνη δε φαινόταν επιτυχημένη. Η Τζέιν παρόλο που είχε βιώσει άγριες καταστάσεις στο μαγαζί που εργαζόταν τρόμαξε αλλά η κυρία Τζόαν σωριάστηκε στο ντιβανάκι λες και το απότομο ξέσπασμά της, της είχε στερήσει κάθε δύναμη.
-Ήταν αυτό που απευχόμουν. Όταν είδα αυτόν τον… τύπο εδώ στο σπίτι να μου δίνει λεφτά… από τότε φοβήθηκα πως κάτι δεν πάει καλά. Τέτοια γενναιοδωρία! Αυτόν τον αλήτη έπρεπε να φτύσω και να χτυπήσω πρώτα!
«Ο Λεάντρο δεν είναι αλήτης» ήθελε να φωνάξει η Τζέιν αλλά καταλάβαινε πως δεν ήταν η κατάλληλη ώρα να υπερασπιστεί τον φίλο της.
-Το κάθαρμα, τον αλήτη… Εσένα δεν μπορώ να σ’ ακούω να κλαις, πήγαινε μέσα, μη μου πεις πως κλαις γι αυτόν τον hijo de puta, ούρλιαξε την τελευταία βρισιά η κυρία Τζόαν και η Ιζαμπέλ συνόδευσε δυναμώνοντας το κλάμα της.
Αμέσως εκτέλεσε την εντολή. Το ήξερε πως η αντίδραση της μητέρας της θα ήταν σκληρή, αν και μέχρι εκείνη την ημέρα δεν είχε υπάρξει ποτέ βίαιη μαζί της. Ναι, μπορεί να φαινόταν αυστηρή αλλά ούτε την είχε χτυπήσει ούτε καν την είχε τραβήξει από το μπράτσο με δύναμη. Δεν της είχε φωνάξει ποτέ για να της επιβληθεί ή να την φοβίσει. Βοηθούσε το γεγονός ότι η Ιζαμπέλ ήταν ήσυχη και υπάκουη αλλά πόσες μητέρες δεν είναι άδικες με τα ήσυχα και υπάκουα παιδιά τους;    
-Η κόρη μου έγκυος από έναν παντρεμένο με τρία παιδιά! Η Ιζαμπέλ που ούτε έβγαινε απ’ το σπίτι… Εγώ της έλεγα «βγες παιδάκι μου να πας καμιά βόλτα, να δεις καμιά φίλη σου»…
Η Ιζαμπέλ όμως δεν είχε φίλες. Τα κορίτσια στο σχολείο που είχαν πάντα πιο όμορφα μολύβια από τα δικά της μπορεί μερικές φορές να της μιλούσαν αλλά δεν ήταν φίλες της. Εκείνη ήταν πάντα το μεξικανάκι με τα σκοτεινά μάτια και τα δύο επώνυμα. Η πρώτη φίλη της ήταν η Τζέιν.
-Η Ιζαμπέλ μικρούλα ήταν ένα χαρούμενο παιδάκι. Τραγουδούσε με τόσο γλυκιά φωνούλα κι όταν έκανε πως χόρευε όλοι την κοιτούσαν… Όλα άλλαξαν με τον θάνατο του Ζορντί.
Η κυρία Τζόαν κοίταξε την φωτογραφία τους που στηριζόταν στο βαζάκι με τις βιολέτες, σα να του παραπονιόταν: «γιατί έφυγες αφού είμαστε τόσο ευτυχισμένοι;».
-Ήταν πολύ δεμένοι με τον πατέρα της. Θα με πιστέψετε αν σας πω πως την θυμάμαι περισσότερο στην δική του αγκαλιά παρά στην δική μου; Αυτό που έγινε την επηρέασε πολύ. Μπορεί να έπρεπε να ήμουν περισσότερο κοντά της. Αλλά δεν είχα την πολυτέλεια να μην δουλεύω. Αφήστε που τότε ήμουν τσακισμένη κι εγώ.
-Δεν έχετε καμιά ευθύνη για ό,τι έγινε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Σκεφτείτε όμως ότι η κόρη σας είναι πολύ μικρή ακόμα. Όταν κανείς είναι τόσο νέος είναι εύκολο να παρασυρθεί.
-Εμένα μου λέτε. Δεν ήθελα να δουλεύει η Ιζαμπέλ αλλά δε γινόταν αλλιώς. Είχα ακούσει πολλά για κοπέλες που τις εκμεταλλεύονταν τα αφεντικά τους… Ο τρόπος όμως που μου μιλούσε για την δουλειά της με καθησύχαζε. Μου έδινε την εντύπωση πως δούλευε για σωστούς και αξιοπρεπείς ανθρώπους. Ιζαμπέλ!
Η Ιζαμπέλ προέβαλλε με στεγνά μάγουλα και μάτια που ήταν έτοιμα να ξανακλάψουν. Η κυρία Τζόαν πέρασε το χέρι στην πλάτη της κόρης της ακουμπώντας της τον ώμο. Εκείνη έπεσε στην αγκαλιά της μητέρας της.
-Με συγχωρείς μαμά…
-Δεν έκανες κακό σε μένα mi hija και σταμάτα, δεν μπορώ άλλο αυτά τα κλάματα.
Την άφησε για ν’ ανοίξει τον φάκελο με τα λεφτά.
-Είσαι μάλλον πιο τυχερή από την Κέλι που ο δικός της την παράτησε και δεν δέχτηκε καν πως ήταν δικό του το παιδί. Αυτός ο… «κύριος» κάτι σκοπεύει να πληρώσει για την ανατροφή του.
Μέτρησε τα χρήματα. Η «προκαταβολή» ήταν οι μισθοί τριών μηνών.
-Ο άνθρωπος είναι τρελός! αναφώνησε η κυρία Τζόαν και η Τζέιν δεν μπόρεσε ούτε προσπάθησε να συγκρατήσει ένα χαμόγελο.

*********************************************************************************
-Αυτά δεν φτάνουν… ούτε για μια εβδομάδα, διαπίστωσε το κορίτσι και ξαναμέτρησε τα χρήματα μήπως την δεύτερη φορά βγουν περισσότερα. Μπα, τα ίδια βγαίνουν, μουρμούρισε.
-Τι λες εσύ; ακούστηκε η ψιλή φωνή της παχουλούλας γυναίκας που καθόταν στην καφέ της πολυθρόνα και είχε βγάλει τα παπούτσια μήπως ξεκουραστούν τα μονίμως πονεμένα πόδια της.
-Λέω ότι αν συνεχίσετε να ταΐζετε αυτά τα παιδιά τρεις φορές την ημέρα θα βγούμε εντελώς εκτός προϋπολογισμού.
-Και τι θες να κάνω κορίτσι μου, να τ’ αφήσω νηστικά τα καημένα;
Η κυρία Πόνι γελούσε με τον κοφτό τρόπο με τον οποίο μιλούσε η Έβελιν. Την βοηθούσε με μεγάλη προθυμία αλλά είχε και μια γλώσσα μεγαλύτερη απ’ το μπόι της. Που δεν ήταν και χαμηλό.
-Αυτό που βλέπω είναι ότι μας φτάνουν μόνο για λίγες μέρες, δεν ξέρω τι θα κάνετε αλλά…
-Έβελιν, διέκοψε η ιδιοκτήτρια του ορφανοτροφείου, πόσες φορές έχουμε κάνει αυτή την συζήτηση; Τι σου λέω κάθε φορά; Πως έχει ο Θεός. Γιατί δεν δείχνεις λίγη περισσότερη πίστη στην θεία πρόνοια;
-Έννοια σας και όταν κάνει περισσότερα αυτά τα λεφτά όπως έκανε στο θαύμα με τα ψάρια θα πιστέψω  κι εγώ στην θεία πρόνοια.
-Άπιστε Θωμά! Για να μην ανησυχείς τόσο θα σου πω ότι περιμένουμε μια δωρεά από τους Ράγκαν.
-Από τον κύριο Ράγκαν θέλετε να πείτε γιατί η κυρία Ράγκαν δε δίνει τ’ αγγέλου της νερό.
-Αφού είναι στο όνομα και των δύο είναι άδικο να κάνω τον διαχωρισμό.
-Α ναι; Μήπως θα ήθελε να της στήσουμε κανένα άγαλμα η ψηλομύτα;
-Έβελιν! Σου έχω πει πως δεν είναι σωστό να μιλάς έτσι.
-Καλά, πείτε ό,τι θέλετε, ας μην ήταν ο κύριος Ράγκαν που σας θυμάται ακόμα και θα σας έλεγα αν έμπαιναν λεφτά σ’ αυτό το σπίτι.
-Αχ, εγώ φταίω που μιλάω. Πράγματι ο κύριος Ράγκαν είχε εκδηλώσει κάποιο ενδιαφέρον κάποτε αλλά ποτέ δεν έγινε κάτι. Εξάλλου έχουν περάσει τόσα χρόνια…
-Και δεν του κάνετε τα γλυκά μάτια; Μπορεί κάτι να βγάλουμε απ’ αυτό.
-Να πουληθώ για τα χρήματα; γέλασε πάλι η κυρία Πόνι. Αχ κορίτσι μου τι σκαλίζεις… Τώρα πια δεν είμαι ούτε όμορφη ούτε νέα, όχι πως ήμουν πολύ όμορφη ποτέ.
-Από την Ράγκαν είστε πολύ πιο όμορφη. Την βρίσκετε ωραία επειδή είναι αδύνατη σαν χτικιάρα; Αφήστε που το πρόσωπό της το ξινισμένο είναι σαν τρίγωνο σκαληνό. Εγώ αν ήμουν ο κύριος Ράγκαν ακόμα και να μην ήμουν ερωτευμένος μαζί σας μετά από τόσα βασανιστικά χρόνια με αυτήν την μαντάμ θα σας ερωτευόμουν.
-Σε παρακαλώ Έβελιν το ξέρεις πως δεν μου αρέσει να σ' ακούω να εκφράζεσαι έτσι. Αντιπαθείς την κυρία Σάρα χωρίς να σου έχει κάνει κάτι. Ο μόνος άξιος να κρίνει είναι ο Θεός. Ο κύριος Ράγκαν έκανε μια επιλογή που πρέπει να σεβόμαστε...
-Ξέρετε γιατί δεν μου αρέσει κυρία Πόνι.
Η κυρία Πόνι άρχισε να μασά τα λόγια της.
-Όλοι έχουμε αδυναμίες και ελαττώματα. Και οφείλουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο. Το ξέρεις ότι η κυρία Ράγκαν είναι έγκυος; Μπορεί να την μαλακώσει αυτό το παιδί.
-Α, θα διαιωνιστεί δηλαδή το σόι; Ο Θεός να μας φυλάει! Και πότε γεννά;
-Δεν αργεί πολύ, σε κανένα δίμηνο...
-Τον Νοέμβρη; Αλίμονο αν το παιδί βγει σαν κι αυτήν!

****************************************************************************************************
Αφού η ατμόσφαιρα έγινε λίγο πιο ζεστή η Τζέιν μπόρεσε να μιλήσει για όσα σκεφτόταν στην κυρία Τζόαν.
-Ξέρετε έχω έναν φίλο... τον Άλεκ. Έχω κάνει πολλά για εκείνον και είναι ανύπαντρος αν και κοντεύει τα τριάντα πια.
-Ο Άλεκ έχει δείξει κάποιο ενδιαφέρον για την Ιζαμπέλ;
-Όχι η αλήθεια είναι... αν δεν κάνω λάθος δεν έχουν καν γνωριστεί. Είναι όμως εμφανίσιμο παιδί και η Ιζαμπέλ μια ωραία κοπέλα.
-Δεν το βρίσκω σωστό αυτός ο Άλεκ όποιος και να είναι να δεσμευτεί με μια γυναίκα που δεν αγαπά.
-Για να είμαι ειλικρινής σκεφτόμουν έναν τυπικό γάμο για να εξασφαλιστεί κάπως η Ιζαμπέλ και να δοθεί ένα όνομα στο παιδί.
-Ονόματα δόξα τω Θεώ έχουμε δύο. Σ' ευχαριστώ Τζέιν για την πρόθεσή σου να βοηθήσεις όμως δεν συμφωνώ. Ένας γάμος πρέπει να γίνεται από αγάπη.
Η Τζέιν και η Ιζαμπέλ ακολούθησαν το βλέμμα της κυρίας Τζόαν στην φωτογραφία του ζευγαριού κάτω απ' τις βιολέτες. Η γυναίκα με το έντονο βλέμμα, δυναμική αλλά παραδομένη στην αγκαλιά του αγαπημένου της που την κοιτούσε με λατρεία. Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από την αγάπη;
-Ακόμα κι αυτό που προτείνεις είναι μια προσωρινή φάρσα δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μείνει έτσι ούτε ότι ο σύζυγος θα απαρνηθεί την οικειότητα του γάμου. Και τώρα ξέρεις πως με έναν άνθρωπο που δεν αγαπάς δε θα είναι το ίδιο Ιζαμπέλ.
Η κοπέλα κοκκίνισε.
-Καλύτερα να τρεπόσουν πρωτού συμβεί αυτό, είπε η κυρία Τζόαν χωρίς όμως κάποια μομφή στην φωνή της.

***************************************************************************************************************
Λίγες μέρες μετά.
Ο Αντόν είχε νοικιάσει ένα φτηνό διαμέρισμα που άρεσε και στην καλή του. Δε θα μένανε ακόμα μαζί  -θα ήταν απρεπές- ωστόσο ενημέρωσε όλους τους γείτονες πως η μέλλουσα γυναίκα του δε θ’ αργούσε να μετακομίσει εκεί.
Η Σίντνεϊ Ρόουζ είχε σταματήσει να δουλεύει στο σπίτι των Άρντλεϊ. Ο αγαπημένος της, της είχε απαγορεύσει να πάει ξανά εκεί γιατί ήξερε πως τα πράγματα θα γίνονταν χειρότερα. Μια μέρα τον παράκουσε και πήρε να εξηγήσει στους γονείς του πως αγαπιόντουσαν αληθινά και πως δεν υπήρχε τίποτα κακό ή βρώμικο σ’ αυτό που είχαν , σ’ αυτό που απλά συνέβη χωρίς να υπάρχει κάποιο ύποπτο κίνητρο από πίσω. Δεν βρήκε όμως κανέναν κι έφυγε.
Ένα απόγευμα το ζευγάρι συζητούσε στο αγαπημένο καφέ της Σίντνεϊ Ρόουζ , αυτό που σέρβιρε καταπληκτικό κέικ σοκολάτα.
-Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση… Τόσες σπουδές, τόση εμπειρία και μου κλείνουν όλοι τις πόρτες. Μου κάνουν πόλεμο αλλά κι εγώ δε θα κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια.
-Αγάπη μου μήπως ήταν λίγο υπερβολικό που έφυγες από την εταιρεία του πατέρα σου; Ποτέ δεν είχες σοβαρά παράπονα από εκείνον.
-Ο πατέρας μου είναι με την πλευρά της μητέρας μου, άρα αντίπαλός μου τώρα.
-Α… σε παρακαλώ Αντόν! Μη μιλάς έτσι λες και είστε σε πραγματικό πόλεμο, μια οικογένεια είστε. Και μετά με κάνεις κι εμένα να νιώθω ότι φταίω που είστε τσακωμένοι.
-Όχι γλυκιά μου, μη στενοχωριέσαι, απάντησε ο Αντόν και έκλεισε στα χέρια του το μικρό λευκό χεράκι της Σίντνεϊ Ρόουζ. Πάντα είχαμε προβλήματα, δεν θυμάμαι ποτέ ένα ζεστό οικογενειακό περιβάλλον.
-Αγάπη μου τώρα που δεν έχω και τόσο αυτές τις ζαλάδες και τα ανακατέματα από την εγκυμοσύνη σκεφτόμουν να ξανάπιανα δουλειά.
-Πιστεύεις πως δεν μπορείς να βασιστείς πάνω μου Σίντνεϊ;
Ο τόνος του Αντόν ήταν ήπιος αλλά η Σίντνεϊ Ρόουζ ήξερε πως όταν την προσφωνούσε απλώς Σίντνεϊ χωρίς το Ρόουζ, χωρίς αγάπες και τριαντάφυλλα κάτι τον ενοχλούσε.
-Φυσικά και πιστεύω ότι μπορώ να βασίζομαι σε σένα αγάπη μου. Μη σκέφτεσαι έτσι, εγώ έχω μάθει να δουλεύω από μικρή, έτσι έχω συνηθίσει και ξέρεις πως μ’ αρέσει η δουλειά μου. Μου αρέσει να μην χρειάζεται να γίνομαι βάρος στους άλλους.
-Δε θα είσαι ποτέ βάρος για μένα τριανταφυλλάκι μου.
-Ευχαριστώ αλλά είμαι ήδη βάρος για την Τζέιν. Δεν παραπονιέται αλλά δεν της είναι εύκολο να έχει κι εμένα και την Ιζαμπέλ.
-Η Ιζαμπέλ δεν πήγε να μείνει με την μητέρα της;
-Ευτυχώς τώρα που ξέρει πως η μητέρα της θέλει να την βοηθήσει είναι πιο ήσυχη αλλά θα μείνει λίγο ακόμα μαζί μας, είναι πιο άνετα με μας.
-Ναι το καταλαβαίνω.
Η κοπέλα άρχισε να γελά.
-Έπρεπε να είσαι εκεί όταν η κυρία Τζόαν είδε τον Λεάντρο στο σπίτι της Τζέιν. Εκείνη ήθελε να είναι σκληρή και αυστηρή αλλά εκείνος χαμήλωσε το κεφάλι και ντρεπόταν σαν παιδί. Νομίζω ότι τον λυπήθηκε τελικά.

*****************************************************************************************************
"-Εσείς που δεν είστε μικρό παιδί όπως η Ιζαμπέλ δεν νιώσατε άσχημα απέναντι στην γυναίκα σας με την οποία έχετε τρία παιδιά, που ούτε την υπολογίσατε, ούτε την σεβαστήκατε;
-Ναι... ναι φυσικά... δεν είναι ότι δεν σέβομαι την Μέλανι. Απλώς κάποια στιγμή... κατάλαβα πως δεν με καταλαβαίνει, δεν ταιριάζουμε, μάλιστα σκέφτηκα να χωρίσουμε αν και είμαι καθολικός και σε μας δεν μας αρέσουν οι χωρισμοί... Αλλά η Μέλανι είναι πολύ δυναμική και δε θα μπορούσα να χωρίσω ήσυχα. Χωρίς καυγάδες εννοώ, εμένα δε μ' αρέσουν καθόλου οι καυγάδες
-Και μετά από τρία παιδιά διαπιστώσατε πως δεν ταιριάζετε;
-Ναι κυρία".
Η κυρία Τζόαν θυμόταν την δεύτερη συνάντησή της με τον Λεάντρο ενώ βοηθούσε την κόρη της στο μαγείρεμα στην κουζίνα της Τζέιν.
-Τελικά είναι μεγάλη τύχη που έχω την Σίντνεϊ και την Ιζαμπέλ εδώ. Και μου κάνουν παρέα και βοηθούν στις δουλειές του σπιτιού, εγώ δεν είχα ποτέ βοήθεια κυρία Τζόαν. Σας παρακαλώ όμως αφήστε τα αυτά, εσείς ήρθατε να δείτε την Ιζαμπέλ.
-Α όχι, θέλει λίγη βοήθεια η Ιζαμπέλ.
-Όχι φτάνει μαμά... Εγώ θέλω να κάνω κάποιες ελαφριές δουλειές. Η εγκυμοσύνη με φοβίζει και λίγο να κάνω το ένα, λίγο το άλλο, ξεχνιέμαι.
-Έχεις περισσότερη δύναμη απ' όσο νομίζεις Ιζαμπέλ. Δε φανταζόμουν πως η Ιζαμπέλ που ήξερα εγώ θα άντεχε μια τέτοια κατάσταση.
-Κι όμως... πολλές φορές σκέφτηκα...
-Άστα αυτά. Να είσαι ήρεμη και για το παιδί σου. Όταν ήμουν έγκυος σε σένα, ο Ζορντί κι εγώ λέγαμε πως θα κάνουμε ένα πολύ όμορφο παιδάκι. Και το εγγόνι μου θα είναι πολύ όμορφο.
-Είδες τον... ;
-Τον είδα, απάντησε η κυρία Τζόαν και κοίταξε την κόρη της με το βλέμμα "καλά, που τον βρήκες αυτόν;".  

******************************************************************************************
Η  Έλινορ έβαλε προσεκτικά τον μπέμπη στην κούνια του ενώ ζήτησε απ’ την Μπέρτα ν’ ανοίξει την πόρτα.
-Τώρα βρήκαν να κάνουν επισκέψεις, μουρμούρισε.
Μόλις γύρισε είδε τον ψηλό κι ευθυτενή άνδρα που είχε μπει χωρίς ν’ ακουστεί το βήμα του, απαλά σαν φάντασμα. Δεν της προκάλεσε καμιά έκπληξη η παρουσία του. Εδώ και καιρό μάλωναν, μετά εκείνος ερχόταν να την δει, συμφιλιώνονταν, ξαναμάλωναν.
-Δεν σου είχα πει να μην ξαναέρθεις εδώ;
-Δεν ήρθα για σένα, ήρθα μόνο για τον γιο μου.
Ο Δούκας λέγοντας αυτά τα λόγια πήρε στα χέρια του το μωρό.
-Μη… μόλις το κοίμισα!
Η φωνή της Έλινορ ακούστηκε απελπισμένη όμως ο μικρός μόλις που άνοιξε τα μάτια και βολεύτηκε στην αγκαλιά του μπαμπά του.
-Τον είδες; Φύγε λοιπόν. Όχι μη φεύγεις, πρώτα θα σου πω ότι ήρθαν οι γονείς σου εδώ για να με βρίσουν και να μου πουν να σ’ αφήσω. Είχαν το θράσος να έρθουν στο ίδιο μου το σπίτι.
Αν η Έλινορ είχε καλύτερη διάθεση θα έβρισκε αστεία την σκηνή. Δε θα φανταζόταν ποτέ πως δυο αριστοκράτες θα φέρονταν τόσο σαν υστερικές κυράτσες.
-Δεν έπρεπε να γίνει αυτό.
-Δεν το ήξερες;
-Φυσικά και όχι, δεν θα το επέτρεπα.
-Μπορείς να τους καθησυχάσεις ότι δεν θα είμαστε ποτέ πια μαζί.
-Θα το κάνω αν και φαντάζομαι πως εσύ το έκανες ήδη.
-Φυσικά. Αλλά γι αυτούς θα έχει μεγαλύτερη βαρύτητα να το ακούσουν απ’ το στόμα σου.
-Έλινορ…
Το ύφος του Δούκα προδιέθετε για κάποια λόγια συμπάθειας κι αγάπης. Η φωνή του σκλήρυνε.
-Το σωστό είναι να το μάθεις από εμένα. Σκοπεύω να παντρευτώ. Υπάρχει μια γυναίκα που δεν αγαπώ όμως μου ταιριάζει. Το έχουμε καταλάβει κι οι δυο πως εμείς δεν είναι δυνατόν να έχουμε κάποιοι μέλλον μαζί.
Η γυναίκα έστρεψε αλλού το πρόσωπο για να κρύψει την ταραχή της.
-Και τι λένε σ’ αυτές τις περιπτώσεις; Τι περιμένεις να σου πω; Καλά στέφανα;
Το μωρό άρχισε πάλι να γκρινιάζει.
-Μου σύγχυσες και το παιδί, είπε η Έλινορ και έκανε να πάρει πάλι τον γιο της.
-Όχι άστον.  Να τον συνηθίζω. Ο Τέρενς θα μεγαλώσει μ’ εμένα και την νέα οικογένεια που θα κάνουμε με την Άλις.
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.  Empty Απ: Κάντυ Κάντυ, η σοκαριστική αλήθεια.

Δημοσίευση από bettina Την / Το Τρι Μάης 21, 2019 11:30 am

6. Η επίσκεψη της γιαγιάς.

Η Έλινορ ακούμπησε στο στήθος της τον μικρό Τέρυ. Κάποιες φορές ξεχνιώταν και τον πίεζε πάνω της με τόση δύναμη που το μωρό δυσφορούσε και άρχιζε να διαμαρτύρεται με τον τρόπο του.
-Κανένας δε θα μου τον πάρει, επαναλάμβανε.
-Φυσικά και όχι, είστε η μητέρα του. Πολλά λέγονται εν θερμώ αλλά ο Δούκας σας αγαπάει πολύ για να σας το κάνει αυτό.
-Μ’ αγαπούσε…
Δε θα της ήταν ευχάριστη η παραδοχή αλλά η Μπέρτα ήταν ο μοναδικός άνθρωπος που μπορούσε να εμπιστευθεί εκείνη την περίοδο. Οι συνάδελφοί της στο θέατρο έβλεπαν με μισό μάτι την νεοεμφανιζόμενη που έκλεβε εντυπώσεις και χειροκροτήματα ενώ το πάθος για την τέχνη της την είχε απομακρύνει από τους γονείς της που πίστευαν πως η ηθοποιία δεν είναι επάγγελμα για αξιοπρεπείς κοπέλες. Οι περιστάσεις την είχαν χωρίσει από της λιγοστές παλιές φίλες που τώρα δεν ήταν καθόλου σίγουρη ότι θα την καταλάβαιναν. Η νταντά ήταν πάντα εκεί για να την ακούσει και ήξερε πως το ενδιαφέρον της δεν ήταν προσποιητό.  
-Ελάτε τώρα…
-Έπρεπε αν δεις πόσο αποφασιστικός ήταν όταν μου τα έλεγε όλα αυτά. Θέλει να παντρευτεί την Άλις και να τον μεγαλώσει αυτή. Εγώ δεν είμαι αντάξια του τίτλου του.
-Και πότε παρακαλώ γνώρισε αυτήν την Άλις; ρώτησε σαν προσβεσβλημένη η Μπέρτα λες και ώφειλε να την ενημερώνει κανείς για όλες τις κινήσεις του Δούκα του Γκράντσεστερ.
-Δεν ξέρω, ίσως όταν νόμιζε πως κάτι τρέχει με τον Μάικλ. Εγώ δεν είχα ξανακούσει γι αυτήν.
-Ο Μάικλ, η Άλις… έκανε αγανακτισμένη η Μπέρτα. Πρώτη φορά βλέπω ένα ζευγάρι που αγαπιέται να μπλέκει τόσο πολύ τα πράγματα.
-Δεν τον αγαπάω πια. Όταν τον γνώρισα νόμιζα πως ήταν ένας άνδρας ευγενής όχι μόνο στον τίτλο. Έδειχνε τόσο θαραλέος και τολμηρός. Τώρα βλέπω πως δεν είναι παρά κάποιος που κάνει ότι του λένε οι γονείς του. Και θέλει να μου πάρει και το παιδί. Μόνο επειδή είναι μικρόψυχος. Να το πάρει από την μάνα του να το μεγαλώσει μια άγνωστη.
-Μα τι πράγματα είναι αυτά, με εσάς έχει το παιδί, εσάς έπρεπε να παντρευτεί και να το μεγαλώσετε μαζί.
-Αν ήταν αυτός που νόμιζα πως ήταν θα το είχε κάνει.

**************************************************************************************
Κόντευε μεσημέρι και η Ιζαμπέλ κοιμόταν ακόμα στο διπλό ντιβανάκι του σαλονιού της Τζέιν. Πρώτη τόσο ήρεμα και βαθιά από την αρχή της εγκυμοσύνης της. Η παράδοση στον ύπνο την έκανε να φαίνεται ακόμα πιο μικρή και ανυπεράσπιστη και η κυρία Τζόαν την κοιτούσε με στοργή.
-Ονειρευόμουν άλλα πράγματα για την Ιζαμπέλ ψιθύρισε στην Τζέιν. Να παντρευτεί έναν καλό άνδρα που θα τον αγαπούσε και θα την αγαπούσε. Τι να έκανα όμως… Με το να λέμε συνεχώς τα ίδια δεν αλλάζει η κατάσταση. Θέλω να είμαι δίπλα της γιατί τα δύσκολα τώρα αρχίζουν.
-Όλες θα είμαστε δίπλα της.
-Μου μίλαγε συχνά για τα παιδιά, για την κυρία Μέλανι… Που να το φανταστώ! Κάποιες φορές σκεφτόμουν πως μπορεί να ήταν καλό αυτό το κορίτσι να δουλέψει για να ξυπνήσει και να ψηθεί στην ζωή. Αλλά όχι κι έτσι.
Οι πάνω βαριές και μακριές μαύρες βλεφαρίδες της Ιζαμπέλ ξεκόλλησαν από τις κάτω.
-Μαμά…
-Εδώ είμαι αγάπη μου.
-Ονειρεύτηκα την γιαγιά την Ανέτ. Μου είπε ότι θα κάνω κορίτσι και θα έρθει πιο γρήγορα απ’ ότι περιμένουμε.
-Όνειρα… απαξίωσε η Τζέιν.
-Αυτό; Τίποτα άλλο;
-Ναι αλλά ήταν ένα όνειρο τόσο ζωντανό…  Λες και ήταν εκείνη και επικοινωνούσε μαζί μου.
-Τότε είναι ένα καλό όνειρο, είπε η κυρία Τζόαν που όμως έδειχνε λίγο ανήσυχη. Έλα να σηκωθείς να φας κάτι. Έφερα empanadas de carne που σου αρέσουν.

**********************************************************************************************************************************
-Ελάτε μέσα, εμπάτε διαβόλοι, θα κρυώσετε και ποιος πληρώνει τα φάρμακα μετά. Μπείτε και είναι έτοιμο το φαγητό.
Η Έβελιν πάσχιζε να μαζέψει το τσούρμο των παιδιών που έδειξε πιο διαλλακτικό όταν άκουσε για φαγητό. Κάθε Κυριακή η κυρία Πόνι έφτιαχνε κάτι αυτοσχέδιο με αλεύρι, αυγά, μέλι ή σιρόπι που σερβιρόταν μετά το κυρίως πιάτο και συνήθως δεν ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο αλλά ξετρέλαινε τα παιδιά καθώς στο ορφανοτροφείο σπάνιζαν οι λιχουδιές.
Από εικοσιπέντε που ήταν τον προηγούμενο μήνα είχαν μείνει μόνο δώδεκα, τα πιο ζωηρά, οι "δώδεκα διαβόλοι" όπως τα αποκαλούσε η κοπέλα να και προσπαθούσε να μην το λέει μπροστά στην διευθύντρια που δεν ευχαριστιόταν τέτοια αστεία.
Το απογευματάκι θα έρχονταν μερικά ζευγάρια να δουν τα παιδιά και ίσως να υιοθετήσουν κάποιο. Οι περισσότεροι ήταν άνθρωποι σοβαροί και τρυφεροί όμως υπήρχαν και κάποιοι που εξόργιζαν την Έβελιν. Αυτοί που διάλεγαν παιδιά σα να διάλεγαν διακοσμητικά για το σπίτι Αυτοί που είχαν κακούς τρόπους και δεν σέβονταν τίποτα. Η χειρότερη όλων ήταν η Σάρα Ράγκαν. Μια γυναίκα όλο τουπέ που έβλεπε τα ήσυχα παιδάκια σαν αμπαζούρ για το κομοδίνο της και τα άτακτα σαν ενοχλητικά ζωάκια. Είχε και απαιτήσεις: "δεν υπάρχει κανένα λιγότερο μαυριδερό;", "αχ, σα να έχει πέσει σε καζάνι με φακίδες αυτή η μικρή, δε την θέλω", "αυτό το παιδί μιλάει πολύ, με ζάλισε".
Μια μέρα είπε μπροστά σε ένα κοριτσάκι απευθυνόμενη στον σύζυγό της: "αυτό το παιδί είναι πολύ άσχημο, δεν ταιριάζει στην οικογένειά μας". "Μα τι λες Σάρα, κι αυτό το κοριτσάκι είναι πολύ όμορφο όπως τα άλλα", προσπάθησε να τα μπαλώσει ο κύριος Ράγκαν. "Δεν είναι καθόλου ευγενικό να μου εναντιώνεσαι μπροστά στους άλλους Ρίτσαρντ. Παιδάκι είναι, δεν καταλαβαίνει".  "Η μόνη που δεν καταλαβαίνει είστε εσείς" ήθελε να φωνάξει η Έβελιν και απόρησε πώς κρατήθηκε. Στην ανάμνηση αυτού του περιστατικού δάγκωσε το χείλος της από οργή. Μετά κοίταξε έξω απ' το παράθυρο, αντί να χωρίσει την Μέρι και τον Πωλ που μάλωναν στο τραπέζι. Η κυρία Πόνι ήξερε πως η Έβελιν δεν είναι απ' τα κορίτσια που ονειροπωλούν ή αφηραίνονται με το τίποτα. Πήγε κοντά της.
-Τι σου συμβαίνει κόρη μου;
-Α τίποτα.
Και χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει την κυρία Πόνι συμπλήρωσε:
-Ο χειμώνας θα είναι πολύ βαρύς φέτος.

******************************************************************************************************************************
Η Ιζαμπέλ δίσταζε να δοκιμάσει τα πιτάκια. Οι ανακατωσούρες και οι εμετοί της εκγυμοσύνης την είχαν κάνει να φοβάται να φάει οτιδήποτε πιο βαρύ από ένα μαρουλόφυλλο. Δάγκωσε την ψημένη ζύμη με την ελαφρώς πικάντικη γέμιση, μετά έβαλε στο στόμα της άλλη μια μπουκιά και σε ελάχιστο χρόνο εξαφάνισε τρεις empanadas. Χρειαζόταν φαγητό. Χαιρόταν που δεν φοβόταν. Μετά από τόσο καιρό έτρωγε κανονικά και το απολάμβανε. Να οφειλόταν στην ευεργετική επίδραση του ονείρου;
-Το ήξερα πως θα σου άρεσαν.
-Πάντα τις κάνεις τέλειες μαμά.
-Να δοκιμάσω κι εγώ, είπε η Τζέιν. Γεια στα χέρια σας κυρία Τζόαν. Είστε πολύ καλή μαγείρισσα.
-Όχι και τόσο αλλά τις empanadas τις πετυχαίνω.
Η Σίντνεϊ Ρόουζ μπήκε κι αυτή στην κουζίνα. Είχε μόλις έρθει κι ανοίξει με τα δεύτερα κλειδιά της Τζέιν.
-Γει σε όλους! Τζέιν έχω υπέροχα νέα! Τι είναι αυτά; Μυρίζουν πάντως θαυμάσια!
-Πάρε κορίτσι μου, είναι empanadas, εγώ τις έκανα.
-Ω ευχαριστώ! Γαλλική ή μεξικάνικη συνταγή;
Η Σίντνεϊ Ρούουζ έτρωτγε χωρίς να μπορεί να κρύψει την λαιμαργία της.
-Α, είναι πεντανόστιμα!
-Λοιπόν ποια είναι τα θαυμάσια νέα ξαδερφούλα;
-Βρήκα δουλειά σε ένα ανθοπωλείο. Είναι πολύ ευχάριστο το περιβάλλον και ξεκινάω από αύριο. Στον Αντόν δε θ’ αρέσει αλλά θα τον πείσω πως είναι ωραίο που δουλεύω.
-Μπράβο Σίντνεϊ. Τζέιν… ίσως πρέπει να πάρω σπίτι την Ιζαμπέλ, έκανες ήδη πολλά για μας.
-Τι λέτε κυρία Τζόαν, ευχαρίστως θα δεχόμουν κι εσάς εδώ αν το θέλατε.
-Είσαι πολύ ευγενική κορίτσι μου. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κι εσύ έχεις σπίτι, όχι ίδρυμα.

*******************************************************************************************************************************
Είχε πια νυχτώσει. Η Έβελιν είχε λύσει τις χοντρές της κοτσίδες και τα μαλλιά της σχημάτιζαν όμορφες καστανόξανθες σκάλες. Κοίταξε άλλη μια φορά έξω απ’ το παράθυρο. Και μέρα να ήταν δεν θα έβλεπε κάτι πέρα απ’ τα λιβάδια και τις πρασινάδες του λόφου. Το ορφανοτροφείο ήταν αρκετά απομωνομένο.
Η κυρία Πόνι μπήκε στο δωματιάκι που μοιράζονταν από κοινού. Έβγαλε την λαδί ρόμπα. Από κάτω φορούσε μια νυχτική που έμοιαζε παιδική, στο χρώμα της ώχρας με ροζ γουρουνάκια.
-Έβαλα τα παιδιά στο κρεβάτι και τώρα είναι ώρα να ξεκουραστούμε κι εμείς.
-Είστε αξιοθαύμαστη κυρία Πόνι, αυτό σκεφτόμουν και στην τραπεζαρία όταν σας έβλεπα με τα μικρά.
-Γιατί, τι κάνω;
-Πώς τι κάνετε! Το ξέρετε πως για ένα διάστημα έζεησα σε ορφανοτροφείο γιατί οι γονείς μου δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα με τόσο παιδιά. Μπορεί εκεί να είχαμε περισσότερες προμήθειες και περισσότερους ανθρώπους να μας προσέχουν αλλά δεν ήταν όπως εδώ. Εσείς είστε μια οικογένεια για τα παιδιά.
-Κακά τα ψέματα, εγώ κάνω ό,τι μου επιτρέπουν οι δυνατότητές μου. Κι εσύ με βοηθάς τόσο που νιώθω τύψεις πως σ’ εκμεταλλεύομαι.
-Τι λέτε κυρία Πόνι.
-Κάνεις τόσα χωρίς κανένα αντάλλαγμα Έβελιν.
-Γιατί εσάς ποιος σας πληρώνει κυρία Πόνι;
-Ήθελα να καταλήξω πως μπορεί εμείς να προσπαθούμε για το καλύτερο αλλά τα παιδιά χριεάζονται την ζεστασιά μιας πραγματική οικογένειας. Έναν μπαμπά και μια μαμά.
-Θα φύγουν κι άλλα παιδιά από εδώ, έτσι κυρία Πόνι;
Η διευθύντρια έβγαλε τα στρογγυλά της γυαλάκια και τα ακούμπησε στο κομοδίνο.
-Άλλα φεύγουν, άλλα έρχονται… Πάντα έτσι γίνεται.
-Τουλάχιστον η κυρία Ράγκαν έμεινε έγκυος επιτέλους και γλιτώσαμε από τα ενοχλητικά της σχόλια.
Η κυρία Πόνι χαμογέλασε κι αυτή.
-Είναι πολύ νέα και ανώριμη, αυτό είναι όλο. Έλα, πέσε να κοιμηθείς, είναι αργά. Εκτός αν θες κάτι να μου πεις, έχω αυτή την αίσθηση απ’ το πρωί.
-Αύριο φτάνει η γιαγιά μου για την κηδεία του θείου Τζόναθαν. Μπορεί να περάσει κι από δω.
-Αυτό ήταν όλο;
-Αυτό.
bettina
bettina
Archie
Archie

Αριθμός μηνυμάτων : 781
Points : 2088
Ημερομηνία εγγραφής : 23/12/2016

http://thlenouvelotrela.forumgreek.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης