Terrence Grandchester
Καλώς ήρθατε στο forum μας.
Παρακαλώ εγγραφείτε ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε περισσότερα οφέλη και προνόμια.
Ας αρχίσει η συζήτηση...
Εικονοθήκη


TGF LOVE TIME


Πρόσφατα Θέματα
» Γιορτινό Theme
Σήμερα στις 9:07 am από Lizzy Cullen

» Σκίτσα Anime VS Manga
Σαβ Δεκ 03, 2016 5:39 pm από HAMLET

» Σχόλια για "Χριστουγεννιάτικα Τερρο-φικ 2016"
Τρι Νοε 29, 2016 11:22 pm από nansecrets

»  Χριστουγεννιάτικα Τερρο-φικ 2016
Τρι Νοε 29, 2016 11:21 pm από nansecrets

» Ενα τάνγκο για την Κάντυ και τον Τέρρυ
Τετ Νοε 16, 2016 12:48 pm από HAMLET

» Σχόλια για το φικ ''όταν οι κόκορες λαλούν την νύχτα''
Δευ Νοε 14, 2016 10:31 pm από nansecrets

» Η Κάντυ και ο Τέρρυ στα goodreads
Κυρ Νοε 13, 2016 10:58 pm από nansecrets

» Ελληνική Έκδοση του περιοδικού
Πεμ Νοε 10, 2016 10:15 pm από Marianna Blue Lagoon

» Το soundtrack του anime
Πεμ Νοε 10, 2016 12:13 am από ariel

» Κι άλλες ιστορίες που αγαπήσαμε μικροί...
Τετ Νοε 09, 2016 12:31 pm από Marianna Blue Lagoon

» Ειναι αγχολυτικη η μικρη ξανθια;
Τρι Νοε 08, 2016 9:53 pm από Marianna Blue Lagoon

» Τα ομορφότερα Fan Arts
Δευ Νοε 07, 2016 8:58 pm από Marianna Blue Lagoon

» Υπογραφές...
Παρ Νοε 04, 2016 5:22 pm από Marianna Blue Lagoon

» Κάντυ και Νηλ. Εδώ υπάρχει ενας έρωτας μεγάλος;
Τετ Νοε 02, 2016 12:26 pm από papirous

» Ο πιο αντιπαθής ήρωας της ιστορίας
Δευ Οκτ 31, 2016 1:39 pm από ariel

» Καλωσήρθατε/Welcome
Παρ Οκτ 28, 2016 12:22 pm από Marianna Blue Lagoon

» Η διάρκεια του έρωτα
Πεμ Οκτ 27, 2016 12:40 pm από stardustia

» Τα μυστικά ( κρυφά ) μηνύματα των σκίτσων.
Τρι Οκτ 25, 2016 3:57 pm από Marianna Blue Lagoon

» Σχολια για ''η εποχη των ασφοδελων - the season of daffodils (by josephine hymes)
Τρι Οκτ 18, 2016 1:25 pm από HAMLET

» Σχόλιια για The one I love belongs to somebody else
Τρι Οκτ 18, 2016 11:29 am από papirous

Ψηφοφορία

Με ποιον πιστεύετε οτι καταλήγει η Κάντυ στο τέλος;

72% 72% [ 70 ]
22% 22% [ 21 ]
4% 4% [ 4 ]
2% 2% [ 2 ]

Σύνολο Ψήφων : 97

TGF Networks
Find us on Facebook Follow us on Twitter Our channel on youtube
Instagram
Affiliates
Candy and Terry's Paradise
Candy In Greek Project

Vampire Knight
Greek Otaku Network
More Affiliates

Ένα μαγικό καλοκαίρι

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Ένα μαγικό καλοκαίρι

Δημοσίευση από papirous Την / Το Δευ Οκτ 29, 2012 1:06 am

Το μινι φικ αυτο γραφτηκε για ενα διαγωνισμο με θεμα " ενας ερωτας στο ξεκινημα του" και αναδειχτηκε 1ο Woops!!!
Ελπιιζω να σας αρεσει ...
Enjoy! Wink

papirous
Terry Addict
Terry Addict

Αριθμός μηνυμάτων : 4211
Points : 7055
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012
Ηλικία : 39
Τόπος : Βόρεια σε μια πόλη με άσπρο πύργο!!!
Χιούμορ : Monty Python

http://papirous.deviantart.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ένα μαγικό καλοκαίρι

Δημοσίευση από papirous Την / Το Δευ Οκτ 29, 2012 1:13 am

Ένα μαγικό καλοκαίρι

Η πρωινή δροσιά τύλιγε τον ροδόκηπο.Ανάμεσα από τις πρώτες νεογέννητες ηλιαχτίδες, η σκιά ενός νεαρού ξανθού κοριτσιού, έκανε παιχνίδια επάνω στα μικρά πέτρινα δρόμακια.
Όταν είχε ξυπνήσει ήταν ακόμη σκοτεινά έξω, αλλά με τίποτα στον κόσμο δεν θα έχανε το τελευταίο της πρωινό, να το περάσει χωρίς να επισκεφθεί τον ροδόκηπο.
Αυτά τα τριαντάφυλλα ήταν ο κόσμος της.Μια πανδαισία χρωμάτων και ευωδιών. Τα είχε φυτέψει, φροντίσει και μεγαλώσει μόνη της.Ήταν τα παιδιά της.Αν και η μητρότητα ήταν πολύ πρώιμο συναίσθημα για την νεαρή της ηλικία, έτσι όμως ένιωθε.
Για μια στιγμή σκέφτηκε να βγάλει ένα φυντάνι και να το πάρει μαζί της, γνώριζε εκ των πρωτέρων όμως, ότι τα τριαντάφυλλα της δεν θα ευδοκιμούσαν στα κρύα βράδια της Σκωτίας.Γιατί μπορεί να ήταν καλοκαίρι, αλλά ακόμη και οι καλοκαιρινές νύχτες στην Σκωτία ήταν αρκετά ψύχρες.
Μ' ένα αναστεναγμό σκέφτηκε ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο της πραγματικά ξένοιαστο καλοκαίρι.Από τον Σεπτέμβρη θα έμπαινε στην "φυλακή"! Γιατί μόνο σαν φυλακή μπορούσε να δεί το βασιλικό κολέγιο του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.Δύο χρόνια! Δύο ολόκληρα χρόνια θα 'πρεπε να περάσει σ'εκείνη την φυλακή μόνη της.Ο αδερφός της ο Μπέρτ ήταν ακόμη πολυ μικρός για να την ακολουθήσει.Η ξαδέρφη της Σάρα μαζί με την θεία Ελρόη, θα ήταν η αναγκαστική και υποχρεωτική της παρέα.
Η Ρόζμαρι αναστέναξε ελαφρά σε όλες αυτές τις σκέψεις και ευχήθηκε μέσα της πραγμάτικά να είχε αντιδράσει στην εντολή του πατέρα της να φοιτήσει στην Αγγλία.Δέν ήταν δειλή, ήξερε όμως ότι δεν είχε πολλά περιθώρια να διαφωνίσει με τον πατέρα της.Μέσα σε λίγα μόλις λεπτά είδε το μέλλον της προδιεγεγραμμένο.
Θα φοιτούσε στο κολέγιο και θα επέστρεφε στην Αμερική για να συναινέσει σε ένα κανονισμένο γάμο.
" Και ο έρωτας? Η αγάπη? " Αυτά δεν είχαν σημασία για μια οικογένεια σαν την δική της.¨Ηταν μια Άρντλει.Και σαν μια Άρντλει, έπρεπε να ακολουθεί την οικογενειακή παράδοση. Με αυτές τις σκέψεις η Ρόζμαρι χάιδεψε με το βλέμμα της μια τελευταία φορά τα αγαπημένα της τριαντάφυλλα και κατευθύνθηκε προς την έπαυλη για το πρόγευμα.
................................................
Το φρέσκο δροσερό χορτάρι έφευγε κάτω από τα πόδια του αλόγου με γρήγορη ταχύτητα.Ο νεαρός αναβάτης ένιωθε τον αέρα να του μαστιγώνει το πρόσωπο και τον καλωσόριζε ευχάριστα.Οτιδήποτε άλλο αυτή τη στιγμή, δεν θα ήταν τόσο ευχάριστο όσο με τον άνεμο που έπαιζε με τα καντανά του μαλλιά.Ένιωθε την ενέργεια του αλόγου, την αδρεναλίνη του στα ύψη, ένιωθε ελεύθερος.Όσο ελεύθερος μπορούσε να νιώθει ένας Γκράντζεστερ.
Πάντως σίγουρα πιο ελεύθερος απ'οτι αισθανόταν τον καιρό που βρισκόταν στο κολέγιο σπουδάζοντας οικονομικά.
Τα καλοκαίρια του τα περίμενε ανυπόμονα.Αγαπούσε τον πατρικό του πύργο στην Σκωτία και τις ώρες του, τις σπαταλούσε είτε κάνοντας ιππασία,είτε ξιφασκία με τον δάσκαλο του κ.Μπέικερ.Από όλο το υπηρετικό προσωπικό και τους δασκάλους που ήταν στην υπηρεσία του Δούκα Γκράντζεστερ, ο δάσκαλος ξιφασκίας ήταν ο αγαπημένος του Ρίτσαρντ.
Ο κ.Μπέικερ ήταν ένας αμερικάνος πρώην ηθοποιός,ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Αγγλία με την οικογένεια του.Σε μια προσπάθεια να έχει ένα καλύτερο επαγγελματικό μέλλον, προσπάθησε να αναζητήσει εργασία στο Βασιλικό Θέατρο του Λονδίνου.Δυστυχώς οι προσπάθειες του ήταν άκαρπες.Δεν ήταν κακός ηθοποιός, απλά πάρα πολύ άτυχος.Σαν να μην έφτανε αυτό, έχασε την γυναίκα του στο δεύτερο χρόνο της παραμονής τους εκεί και έμεινε μόνος του να προσπαθεί να συντηρήσει την δεκάχρονη μοναχοκόρη του.Οι επιλογές του ήταν δυστυχώς περιορισμένες.
Τα μαθήματα υποκριτικής ήταν σπάνια.Τα χρήματα πενιχρά, και το μέλλον του φαινόταν σκοτεινό, ως την ημέρα που εντελώς τυχαία ο Δούκας του Γκράντζεστερ του πρότεινε να τον προσλάβει ως δάσκαλο ξιφασκίας για τον μεγάλο του γιό Ρίτσαρντ.Αναγκάστηκε να στείλει την κόρη του πίσω στην Αμερική, σε μια θεία του, για να μπορέσει να εργαστεί και να εξοικονομίσει χρήματα για το μέλλον της.Έτσι και ξεκίνησε να εργάζεται στον πύργο του Δούκα στην Σκωτία.
Ο Τέρενς Μπέικερ συμπάθησε τον νεαρό Ρίτσαρντ αμέσως.Ήταν ένας ανυπόμονος ζωηρός και μερικές φορές αυθάδης νεαρός κύριος, που όμως προσπαθούσε πάντα να ακολουθεί τις εντολές του πατέρα του και να είναι τυπικός με το πρωτόκολο το οποίο ακολούθούσε μια οικογένεια σαν την δική του, στης οποίας κυλούσε βασιλικό αίμα πάππου προς πάππου.
Γνώριζε βέβαια ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο καλοκαίρι που θα εργαζόταν για τον Δούκα Γκράντζεστερ, γιατί ο νεαρός Ρίτσαρντ φέτος τελείωνε τις σπουδές του στο κολέγιο και από τον νέο χρόνο θα ξεκινούσε να εργάζεται στο πλευρό του πατέρα του στις επιχειρήσεις τους.
Γι'αυτό και ακριβώς το λόγο, ζήτησε από την κόρη του να έρθει να περάσουν το τελευταίο του καλοκαίρι στην Ευρώπη παρέα και να επιστρέψουν αισίως στην Αμερική μαζί το ερχόμενο φθινόπωρο.
.....................................................

Ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ στα γαλήνια νερά του Ατλαντικού, ένα πλοίο διέσχιζε τον ωκεανό με προορισμό την Αγγλία.
Η νεαρή Έλενορ επέστρεφε στην Αγγλία μετά από αρκετά χρόνια απουσίας.Πόσο της είχε λείψει ο πατέρας της! Το να χάσει την μητέρα της σε μια τόσο τρυφερή ηλικία ήταν τραυματικό για την παιδίκη της ψυχή,αλλά αυτό που πραγματικά την είχε συντρίψει, ήταν ότι έπρεπε να αποχωριστεί και τον πατέρα της.Όλα αυτά τα χρόνια ο πατέρας της είχε στην ουσία εγκαταλείψει το θέατρο που τόσο λάτρευε ,για να μπορέσει να την συντηρησεί.
Ζούσε με την θεία της και είχε φροντίσει να μην της λείψει ποτέ τίποτα.Με τα χρόνια η Έλενορ έγινε μια εκθαμβωτική νεαρή κοπέλα.Τα φίνα λεπτά χαρακτηριστικά της θύμιζαν έργο τέχνης, σαν ένα πλάσμα που υπήρχε μόνο στην φαντασία των καλλιτεχνών.Μικρά σαρκώδη χείλη σε σχήμα καρδιάς που έμοιαζαν ανοιξιάτικα ροδοπέταλα,κομψή ίσια μύτη και δύο σκούρες μπλε θάλασσες, τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια της.Όλα αυτά πλαισιομένα από μια πλούσια κατάξανθη κόμμη.Η Έλενορ ήταν πραγματικά ένα νεραιδένιο πλάσμα.Και ειδικότερα στα μάτια των ανδρών.
Είχε κληρονομίσει το ταλέντο του πατέρα της και λάτρευε το θέατρο.Ήταν το μεγάλο της όνειρο.Και τώρα αυτό το όνειρο θα ξεκινούσε να πάρει σάρκα και οστά.Του είχε ζητήσει να φοιτήσει σε κάποια αγγλική σχολή θεάτρου και φέτος, η επιθυμία της θα γινόταν πραγματικότητα.
Δεν την πείραζε που θα περνούσε ένα ολόκληρο καλοκαίρι κάνοντας μαθήματα. Θα θυσίαζε όλα τα καλοκαίρια του κόσμου για να μπορέσει να κάνει το όνειρο της αληθινό.
Την ώρα που σκέφτόταν όλα αυτά κάνοντας μια βόλτα στο κατάστρωμα του πλοίου, είδε μια κοπέλα που της φάνηκε ότι έκλαιγε.Την πλησίασε αργά.Ήταν πολύ κοντά στην ηλικία της, πάρα πολύ όμορφη και δροσερή σαν νεογέννητο τριαντάφυλλο.Δεν ήθελε να φανεί αγενής και την στιγμή που πήγε να απομακρυνθεί η κοπέλα σήκωσε το πρόσωπο της και την κοίταξε με το βλέμμα της θολωμένο από τα δάκρυα.
- ω... δεν ήθελα να σε ενοχλήσω, συγνώμη, είπε η Έλενορ και έστριψε να φύγει.
- όχι μη... δεν με ενοχλείς, είπε συνεσταλμένα η κοπέλα σκουπίζοντας τα δάκρυα της και προς έκπληξη της Έλενορ χαμογέλασε.
Της χαμογέλασε και αυτή.
- Θα ήθελες να κάτσω να σου κάνω παρέα? Με λένε Έλενορ.
- Πολύ θα το ήθελα αυτό Έλενορ, ονομάζομαι Ρόζμαρι Άρντλει.
- Χάρηκα πολύ Ρόζμαρι, και της πρόσφερε το χέρι της, είμαι η Έλενορ Μπέικερ.
Τα δυο κορίτσια κοιτάχτηκαν και χωρίς να το καταλάβουν άρχισαν να γελάν.Όλη αυτή η τυπικότητα τους φάνηκε τόσο αστεία ξαφνικά.Στο κάτω κάτω δεν ήταν παρά δυο κοριτσόπουλα δεκαέξι ετών.
Άρχισαν να κουβεντιάζουν σε εύθυμο τόνο και είπαν αμέσως η μια στην άλλη για τον λόγο που ταξίδευαν στην Αγγλία.
- Και μέχρι το φθινόπωρο που θα πας στο κολέγιο, που θα περάσεις το καλοκαίρι σου Ρόζυ? ρώτησε η Έλενορ την νέα της φίλη.
- Η οικογένεια μου έχει μια έπαυλη στην Σκωτία, θα μείνουμε εκεί με την θεία μου Ελρόη και την ξαδέρφη μου Σάρα, δεν είναι και το καλύτερο μου!...
- Αλήθεια λές?! Και γω στην Σκωτία θα πάω! Ο πατέρας μου εργάζεται σε ένα πύργο εκεί, και 'γω θα κάνω μαθήματα στο τοπικό κολέγιο, είπε όλο χαρά η Έλενορ.
- Μαθήματα?! Όλο το καλοκαίρι?!
- Ναι! είπε η ενθουσιασμένη, μαθήματα υποκριτικής!
- Ω! Θέλεις να γίνεις ηθοποιός Νέλι?!
- Ναι! Είναι το όνειρο της ζωής μου! Και ο πατέρας ηθοποιός είναι, αλλά οι ατυχίες της ζωής δεν τον άφησαν να εξελιχθεί όπως θα'θελε.Θα κάνει όμως τα πάντα για μένα να ακολουθήσω το όνειρο μου!
- Τι τυχερή που είσαι, είπε η Ρόζμαρι και μια σκία σκέπασε το ωραίο πρόσωπο της.
- Αχ καλή μου Ρόζυ και σύ μπόρεις να το κάνεις! Να ακολουθησεις το όνειρο σου!
- Εγώ?!... εγώ θα ήθελα να φροντίζω τα τριαντάφυλλα μου... και να παντρευτώ απο έρωτα! όχι σαν ένα επιχειρηματικό συμβόλαιο!
- τότε αυτό να κάνεις Ρόζυ! Νά βρεις τον έρωτα της ζωής σου και να μην παντρευτείς απο υποχρέωση!
Η Ρόζμαρι έσκιψε το κεφάλι.
- Αυτό έχει ήδη κανονιστεί.... ο πατέρας μου ξεκίνησε τις διαδικασίες να με αρραβωνιάσει ...
- Ποπό... καημένη μου Ρόζυ... εγώ πότε δεν θα ακολουθήσω τέτοιου είδους πρωτόκολα! Είμαι αποφασισμένη να μείνω ελέυθερη! Δεν θέλω έρωτες! Θέλω μόνο το θέατρο, με αυτό είμαι ερωτευμένη!
Καθώς τα έλεγε όλα αυτά η Έλενορ έλαμπε σαν τον ήλιο και η Ρόζμαρι μοιράστηκε την χαρά και την αισιοδοξία της, αυτόματα ένιωσε καλύτερα.
- Λοιπόν ξέρεις τι πιστεύω Νέλι μου?...Ότι θα περάσουμε ένα υπέροχο καλοκαίρι!
Οι δύο νέες φίλες άρχισαν να γελάνε χαρούμενα όταν πέρασε απο μπροστά τους ένας νεαρός αξιωματικός του ναυτικού. Σταμάτησε και τις χαιρέτησε τυπικά όπως χαιρετάν όλοι οι ευγενικοί κύριοι τις νεαρές δεσποινίδες.
- Δεσποινίδες μου!
- Κύριε, είπαν με μια φωνή οι κοπέλες.
Το βλέμμα του νεαρού σταμάτησε για λίγο παραπάνω στα καταπράσινα σαν σμαράγδια μάτια της Ρόζμαρι.Τις στιγμές που πέρασε βυθισμένος στα μάτια της, ένιωσε το δροσερό αεράκι ενός λόφου και τον πλημμύρισε το άρωμα μυριάδων τριαντάφυλλων.Από την πλευρά της η Ρόζμαρι ένιωσε τα μάγουλα της να πέρνουν φωτιά και η καρδιά της άρχισε να χτυπάει σαν τρελή! Τι της συνέβαινε?! Δεν μπρούσε να ξεκολλήσει τα μάτια της από αυτόν τον νεαρό ναυτικό!
Η Έλενορ παρακολουθούσε με περιέργεια την σκηνή ανάμεσα τους και χαμογέλασε παιχνδίαρικα.Κάταλάβε ότι η φίλη της είχε σαστίσει μπροστά σε αυτόν τον κομψό νέο και αντίστοιχα αυτός έδιχνε να έχει μαγευτεί από την Ρόζμαρι.Ξερόβηξε σίγα... Τέσσερα ζευγάρια μάτια γύρισαν και την κοίταξαν.
Αμηχανία. Κάνείς δεν μίλησε. Την στιγμή που πήγε να πει κάτι η Έλενορ, ακούστηκε μια νεαρή γυναικεία φώνη από πίσω.
- Ρόζμαρι! Ρόζμαρι! Τι κάνεις τόση ώρα μόνη σου στο κατάστρωμα? Η θεία άρχισε να ανυσηχεί και είπε να έρθω να σε βρω!... α! είπε σαστισμένη η Σάρα και κοίταξε την τριάδα, έχεις παρέα βλέπω! και ανασήκωσε τα φρύδια της ειρωνικά.
- μμμ ναι Σάρα, να σου συστήσω την φίλη μου Έλενορ Μπέικερ και τον κύριο.... κόλλησε!
- Στέφαν Μπράουν! Αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού, στις υπηρεσίες σας κυρίες μου! και έκανε ένα στρατιωτικό χαιρετισμό.
- Σάρα Άρντλει καταγοητευμένη, είπε η Σάρα και έδωσε το ΄χερι της στον Στέφαν ο οποίος το φίλησε τυπικά.
- Φαντάζομαι συστηθήκατε με την ξαδέρφη μου Ρόζμαρι Άρντλει και την εε,...κοίταξε υποτιμητικά την Έλενορ.Τόση ομορφιά έπρεπε να είναι απαγορευμένη! Σκέφτηκε με ζήλια και κακία μέσα της.
- Ελενορ Μπέικερ! είπε έντονα για να την συμπληρώσει.
Η Σάρα την αγνόησε επιδειχτικά, πέρασε το χέρι της στο μπράτσο της Ρόζμαρι και είπε, - Λοιπόν Ρόζυ δεν νομίζω ότι είναι σωστό να αφήσουμε περισσότερο την θεία μας να περιμένει! Η κοπέλα σαστισμένη ακόμη κοίταξε τον Στέφαν για μια στιγμή και μετα γυρνόντας στην φίλη της είπε,
- Νέλι μου θα μας κάνεις την τιμή να πάρεις το δείπνο σου μαζί μας?!
- ωω... δεν ξέρω...
- Δεν ακούω τίποτα! είπε ξαφνικά εντελώς αποφασισμένη στην νέα της φίλη.-Θα έρθεις μαζί μας για το δείπνο! και κείνη την στιγμη έπιασε με το ελευθερο της χέρι εκείνο της Έλενορ και της χαμογέλασε πλατιά.Η Σάρα κάκιωσε στο λεπτό με την εγκαρδιώτητα της ξαδέρφης της και χωρίς να χάσει καιρό έιπε,
- Τότε νομίζω ότι δεν είναι σωστό να μην καλέσουμε και τον κ.Μπράουν!
-.. ε ναι φυσικά, απάντησε ντροπαλά.
- Κανονίστηκε λοιπόν! Κ.Μπράουν μας επιτρέπεται να πάμε να ετοιμαστούμε και χαχάνισε.
-... ναι βεβαίως...
Η Ρόζμαρι σκέφτηκε πόσο ξεδιάντροπα φλέρταρε η Σάρα με τον κ.Μπράουν και νευριάσε.- Μην το καθυστερούμε άλλο, τότε, εις το επανηδειν! είπε και κρατώντας ακόμη την Έλενορ έκαναν μεταβολή και προχώρησαν.Την 'ωρα που έφτανα στις καμπίνες, η Έλενορ, έσκιψε και ψιθύρισε στο αυτί της φίλης της.
-.. Ρόζυ δεν μπορώ να έρθω στο δείπνο.... δεν έχω βραδυνό φόρεμα, κοκκίνησε καθώς το είπε.
- Νέλι, έχω εκατοντάδες φορέματα, που θα περνούσα μια ζωή, χωρίς να τα φορέσω όλα ούτε μια φορά το καθένα! και της έκλεισε το μάτι.
- Σ'ευχαριστώ πολύ Ρόζυ μου!
Άφησαν την Σάρα στην καμπίνα της και πήγαν σε αυτή της Ρόζμαρι για να ετοιμαστούν.
......................................................

Ακόμη ένα μάθημα ξιφασκίας τελέιωσε και μαθητής με δάσκαλο απολάμβαναν ο ένας την παρέα του άλλου κουβεντιάζοντας για διάφορα θέματα.
- Λοιπόν κ Ρίτσαρντ νομίζω ότι πλεον δεν υπάρχει κάτι άλλο, που δε σας έχω διδάξει, γίνατε καταπληκτικός ξιφομάχος!
- Σ'ευχαριστώ καλέ μου κ. Μπέικερ, είχα όμως έναν ταλαντούχο δάσκαλο! Λυπάμαι που του χρόνου δεν θα κάνουμε άλλα μαθήματα...
- μμμ και γω κ Ρίτσαρντ, αλλα χαίρομαι για τον χρόνο που περάσαμε παρέα, σας ευχαριστώ, του ειπέ με χαμογελο , αλλά αρκετά σκεπτικός.
- Σας αποσχολεί κάτι δάσκαλε?
-... όχι... ε, ίσως αλλά δεν θέλω να σας απασχολήσω με τα δικά μου προβλήματα.
- Το ξέρω ότι ακόμη δεν έχω γίνει ο Δούκας του Γκράντζεστερ, αλλά αν πραγματικά περνάει απ'το χέρι μου, θα ήθελα να σας βοηθήσω.
Ο κ. Μπέικερ τον κοίταξε με τρυφερότητα σαν να κοιτούσε τον γιο του και τελικά είπε,- Πολύ καλά , θα σας πω κ Ρίτσαρντ τι με απασχολεί... και μ'ενα μικρό ξεφύσημα, άρχισε να του λέει για την κόρη του που θα ερχόταν και θα περνούσε το καλοκαίρι στην Σκωτία, για την σχολή υποκριτικής και ότι κατεύθανε σε δυο μέρες, αλλά ο ίδιος δεν μπορούσε να παει να την παραλάβει.Είχε υποσχεθεί στον Δούκα, εκείνη την ημέρα να κάνει μια επίδειξη ξιφασκίας, στην βασιλική λέσχη που ήταν μέλος ο δούκας.Θα ήταν μεγάλη προσβολή να του αρνηθεί ή να ζητήσει να μην πάει.
- Δηλαδή ανυσηχείς για το ποιός θα παραλάβει την κόρη σου απο το λιμάνι δάσκαλε?! Εγώ θα πάω!
Ο κ. Μπέικερ τον κοίταξε με έκπληξη.- Δεν ξέρω...κ. Ρίτσαρντ δεν ξέρω αν είναι σωστό.Ο νεαρός τον κοίτούσε και ήξερε τι εννοούσε, ναι δεν ήταν σωστό ένας νεαρός να ταξιδεύει με μια ελευθέρη κοπέλα ασυνόδευτη.
- Δεν θα πάω μόνος μου κ.Μπέικερ, θα πάρω μαζί μου και έναν από τους οδηγούς του πατέρα μου!
Το πρόσωπο του φωτίστηκε.- Σ'ευχαριστώ πολύ Ρίτσαρντ παιδί μου! και τον χτύπησε φιλικά στον ώμο.
- Δικιά μου η ευχαρίστηση δάσκαλε! είπε χαρούμενος.
Σε δύο μέρες θα πήγαινε να παραλάβει την κόρη του δασκάλου του απο το λιμάνι του Σάουθάμπτον.

..........................................................

Οι δυο νέες φίλες μπήκαν στην μεγάλη σάλα του πλοίου, όπου θα έπερναν το δείπνο τους με την Σάρα, την θεία Ελρόη και τον κ.Μπράουν.Τα βλέμματα των ανδρών αλλά και των γυναικών στράφηκαν επάνω τους.Δυο νεράιδες είχαν πατήσει το πόδι τους στην γη! Η Ρόζμαρι φόρεσε ένα πράσινο φόρεμα με λευκές σατέν κορδέλες, δεμένες κάτω από την καμπή του στήθούς σε αυτοκρατορικό στύλ και η Έλενορ είχε διαλέξει ένα απαλό ροζ με σκούρες μπλε κορδέλες από βελούδο στον ίδιο σχεδόν τόνο με τα μάτια της.Οδηγήθηκαν στο τραπέζι τους και δεν άργησε να φανεί ο κ.Μπράουν.
- Καλησπερά κ.Μπράουν, είπε η Έλενορ.
- Καλησπερά δις Μπέικερ...δις Άρντλει και με αυτό χάθηκε πάλι μέσα στα μάτια
της Ρόζμαρι.
- ....κ.Μπράουν έκανε ντροπαλά η κοπέλα αλλά του χάρισε ένα εκθαμβωτικό χαμόγελο.Αυτό το χαμόγελο σε συνδιασμό με την γλυκύτητα της φωνής της, τον σκότωνε!
Δεν άργησαν να εμφανιστούν και η Σάρα με την θεία Ελρόη.- Ω! κ.Μπράουν να σας συστήσω την θεία μας κ.Ελρόη Άρντλει.
- Κυρία μου, είπε ο Στέφαν και έκανε μια υπόκλιση.
- Κ.Μπράουν, απάντησε τυπικα η θεία και όλοι πηγαν να καθήσουν.Πριν καλά το κατάλάβει η Ρόζμαρι, είδε την Σάρα να στρογγυλοκάθεται δίπλα στον Στέφαν! Ε! ήταν απιστευτή! Η Ελενορ το προσεξε και της έκανε νόημα να κάθήσει απέναντι του, και ήξερε πολύ καλα τι έκανε, ο Στέφαν όλο το βράδυ δεν είχε μάτια παρά μόνο για την φιλή της.Το δείπνο σερβιρίστηκε και η ψιλοκουβέντα άρχισε, την οποία κατα κανόνα μονοπωλούσε η Σάρα με την φλυαρία της λέγοντας κυρίως αερολογίες και φλερτάρωντας ασύστολα τον νεαρό αξιωματικό.
Η θεία Ελρόη παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις συζητήσεις μεταξύ των νεαρών.Ο κ.Μπράουν της ήταν πολύ συμπαθής.Όπως η ίδια ανακάλυψε κατόπιν ερωτήσεων, ήταν γόνος παλιάς ναυτικής στρατιωτικής οικογενείας και ακολουθούσε τα βήματα των προγόνων του, υπηρετώντας στο βασιλικό ναυτικό.
- Φαντάζομαι επιστρέφετε στην υπηρεσία σας κ.Μπράουν στο Λονδίνο?
- Για την ακρίβεια έχω μετατεθεί στην Αμερική, όταν δεν ταξιδεύω, αλλά τώρα επισκέπτομαι τους παππούδες μου, που ζουν στο Λονδίνο.
- Δηλαδη η οικογένεια σας ζει στην Αγγλία?
- Όχι, όχι κυρία, οι γονείς μου απεβίωσαν όταν ήμούν πολύ μίκρος, με μεγάλωσαν οι παππούδες μου.
- Αυτό δε σας εμπόδισε όμως να ακολουθήσετε τα βήματα του πατέρα σας όμως!
- Και να το επιθυμούσα, δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά κ.Άρντλει. Ο παππούς μου είναι πολύ αυστηρός με τις παραδόσεις στην οικογενεια μας.Το δείπνο συνεχίστηκε περίπου στους ίδιους ρυθμούς.Στην όλη διάρκεια της βραδυάς η Ρόζμαρι και ο Στέφαν αντάλλασαν κρυφά βλεμματα γεμάτα τρυφερότητα και προς καλή τους τύχη, η μόνη που το προσεξε ήταν η Ελενορ.
Η Έλενορ για την οποία η θεια Ελρόη δεν είχε σχηματίσει και την καλύτερη γνώμη.Ένα κορίτσι μόνο να ταξιδεύει χωρίς συνοδία! Απαράδεχτό! Της είχε κάνει όμως εντύπωση, το πόσο χαρούμενη έγινε η Ρόζμαρι, από αυτή την φιλία και έχοντας μεγάλη αδυναμία στην ανηψιά της,σκεφτηκε ότι θα ήταν καλή καλοκαιρινή παρεά για την Ρόζυ.Ήδη η μελαγχολιά που είχε όταν έφυγαν απο το Λέικγουντ είχε εξαφανιστεί.Οπότε θα το άφηνε προς το παρόν το θέμα της νέας φιλίας.Ούτως ή άλλως η Ρόζμαρι σε λίγο καιρό θα γνώριζε τον μέλλοντα μνηστήρα της, αν όλα πήγαιναν καλά στις συμφωνίες του πατέρα της.Στην σκέψη του γάμου η θεία Ελρόη φαντάστηκε ότι ο κ.Μπράουν θα ήταν ένας καλός υποψήφιος για την άλλη της ανηψιά Σάρα.
Η βραδυά έφτασε αισίως στο τέλος της και η Σάρα σα να είχε μαντέψει τις σκέψεις της θείας είπε,- Θα σε δούμε αυρίο το βράδυ Στέφαν στον αποχαιρετιστήριο χορό?!και τον κοίταξε όλο γλυκά μάτια.Η Ρόζμαρι είχε εκνευριστεί πραγματικά με την Σάρα σε όλο το δείπνο.Κι η Έλενορ ανασήκωσε τα μάτια στον ούρανό, σκεπτόμενη τι ανυπόφορη κοπέλα ήταν η Σάρα.Ο Στέφαν ΄σαστισε για μια στιγμή καθώς είδε τον θυμό της Ρόζμαρι, αλλά απάντησε ευγενικά στην Σάρα.
- Μα φυσικά, θα χαρώ να μου χαρίσετε ένα χορό, αλλά όταν το είπε αυτό δεν κοιτούσε την Σάρα αλλά την Ρόζμαρι!
- Τότε ως αύριο κ.Μπράουν, είπε η θεία και αποχώρησε απο την αίθουσα μαζί με τα τρία κορίτσια.Οι δύο φιλενάδες αποφάσισαν να μοιραστούν την ίδια καμπίνα εκείνο το βράδυ. Μέχρι να τις πάρει ο ύπνος κουβέντιαζαν για όλα όσα έγιναν σήμερα και κυρίως για το δείπνο, την Σάρα και φυσικά για τον Στέφαν!
- Ρόζυ του αρέσεις! χαχάνισε παιχνιδιάρικα η Έλενορ.
- ...δεν ξέρω Νέλι μου... όλο το βράδυ μονοπωλούσε το ενδιαφέρον του η ανόητη ξαδέρφη μου! Ο θυμός της δεν είχε περάσει, και δεν ήταν μόνο θυμός αλλά και ζήλια!
- Η αλήθεια είναι ότι η ξάδέρφη σου είναι όλίγον τι ξεδιάντρόπη!
- Ολίγον?!
- Ε ... ναι εως πολύ θα λεγα! Συν της άλλης είναι και ακατάπαυστα φλύαρη!
Ξεκαρδίστηκαν στα γέλια.
- Εσύ πώς νίωθεις Ρόζυ μου?....σου αρέσει ο Στέφαν?! Η Ρόζμαρι δίστασε λίγο...- νομίζώ... άχ! δεν ξέρω... απλά δεν έχω ξανανιώσει έτσι ποτέ στην ζωή μου!
- Είσαι ερωτευμένη! Ποπό! είπε η Έλενορ όλο χαρά.
- ...αν αυτο είναι... τότε ναι είμαι! απάντησε ξαφνικά αλλά δεν έδιχνε χαρούμενη.
- Μην κατσουφιάζεις Ρόζυ, ο έρωτας μας φέρνει ευτυχία και όχι λύπη! Γιάτι αυτά τα μούτρα τωρά?!
- Γιατί με έχουν λογοδόσει με άλλον Έλενορ!
- Λογοδόσει όχι παντρέψει ακόμη!
- Μα...
- Όχι μα! Έτσι είναι καλή μου! Κανείς και τίποτα δεν σε εμποδίζει να είσαι με αυτόν που αγαπάς! Η Ρόζμαρι κοίταξε την φιλη της και έπεσε στην αγκαλιά της.- Σ'ευχαριστώ Νέλι μου! Αν δεν σε γνώριζα πραγματικά δεν θα ήξερα τι να κάνω! Τα δύο κορίτσια αγκαλιάστηκαν θερμά και γέλασαν.Δεν ήξεραν ποιά μοίρα τις ένωσε, αλλά γνώριζαν ήδη ότι αγαπούσαν η μια την άλλη σαν αδερφές!

...................................................

Η επόμενη μέρα που ξημέρωσε ήταν και η τελευταία πριν την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι του Σάουθάμπτον.Το πρωινό πέρασε ευχάριστο για τις δυο φιλενάδες, κουβεντιάζοντας κάνόντας βόλτες επάνω στο ηλιόλουστο κατάστρωμα.Είχαν καθήσει σ'ένα παγκάκι για να ξεκουραστούν όταν είδαν τον Στέφαν που τις πλησιάσε χαμογελαστός.- Καλημέρα κυρίες μου!
- Καλημέρα κ.Μπράουν! είπαν με μια φώνη και ήταν τόσό αστείο που έβαλαν τα γέλια και οι τρεις.Η Έλενορ δεν γινόταν να μην προσέξει πως κοιτάζαν ο ένας τον άλλο η φίλη της και ο Στέφαν και άρπαξε την ευκαιρία.Σηκώθηκε αργά,σχεδόν θεατρικα απο το παγκάκι και εκανε αέρα στο πρόσωπο της με το χέρι.-..... Ρόζυ μου νομίζω ότι με πείραξε ο ήλιος λιγάκι.... Η Ρόζμαρι είδε την φίλη της έκπληκτη, πριν ένα λετπτό ήταν μια χαρά...- ωωω πρόλαβε να πει γιατι η Έλενορ την διέκοψε, - Μην ανυσηχείς θα πάω στην καμπίνα μου να ξεκουραστώ για λίγο...και συνέχισε να κουνάει θεατρικά το χέρι της κάνοντας αέρα.
- Δις Έλενορ μπορούμε να κάνουμε κάτι? ρώτησε ο Στέφαν.
- μμμ... μην ανυσηχείτε αλήθεια! έκανε μια παύση, για την ακρίβεια μπορείτε να κρατήσετε συντροφιά στην Ρόζυ, δεν θέλω να την ταλαιπωρώ, θα πάω μόνη μου στην καμπίνα.Η Ρόζμαρι άνοιξε διάπλατα τα μάτια! " Νέλι είσαι απίθανη ηθοποιός τελικά!" σκέφτηκε και η καρδία της γέμισε χαμόγελο.- Θα σας δω το βράδυ στον χορό κ.Μπράουν! γειά σας προς το παρόν!¨εκανε μεταβολή και έφυγε.Αμηχανία.Η Ρόζμαρι σκεφτόταν τι να πει όταν ο Στέφαν....
- Δις Ρόζμαρι θα θέλατε να συνεχίσουμε τον περίπατο σας?! την ρώτησε χαμογελώντας.
- Ευχαριστώ πολύ κ.Μπράουν.
- Ω! θα προτιμούσα να με φωνάζεται Στέφαν!
- Και μένα Ρόζμαρι, Στέφαν.Της πρόσφερε το μπράτσο του και άρχισαν την βόλτα τους συζητώντας.Μίλησαν για τα παιδικά τους χρόνια, για τις οικόγένειες τους και η Ρόζμαρι του είπε για την μεγάλη της αγάπη τα τριαντάφυλλα." ...έτσι εξηγέιται το άρωμα που ένιωσα όταν την πρωτοείδα! "σκέφτηκε ο Στέφαν και δεν συγκρατήθηκε, - Τα ζηλεύω αυτά τα τριαντάφυλλα....Είχαν φτάσει έξω από την καμπίνα της.Έμεινε άφωνη.- ...ζηλέυω την φροντίδα που τους δίνεις....θα θελα να είμαι στην θέση τους!
- ...ω Στέφαν, τα μάγουλα της πήραν φωτιά.Με μια ελαφριά κίνηση έφερε το χέρι του στο μάγουλο της και το άγγιξε τρυφερά με τα ακροδάχτυλα του.
-....Ρόζυ... ψυθίρισε.
Εκείνη την στιγμή ένιωσαν ότι ήταν μόνοι οι δυό τους στον κόσμο όλο.Η αγάπη που έβγαινε από τις καρδιές τους πλημμίριζε τον αέρα γύρω τους.Είχαν χαθεί ο ένας στα μάτια του άλλου, κοιτάζοντας βαθιά μέχρι τις ψυχές τους και ήδη γνώριζαν αυτό που δεν είχε πει κανείς.Χωρίστηκαν με την υπόσχεση του βραδυνού χορού.
- ...θα σε δω το βράδυ Στέφαν...
-...θα μετρώ τα λεπτά Ρόζυ...

....................................................

Η ώρα του χορού δεν άργησε να έρθει.Αυτές θα ήταν και οι τελευταίες ώρες για τους επιβάτες και όλοι ήθελαν να διασκεδάσουν, αύριο το πλοίο έφτανε στην Αγγλία.Η Ρόζμαρι με την Έλενορ, την Σάρα και την θεία Ελρόη μπήκαν στην αίθουσα χορού.Η μουσική γέμιζε τον χώρο με γλυκές μελωδίες και ήδη πολλά ζευγάρια είχαν ξεκινήσει να χορευόυν.Δεν πέρασε πολύ ώρα όταν ένας νεαρός ΄ζητησε την Έλενορ να χορέψουν, και μετά από λίγο ένας δεύτερος την Σάρα, αν και αυτή είχε σκάσει απ'το κακό της γιατί ο Στέφαν δεν είχε κάνει ακόμη την εμφάνιση του.Η Ρόζμαρι οδήγησε την θεία της σε ένα μικρό σαλονάκι και πήγε να της φέρει κάτι να δροσιστεί, όταν άκουσε πίσω της μια γνώριμη ανδρική φωνή.
- Ρόζμαρι...
- Στέφαν!
- Λοιπόν... θα μου χαρίσεις αυτό τον χορό?!
- Με ευχαρίστηση, μόνο να πάω κάτι δροσιστικό στην θεία μου γιατί με περιμένει.
- Θα σε συνοδεύσω τότε.
Το υπόλοιπο της βραδιάς το πέρασαν χορεύοντας οι δυό τους, χωρίς να αλλάξουν παρτενέρ και με μια Σάρα να βράζει απ'τον θυμό της.Κάποια στιγμή οδηγήθηκαν προς το ανοιχτό κατάστρωμα της σάλας και σταμάτησαν τον χορό για να ξεκουραστούν λίγο.
- Πώς είναι τα πόδια σου? την ρώτησε εύθυμα.
- Ω! Μια χαρά! Πονάνε λίγο, αλλά θα μπορούσα να χορεύω όλη την νύχτα...μαζί σου! απάντησε κάπως τολμηρά.Ο Στέφαν έπιασε το χέρι της και το έφερε σιγά στα χείλη του.
- Ρόζυ... θα ήθελα να σε ξαναδώ στην Αγγλία.
- ....ω, Στέφαν και γώ θα το ήθελα αυτό, όμως θα περάσω το καλοκαίρι μου στην Σκωτία, όχι στο Λονδίνο...είπε και μελαγχόλησε.
- Θα έρθω τότε στην Σκωτία να σε δω!
- Θα το κάνεις αλήθεια Στέφαν αυτό?! τον κοιτούσε με ελπίδα και έκπληξη μαζί.
- ..... θα μπορούσα και στην άλλη άκρη της γης να πάω για να σε δω ξανά Ρόζυ...
- ω! Στέφαν !
- Ίσως είναι λίγο βιαστικό και ξέρω ότι έχεις ακόμη δυο χρόνια στο κολέγιο, αλλά θα ήθελα να ζητήσω και επίσημα την άδεια του πατέρα σου, να σε φλερτάρω και να αλληλογραφώ μαζί σου.... φυσικα αν το θες και σύ αυτό, συμπλήρωσε ντροπαλά.
-.... δεν ξέρω... ο πατέρας μου έχει, να... " αχ! γιατί έιχαν γινει έτσι τα πράγματα?! Γιάτι να μην μπορούσε να διαλέξει τον άντρα που θα παντρεύοταν?!"
-.... δηλαδή δεν θέλεις Ρόζυ..... είπε απογοητευμένος ο Στέφαν.
- Φυσικά και θέλω Στέφαν! αλλά....
- Αλλα κατάλαβα! Ο πατέρας σου έχει βρεί ήδη υποψήφιο μνηστήρα, έτσι?!
Έγνεψε καταφατικά λυπημένη.
- ... χμμ, τότε νομίζω ότι θα βάλει στην λίστα του ακόμη έναν! είπε όλο αισιοδοξία."ω! Στέφαν !" είπε μέσα της και χώρις να το πολυσκεφτεί τον αγκάλιασε σφιχτά!Την κράτησε γερά μέσα στην αγκαλιά του.Οι καρδιές τους άρχισαν ένα τρελό χορό.Πολύ αργά της έδωσε ενα τρυφερό φιλί στα χείλη, σαν επισφράγισμα της αγάπης που ένιωθαν και οι δυο.
-....σ'αγαπώ Ρόζυ , της ψυθίρισε αργά.
-... και 'γω σ'αγαπώ Στέφαν!
Η βραδιά δεν θα μπορούσε να τελείωσει ωραιότερα!

..................................................

Στο λιμάνι του Σάουθαμπτον, είχε μαζευτεί άρκετός κόσμος και περίμενε την άφιξη του πλοίου από την Αμερική.Ανάμεσα τους ήταν και ένας ψηλός όμορφος νεαρός μαζί με τον οδηγό της άμαξας του.
- Κ.Ρίτσαρντ, πώς θα ξέρουμε ποιά είναι η κόρη του κ.Μπέικερ...?
- Θα κρατάς αυτή την ταμπέλα με το όνομα της Τζέιμς! είπε ο Ρίτσαρντ και σήκωσε το βλέμμα ψηλά.
- ...δεν κατάλαβα πολύ καλά κύριε...
Αυτός ο Τζέιμς ήταν καλός οδηγός, αλλά λίγο χαζούλης σκέφτηκε ο Ρίτσαρντ.
- Θα δει το όνομα της γραμμένο η δις Μπέικερ και θα σε πλησιάσει αυτή! Και τότε θα την οδηγήσεις σε μένα εδώ στην άμαξα.Εκείνη την ώρα το πλοίο φάνηκε στον ορίζοντα.- Ορίστε να το πλοίο! Πήγαινε να πιάσεις μια καλή θέση στην έξοδο των επιβατών.
- Μάλιστα κ.Ρίτσαρντ!
- Και μην ξεχάσεις να κρατάς την ταμπέλα ψηλά για να την δει! - Μάλιστα κύριε!
Ο Ρίτσαρντ ευχήθηκε μέσα του ο Τζέιμς να κάνει σωστά την δουλειά του, γιατί άμα έχανε την κόρη του δασκάλου του, θα ήταν καταστροφή!

..............................................

Το πλοίο έδεσε στο λιμάνι και άρχισε η αποβίβαση.Η Έλενορ με την Ρόζμαρι αποχαιρετήθηκαν και κανόνισαν να βρεθούν στην Σκωτία το συντομότερο δυνατό.Αγκάλιάστηκαν και χωρίστηκαν με την Έλενορ να προχωράει πρώτη προς την έξοδο.Η Ρόζμαρι αποχαιρέτησε τον Στέφαν με την υπόσχεση να του γράψει και να συναντηθούν γρήγορα, ένιωθε τελικά ότι το ταξίδι της στην Αγγλία δεν ήταν ατυχία, όπως νόμιζε αρχικά αλλά μια μεγάλη στροφή στην ζωή της.Ήταν ευτυχισμένη.
Καθώς κατέβαινε την σκάλα του πλοίου η Έλενορ είδε έναν κοκκινομάλλη, στρουμπουλό κύριο να κρατάει μια ταμπελα που είχε γραμμένο επάνω..." Το όνομα μου??!! Τι στην ευχή?... Που είναι ο μπαμπάς?!"
Όλη περιέργεια πλησίασε τον κάπως αστειούλη κύριο, όπως της φάνηκε ,έπρεπε να μάθει γιατί κρατούσε μια ταμπέλα με τ'όνομα της."... μάλλον ο μπαμπάς δε μπορούσε να έρθει....και έστειλε αυτόν...?! "
- Συγνώμη κύριε....
- Καλημέρα Δις! Είστε η Δις Έλενορ Μπέικερ?!
- Ναι ...εγώ είμαι , αλλά....
- Α, πολύ ωραία δις, ακολουθήστε με παρακαλώ, και πήρε την βαλίτσα της χωρίς καθυστέρηση.Η κοπέλα τον κοίταξε έκπληκτη, μα βλέποντας τις επιλόγες της, τον ακολούθησε.Πλησίασαν σε μια άμαξα, στην οποία δίπλα στεκόταν ένας ψηλός καστανός νεαρός.Ο Ρίτσαρντ την στιγμή που είδε τον οδηγό του συνοδεία με μια νεαρή κοπέλα, ξεφύσηξε ανακουφισμένος.Ο Τζέιμς πήγε λίγο πιο μπροστά λαχανιασμένος,- Την βρήκα κ.Ρίτσαρντ !είπε με κομμένη ανάσα.
- Το βλέπω Τζέιμς, τώρα τακτοποίησε την βαλίτσα της Δις Μπέικερ σε παρακάλω.Με αυτό γύρισε και αντίκρυσε την ακόμη έκπληκτη Έλενορ.....Η γη άνοιξε και σκόρπισε λουλούδια?!....ο ουρανός είχε γινεί ροζ..?!!....τα αστέρια χόρευαν βαλς ανάμεσα στα σύννεφα...?!....μια νεράιδα έστεκε μπροστά του...?!
Ένα ήταν σίγουρο,ήταν ένα πλάσμα θέικό! Ο Ρίτσαρντ είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό..." αυτά τα χείλη! αυτά τα μάτια! ".Ήθελε να απλώσει τα χέρια του και να χαιδέψει τα μεταξένια της μαλλιά, να χαθεί μέσα στην ευωδία τους.Η Έλενορ για πρώτη φορά στην ζωή της κοκκίνησε.Είχε συνηθήσει τους άντρες να την κοιτούν με θαυμασμό και να δέχεται τα κομπλιμέντα τους.Εκείνη όμως την στιγμή, με αυτόν εδώ τον νεαρό άντρα ένιωσε τα μάγουλα της να αρπάζουν φωτιά! Το βλέμμα διαπεραστικό, χωρίς να είναι ξεδιάντροπο, της τρυπούσε την ψυχή.Η ομορφιά του ήταν μοναδική.Ήταν το ίδιο αρρενωπός και γλυκός μαζί!Είχε ένα μικρό ειρωνικό γελάκι στις γωνίες των χειλιών του...." μην κοιτάς τα χείλια του!" μάλωσε τον εαυτό της.Κάποιος έπρεπε να μιλήσει, τελικά με δυσκολία ο Ρίτσαρντ βρήκε την αυτοκυριαρχία του πρώτος.
- Καλημέρα,Δις Μπέικερ, καλωσήρθατε.
- Καλώς σας βρήκα... είπε δισταχτικά.
Ο Ρίτσαρντ στο άκουσμα της μελωδικής φωνής της παραλίγο να ξαναχαθεί, αλλά συγκρατήθηκε και καθάρισε τον λαιμό του.
- Δις Μπέικερ,είμαι ο Ρίτσαρντ Γκράντζεστερ, ο γιός του Δούκα, ο πατέρας σας με έστειλε να σας πάω στην Σκωτία.
- Το υπέθεσα, ότι κάτι θα του έτυχε την στιγμή που είδα τον οδηγό σας.
- Δεν χρειάζεται να ανυσηχείτε, είχε απλά μια υποχρέωση με τον πατέρα μου που δεν γινόταν να αναβληθεί....ελπίζω να μην σας ενοχλεί, που θα σας συνοδέψω εγώ στην Σκωτία...., την κοίταξε με αγωνία.
Η Έλενορ τον κοίταξε λίγο πιο τολμηρά, αυτός ο νεαρός, τόσο τυπικός άγγλος την προκαλούσε να τον πειράξει.
- Χμμ... δεν θα ήταν και δυσάρεστο να κάνω μαθητεία στην βρετανική μου προφορά, είπε πειραχτηκα μιμούμενη την δική του προφορά.
Ο Ρίτσαρντ άνοιξε τα μάτια διάπλατα με το θάρρος-θράσος αυτής της κοπέλας, αλλά δεν πτοήθηκε.
- .... καλή ηθοποιός....μήπως να περιμένατε την σκηνή του θεάτρου..?!της απάντησε κοροιδευτικά.Του χάρισε ενα σαγηνευτικό χαμόγελο, που έλιωσε την καρδιά του και μπήκαν στην άμαξα.Ξεκίνησαν το ταξίδι τους για την Σκωτία, το οποίο πέρασε μέσα στον ίδιο παιχνιδιάρικο τόνο,κάπου ανάμεσα στο φλερτ και το πείραγμα.Απολάμβαναν τόσο πολυ και οι δυο αυτό το παιχνίδι, που δεν κατάλαβαν τις ώρες του ταξιδιού, μέχρι την στιγμή που η άμαξα διάβηκε την πύλη του πύργου.Ελάχιστα πριν βγουν έξω,ο Ρίτσαρντ έκανε κάτι αρκετά παράτολμο.Η Έλενορ προσπάθησε να στρώσει μια μικρή φουρκέτα στα μαλλιά της,όταν της γλύστρισε απο τα χέρια και έπεσε στο πάτωμα της άμαξας.Ο Ρίτσαρντ σήκωσε την φουρκέτα, αργά την έφερε στα χείλη του, αφήνοντας ένα αόρατο φιλί επάνω της και πολύ προσεχτικά την τοποθέτησε στα μαλλιά της έκπληκτης και μαγεμένης κοπέλας.Τα μάτια τους διασταυρώθηκαν.Ένας αιώνας πέρασε...?!Η πραγματικότητα σκληρή μαζί τους και η πόρτα της άμαξας άνοιξε.
Το σμίξιμο της Έλενορ με τον πατέρα της ήταν συγκινητικό.Μέτα απο χρόνια, γονιός και παιδί έσμιγαν μέσα σε δάκρυα και αγκαλίες.Πέρασαν τις επόμενες δυο ημέρες,αναπληρωνόντας, ελάχιστο του χαμένου χρόνου.Πατέρας και κόρη. Χρόνια μακρυά, μα με καρδιές πάντα κοντά.Την τρίτη μέρα το πρωι, ο κ.Μπέικερ συνόδεψε την κόρη του στο τοπικό κολέγιο.Την εβδομάδα της η Έλενορ θα την περνούσε παρακολουθόντας μαθήματα και τα σαββατοκύριακα θα επέστρεφε στον ΄πυργο, να περνάει χρόνο με τον μπαμπά της.Εκείνες τις δύο μέρες που πέρασε στον πύργο, δεν είχε ξανά την ευκαιρία να δει τον Ρίτσαρντ, έτσι έφυγε για το κολέγιο, δίχως μια τελευταία ματία.Ένιωθε ένα αγκάθι στην καρδία. Ήθελε να τον δει απεγνωσμένα, αλλά παράλληλα ήταν μπερδεμένη για τα αισθήματα της.Πρώτη φορά ένιωθε έτσι στην ζωή της και πανικοβλήθηκε.Δεν μπορούσε να διαχυριστεί αυτό το συναίσθημα.
Από την πλευρά του ο Ρίτσαρντ δεν απείχε πολύ από τα συναισθήματα της Έλενορ.Την στιγμή που την αποχωρίστηκε από κοντά του, ήθελε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να ξαναζήσουν τις στιγμές του ταξιδιού.Πέρασαν τρεις μέρες που δεν την είχε δει και την τέταρτη, την ώρα της ξιφασκίας δεν άντεξε και ρώτησε τον δάσκαλο του, όσο πιο αδιάφορα μπορούσε.
-.... δάσκαλε, είσαι πολύ χαρούμενος σήμερα...φαντάζομαι αιτία είναι η άφιξη της κόρης σου?!
- Ναι κ.Ρίτσαρντ ! Το να έχω την κόρη μου εδώ, μετά απο τόσα χρόνια, δεν περιγράφει την χαρά μου!, το πρόσωπο του έλαμψε.Ο Ρίτσαρντ χαμογέλασε.- ..βέβαια θα είναι λίγο δύσκολο, θα την βλέπω μόνο τα σαββατοκύριακα,συμπλήρωσε.
-...ορίστε?!
-.. ναι όλη την εβδομάδα θα την περνάει στο κολέγιο...
Ο Ρίτσαρντ γνώριζε για τα μαθήματα υποκριτικής,δεν είχε φανταστεί ομώς την τροπή των γεγονότων...
- ...δηλαδη έφυγε..?
- Ναι την συνόδεψα χτές το πρωι.
-...α, είπε το παλικάρι χαμένο." πότε θα την ξαναδω?", η σκέψη ήταν αβάσταχτη.Σαν μάγος ο κ.Μπέικερ του απάντησε.
- Ελπίζω να επιστρέφει τις παρασκεύες....
Στο άκουσμα αυτών των λέξεων ο νεαρός άγγλος, άρχισε να δουλεύει σενάρια στο μυαλό του, οπου ξέκλεβε στιγμές με την κοπέλα των ονείρων του!Πώς θα γινόταν όμως να μην γίνει αντιλυπτος απο τον δάσκαλό του?! και ειδικά από τον πατέρα του..?! Ο Δούκας ήδη είχε κανονίσει να του γνωρίσει την μέλλουσα μνηστή του!Μια λίστα απο υποψήφιες νύφες.Η επιλογή θα ήταν η καλύτερη κοινωνική και οικονομική συμφωνία που θα μπορούσε να κλείσει ο πατέρας του.
Ο έρωτας δεν είχε καμία θέση σ'ενα γάμο αριστοκρατών.Ο Ρίτσαρντ βλαστήμησε μέσα του και σκέφτηκε πως έπρεπε να κερδίσει όσο χρόνο χρειαζόταν.Στο μυαλό και την καρδία του υπήρχε μόνο ένα πράγμα, η Έλενορ!
...........................................................

Οι επόμενες τρεις εβδομάδες πέρασαν χωρίς να συμβεί τίποτα το συνταρακτικό στους τέσσερις ήρωες μας.Η Ρόζμαρι περνούσε βαρετά τις μέρες της παρέα με την φλύαρη Σάρα και την θεία Ελρόη.Έγραψε δυό γράμματα, ένα στην φίλη της Έλενορ και ένα στον Στέφαν και περίμενε με αγωνία τα δικά τους.Η Έλενορ ήταν ενθουσιασμένη με τα μαθήματα της και τρομερά απασχολημένη.Ξέκλεψε κάποιες στιγμές για να απαντήσει στο γράμμα της φίλης της, αλλά δεν ανέφερε κάτι για τον Ρίτσαρντ.Ήθελε να τα πεί απο κοντά.Τον οποίο Ρίτσαρντ,τον είχε δει παρά ελάχιστες φορές,απο μακρυά, όπου αντάλλαξαν κρυφά βλέμματα.Ο δε Ρίτσαρντ, όλο αυτό το διάστημα έβραζε σαν ηφάιστειο μέσα του! Δεν είχε καταφέρει τίποτα απολύτως για τρεις βδομάδες! έσπαγε το κεφάλι του να βρεί μια λύση, και σκέφτηκε πως η επίσκεψη του φίλου του σε λίγες μέρες, ίσως να τον βοηθούσε.Ο Στέφαν έπλεε σε πελάγη ευτυχιάς με το γράμμα της Ρόζμαρι.Βρισκόταν ακόμη στο Λονδίνο στους παππούδες του, όταν έλαβε ακόμη ένα γράμμα και αποφάσισε πως ήταν καιρός να επισκεφθεί την Σκωτία. Θα έκανε έκπληξη στην Ρόζμαρι! Γι'αυτό και δεν της ανέφερε κάτι στην απάντηση του.

...........................................................



Έχει επεξεργασθεί από τον/την papirous στις Δευ Οκτ 29, 2012 1:20 am, 1 φορά

papirous
Terry Addict
Terry Addict

Αριθμός μηνυμάτων : 4211
Points : 7055
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012
Ηλικία : 39
Τόπος : Βόρεια σε μια πόλη με άσπρο πύργο!!!
Χιούμορ : Monty Python

http://papirous.deviantart.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ένα μαγικό καλοκαίρι

Δημοσίευση από papirous Την / Το Δευ Οκτ 29, 2012 1:19 am

Ήταν Παρασκευή απόγευμα, όταν η Έλενορ επέστρεφε από το κολέγιο.Την ώρα που η άμαξα της σταματούσε στην είσοδο του πύργου, μια δεύτερη σταμάτησε, λίγα μέτρα πίσω από την δική της.Με έκπληξη η κοπέλα είδε να αποβιβάζεται ο...
- Στέφαν?!!
- Έλενορ ?!
Οι δύο νεοι δεν πίστευαν ότι έβλεπαν ο ένας τον άλλο σε αυτό εδώ το μέρος. Η χαρά και ο ξαφνιασμός τους, ήταν τόσος που ξέχασαν τις τυπικότητες και αγκαλιάστηκαν φιλικά χωρίς να το σκεφτούν.Από την κορυφή της σκάλας, ο Ρίτσαρντ, που είχε βγει για να καλωσορίσει τον φίλο του, είδε την σκηνή και ένιωσε ένα μαχαίρι να μπαίνει στην καρδία του. Το κορίτσι των ονείρων του να αγκαλιάζει τόσο θερμά τον φίλο του!
- Υποθέτω, εσείς οι δύο γνωρίζεστε..., είπε ψυχρά και η Έλενορ με τον Στέφαν, γύρισαν και τον κοίταξαν ξαφνιασμένοι.
Η Έλενορ ήταν σοκαρισμένη, είχε να δει και να ακούσει τον Ρίτσαρντ τόσες πολλές μέρες και όταν αυτό συνέβει, την βρήκε στην αγκαλιά του Στέφαν...?! Τι θα είχε φανταστεί..?!Ο Στέφαν δεν ήταν χαζός.Πρόσεξε το ύφος του φίλου του, όπως και το πληγωμένο του βλέμμα την ώρα που κοιτούσε την Έλενορ.Κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να χάσει χρόνο.Έπρεπε να του δείξει ότι η κοπέλα που αγκάλιασε ήταν απλά μια καλή φίλη, γι'αυτόν υπήρχε μόνο η Ρόζμαρι!
- Ρίτσαρντ! Φίλε μου ! , τον αγκάλιασε και του χτύπησε φιλικά την πλάτη,- ναι με την Έλενορ γνωριστήκαμε στο πλοίο που μας έφερνε στην Αγγλία.
- α..., έκανε δύσπιστα ο νεαρός ευγενής.
- Ταξίδευε με την καλή της φίλη Ρόζυ...το τελευταίο ο Στέφαν το είπε με ιδιαίτερη έμφαση κα τρυφερότητα, αφήνοντας να εννοηθεί η στοργή του για την Ρόζμαρι.
Η Έλενορ με τα μάτια της επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του νεαρού ναυτικού και ο
Ρίτσαρντ ευθύς χαλάρωσε.
- Τότε νομίζω, η Δις Μπέικερ θα μας κάνει την τιμή, να πάρει ένα τσάι μαζί μας, αφού ήδη γνωρίζεστε, είπε με λαχτάρα.
- Πολύ ευχαρίστως κ.Γκράντζεστερ, απάντησε γλυκά η κοπέλα και κόιταξε με τρυφερότητα τον Ρίτσαρντ.
Οι επόμενες ώρες, πίνοντας το τσάι τους παρέα οι τρεις νέοι, πέρασαν εύθυμα, όλο νέα και πειράγματα.Η Έλενορ είπε στον Στέφαν ότι δεν είχε ακόμη καταφέρει να επισκεφθεί την Ρόζμαρι. Ήταν τρομερά απασχολημένη με το κολέγιο. Είχαν ξεκινήσει την προετοιμασία για την παράσταση που θα ανέβαζαν στο τέλος του καλοκαιριού, με την λήξη των μαθημάτων.Θα ανέβαζαν την "Δωδεκάτη Νύχτα" του Σαίξπηρ και η Έλενορ κατάφερε να πάρει τον ρόλο της "Βιόλα".Πετούσε στα ουράνια! Ο Ρίτσαρντ την άκουγε μαγεμένος, όση ώρα μιλούσε για τα όνειρα της και την αγάπη της για το θέατρο.Χάζευε σαν υπνωτισμένος αυτά τα χείλη που μιλούσαν τόσο μελωδικά και το μόνο που σκεφτόταν, ήταν πόσο τα επιθυμούσε!
Την ωραιά ατμόσφαιρα διέλυσε ξαφνικά με την παρουσία του ο Δούκας.
- Εξοχότατε! πετάχτηκε όρθιος ο Στέφαν και χαιρέτησε στρατιωτικά.
- Κ.Μπράουν, χαίρομαι που σας βλέπω.Πως πάνε οι σπουδές παιδί μου?
- Πολύ καλά κύριε, σας ευχαριστώ.Τον επόμενο χρόνο θα πάρω τον πρώτο μόνιμο βαθμό μου, είπε περήφανα ο Στέφαν.
- Μπράβο, μπράβο..., και τότε έστρεψε τα μάτια του στην Έλενορ, - και εσύ πρέπει να είσαι η θυγατέρα του κ.Μπέικερ, και την κοίταξε εξεταστικά.
- Εξοχότατε, είπε η σιγά η κοπέλα κάνοντας μια μικρή υπόκλιση.Ο Γκράχαμ Ρόμπερτ Δούκας του Γκράντζεστερ,δεν γινόταν να αγνοήσει την απαράμιλλη ομορφιά της Έλενορ και σκέφτηκε, πως τόση ομορφιά μόνο μπελάδες μπορεί να φέρει.Χωρίς να χάσει χρόνο μίλησε στον γιό του.
- Ρίτσαρντ, είχα σκοπό να σε ενημερώσω αργότερα, υποθέτω τώρα που έχεις αυτή την νεαρή συντροφιά είναι καλύτερα να σου ανακοινώσω, ότι το επόμενο Σάββατο έχουμε τον θερινό χορό στον πύργο.
- Μάλιστα πατέρα.
- Φυσικά είστε προσκεκλημένοι μου κ.Μπράουν, δις Μπέικερ.
- Σας ευχαριστούμε εξοχότατε.
- Θα είναι μια υπέροχη ευκαιρία να γνωρίσετε όλοι την μέλλουσα μνηστή του Ρίτσαρντ. Και με αυτό αποχώρησε.
Η Έλενορ είχε την εντύπωση ότι η οροφή του δωματίου έπεσε στο κεφάλι της." Τι νόμιζες χαζή?! Είναι ένας ευγενής, εσύ τι είσαι?! Η κόρη ενός υπηρέτη! Μια ηθοποιός!.Ναι! Ήταν μια ηθοποιός και δεν είχε ανάγκη κανένα! Είχε το θέατρο της!
"Γιάτι όμως ένιωθε λες και της ξερίζωσαν την ψυχή?!
Ο Ρίτσαρντ ήταν αποσβολωμένος και αυτός, παρόλη την γνώση των προθέσεων του πατέρα του.Προσπαθούσε να καταλάβει την έκφραση της Έλενορ, η οποία είχε πάρει ένα ουδέτερο ύφος, που σήμαινε δύο πράγματα.Είτε ήταν απίστευτη ηθοποιός, είτε τα λόγια του Δούκα την άφηναν αδιάφορη και αυτό τρόμαζε τον νεαρό άγγλο.Ο Στέφαν προσπάθησε να σώσει την κατάσταση και είπε με αισιοδοξία.
- Νομίζω θα είναι μια καλή ευκαιρία για να διασκεδάσουμε παιδιά, θα μπορούσα ίσως να προσκάλέσω την Ρόζυ!
- μμμ...ναι Στέφαν, είπε ο φίλος του ακόμη παγωμένος.
- Στέφαν τι λές να της κάναμε παρέα έκπληξη την Κυριακή? Είχα σκοπό να πάω μόνη, αλλά τώρα που είσαι εδώ..., είπε όσο πιο αδιάφορα γινόταν το κορίτσι.
- Ω! Σ'ευχαριστώ Νέλι!
Με αυτό η Έλενορ τους ευχαρίστησε θερμά για την παρέα και το τσάι και πήγε να βρεί τον πατέρα της.
Όταν οι δυο νέοι έμειναν μόνοι, ο Στέφαν γύρισε στον Ρίτσαρντ.
- Τώρα κατάλαβα γιατί με κάλεσες να έρθω τόσο σύντομα...
- Δεν ξέρω τι να κάνω Στέφαν... αυτή η κοπέλα, ο πατέρας μου και τα σχέδια του,νομίζω ότι θα τρελαθώ!...αν και δεν βλέπω να μοιράζεται τα ίδια αισθήματα με μένα...
- Θα είσαι τυφλός μάλλον για να μην βλέπεις πόσο ερωτευμένη είναι μαζί σου!
- Τι?! Έτσι νομίζεις?!
- Έτσι είναι φίλε μου... και θα σου πώ το εξής.Ακόμη και αν ο πατέρας σου θέλει να σε αρραβωνιάσει, το σίγουρο είναι ότι δεν θα το κάνει τώρα! Θα περιμένει να τελειώσεις τις σπουδές σου πρώτα,οπότε προς το παρόν άδραξε την ευκαιρία! Μην αφήσεις την Νέλι να σου φύγει, όπως και γω δεν θα αφήσω την Ρόζυ μου!
Ο Ρίτσαρντ κοίταξε τον φίλο του με αισιόδοξα μάτια για πρώτη φορά μετά από πολλή ώρα.Δεν είχε λόγο να αμφισβητήσει τα λόγια του.Τον πίστευε. Ήταν αρκετά χρόνια φίλοι, από την εποχή που πήγαιναν σχολείο στο κολέγιο του Αγ.Πάυλου.Αργότερα οι δρόμοι τους χώρισαν.Ο ένας πήγε στο βασιλικό ναυτικό και ο άλλος σπούδαζε οικονομικά.Αλλά παρέμειναν φίλοι καρδιακοί.

....................................................

Η Κυριακή δεν άργησε να έρθει και η Έλενορ συνοδευόμενη από τον Στέφαν, έφτασαν στην έπαυλη των Άρντλει.Τους υποδέχτηκε ο μπάτλερ και τους οδήγησε στο σαλόνι.Προς απογοήτευση και των δυο, έκανε την εμφάνιση της η Σάρα.
- Μα τι ευχάριστη έκπληξη Στέφαν! είπε μελιστάλαχτα και πήγε να αγνοήσει την Έλενορ, τελικά όμως συγκρατήθηκε για να μην δείξει στον Στέφαν κακή διαγωγή,- Έλενορ χρυσή μου, και την φίλησε σταυρωτά.
- Γεια σου Σάρα, η Ρόζυ δεν είναι εδώ?
- μμμ έχει βγει με την θεία για περίπατο, είπε αδιάφορα, μα για πείτε μου τα νέα σας και έπιασε αγκαζέ τον Στέφαν.Η Έλενορ την κοίταξε απηυδισμένη.Μετά από είκοσι λεπτά φλυαρίας μπήκαν στο σαλόνι η Ρόζμαρι και η θεία Ελρόη.Η έκπληξη και η χαρά της πρώτης ήταν μοναδική.Έπεσε στην αγκαλιά της φίλης της και.. μακάρι αχ! μακάρι να μπορούσε να κάνει το ίδιο με τον Στέφαν!
Πήραν όλοι μαζί το τσάι τους συζητώντας με την Σάρα να διακόπτει συνεχώς τους πάντες.
- Λοιπόν δεν μπορείτε να φανταστείτε που είμαστε καλεσμένες το άλλο Σάββατο...πετάχτηκε για πολλοστή φορά.
- Που...? ρώτησε βαριεστημένα η Έλενορ.
- Στο γεγονός του καλοκαιριού φυσικά! είπε αυτάρεσκα.
Την κοίταξαν απορημένοι.
- Σάρα, άσε τα αινίγματα και πες στους ανθρώπους, την μάλωσε η θεία.
- Πφφ, καλά θεία. Η Ρόζμαρι ευχαριστήθηκε μέσα της γι'αυτό και η Έλενορ άφησε ένα μικρο γελάκι.
- Λοιπον, συνέχισε η Σάρα, ο μεγάλος Δούκας του Γκράντζεστερ, διοργανώνει τον θερινό χορό της χρονιάς! Ο Στέφαν και η Έλενορ. κοιτάχτηκαν ξαφνιασμένοι, η Ρόζμαρι κατέβασε το κεφάλι,αλλά η Σάρα συνέχισε ακάθεκτη, - Φυσικά είμαστε στην λίστα των καλεσμένων και ειδικά η Ρόζμαρι θα είναι το επίτιμο πρόσωπο!
- ...Σάρα...., ψιθύρισε η κοπέλα.
- Ω! μην ντρέπεσαι ξαδέρφη! Μακάρι όλες να είχαν την τύχη σου! Βλέπετε η Ρόζυ θα είναι μια από τις υποψήφιες νύφες του γιού του Δούκα! Αχ! Και είναι τόσο κούκλος....είπε και αναστέναξε.Αυτό ήταν απίστευτό! Τέσσερα στόματα είχαν ανοίξει αλλά δεν βγάλαν ούτε ανάσα!Την κατάσταση έσωσε η θεία Ελρόη, που βαρέθηκε την Σάρα και την αναίδεια της.
- Σάρα!!! Ποιός σου είπε ότι έχεις το δικαίωμα να αποκαλύπτεις τα σχέδια του αρχηγού της οικόγένειας των Άρντλει?!!
- Μα θεία...
- Ότι και αν είναι, το σίγουρο είναι ότι ακόμη δεν έχει γίνει τίποτα!Οπότε δεν χρειάζεται μια δις της τάξης σου, να σπέρνει κουτσομπολιά! Και ειδικά για την ξαδέρφη της!
Η θεία είχε ανεχτεί αρκετά!Την αγαπούσε την Σάρα όπως και την Ρόζμαρι, αλλά κάποιος έπρεπε να την βάλει στην θέση της.Τα λόγια που είπε και ειδικά μπροστά στον κ.Μπράουν, ήταν απαράδεκτα! Ειδικά μετά την εκμυστήρευση της Ρόζυ, ότι ο κ.Μπράουν ήθελε να την φλερτάρει επίσημα, η θεία Ελρόη δεν γινόταν να αφήνει την Σάρα να μιλάει έτσι! Είχε ήδη ενημερώσει τον αδερφό της για τις προθέσεις του κ.Μπράουν, οπότε μέχρι την στιγμή που θα έπαιρνε την τελική του απόφαση για το μέλλον της Ρόζμαρι,όλες οι πιθανότητες ήταν ανοιχτές.Στην τελική, η θεία είχε τόση αδυναμία στην Ρόζυ της, που θα έκανε τα πάντα για να την δει ευτυχισμένη.
Τα λόγια της Ελρόη ναι μεν ηρέμησαν την ατμόσφαιρα, αλλά τρεις καρδίες μέσα σε κείνο το δωμάτιο πονούσαν και τρία μυαλά σκέφτηκαν το ίδιο όνομα,
" Ρίτσαρντ! ".
Η Ρόζμαρι δεν άντεχε άλλο, με μια ξαφνική κίνηση σηκώθηκε.
- Νέλι, θέλεις να δείς τον κήπο της έπαυλης?!
- ε?... είπε αφηρημένα, ....ε, ναι ευχαριστώ. Θα μας συνοδεύσετε κ.Μπράουν ?
είπε τελικά η Έλενορ.
-... ναι, βεβαίως, απάντησε μηχανικά και οι τρεις νέοι βγήκαν στον κήπο.
Όταν απομακρύνθηκαν λίγο απ'την οικία, οι τυπικότητες έσπασαν.Πρώτος μίλησε ο Στέφαν.
- Αυτό που συμβαίνει δεν το πιστεύω!Ο Ρίτσαρντ είναι ο υποψήφιος μνηστήρας σου Ρόζυ?!!
- Τον γνωρίζεις??!!
-...είναι φίλοι από παλιά...είπε στεγνά η Έλενορ.
- Εκεί μένω!! Και ο πατέρας της Νέλι εκεί εργάζεται!!
- Νέλι?!! Αλήθεια?!!
- ...μμμ
- Ε, αυτό είναι σκέτη κωμωδία!...και θα είστε παρόντες στον..χορό?!
- Ναι Ρόζυ μου! και αυτό είναι παρωδία, όχι κωμωδία!
Έμειναν σκεφτικοί χωρίς να μιλάνε, ο Στέφαν έσπασε την σιωπή.
- Ροζύ μου...ο Ρίτσαρντ το ξέρεις, ότι δεν ασπάζεται την γνώμη του πατέρα του...?
- Αλήθεια..?! πετάχτηκε η Έλενορ και μετά δάγκασε την γλώσσα της.Η Ρόζμαρι
την κοίταξε...." τι γινόταν εδώ..?!..η Νέλι είχε αισθήματα για τον γιό του Δούκα?!!"
- ...Νέλι...? ρώτησε γλυκά την φίλη της.
Και τότε ως δια μαγείας, η καρδιά της Έλενορ άνοιξε και μαζί μ'αυτήν ξεχύθηκαν δάκρυα.Όλα όσα ένιωθε τόσο καιρό, που τα κρατούσε βαθιά μέσα της βγήκαν με αναφιλητά και δάκρυα.Ήταν ερωτευμένη με τον Ρίτσαρντ! Αυτή που δεν ήθελε έρωτες! Αυτή που ήθελε μόνο το θέατρο της!Επιτέλους το παραδεχόταν στους φίλους της και κυρίως στον εαυτό της!
Το νεαρό ζευγάρι αν και αρχικά σοκαρίστηκε από την αντίδραση της, δεν άργησε να την παρηγορήσει και να την καθησυχάσει.Η Ρόζμαρι την αγκάλιασε τρυφερά από τους ώμους.
- Μην κλαις Νέλι μου.... αχ, γιατί καλή μου δεν μου είπες κάτι στο γράμμα σου..?
-.. ναι θα γλυτώναμε μερικά δάκρυα είπε παιχνιδιάρικα ο Στέφαν και το κορίτσι γέλασε.
- ...δεν ξέρω ,είπε.
- Νέλι, μην ανησυχείς... απ' όσο γνωρίζω ο Ρίτσαρντ μοιράζεται τα ίδια αισθήματα με σένα! Και όσο αφορά την Ρόζυ, σίγουρα όταν μάθει, ότι η υποψήφια μνήστη του είναι η "δικιά" μου Ρόζυ, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να μην γίνει ποτέ αυτός ο αρραβώνας, και με αυτό έπιασε το χέρι της αγαπημένης του και το φίλησε τρυφερά.
- Ω, καλέ μου Στέφαν, είπε όλο ευτυχία η Ρόζμαρι, - να είδες Νέλι μου? Ολα θα πάνε καλά!
-... λες...?!
- Ναιιιι!!! είπαν με μια φωνή οι άλλοι δύο.
- Τώρα πάμε να δούμε ποιό φόρεμα θα βάλεις στον χορό! Θέλουμε να σε δει ο Ρίτσαρντ και να μείνει άφωνος!
- ... γυναίκες...,είπε ο Στέφαν ρίχνοντας τα μάτια στον ουρανό και η μικρή συντροφιά γέλασε με τις καρδιές τους ανάλαφρες.

...................................................

Το Σάββατο του χορού δεν άργησε να έρθει και όλοι οι ήρωες μας, ήταν σε αναβρασμό!Τις μέρες που μεσολάβησαν ο Στέφαν φρόντισε να ενημερώσει τον φίλο του, για όσα είχαν συμβεί κατά την διάρκεια της επίσκεψης τους, στους Άρντλει.Ο Ρίτσαρντ ήταν στον έβδομο ουρανό!Τώρα ήταν σίγουρος ότι η Έλενορ ένιωθε το ίδιο με αυτόν! Τον αγαπούσε! Όσο την αγαπούσε και αυτός!Τίποτα άλλο δεν είχε σημασία!Φυσικά διαβεβαίωσε τον φίλο του,ότι θα μιλούσε στον πατέρα του σχετικά με την Ρόζμαρι Άρντλει και αυτό έκανε.Αν και αρχικά ο Δούκας δυσανασχέτησε, ο Ρίτσαρντ ήταν καλός διαπραγματευτής. Κέρδισε χρόνο για τον εαυτό του και άφησε το τοπίο ελεύθερο στον Στέφαν να ζητήσει επίσημα το χέρι της Ρόζμαρι σε γάμο.
........................................................
Η μεγάλη σάλα του πύργου ήταν φωταγωγημένη και στολισμένη, σε όλο της το μεγαλείο. Νεαροί υπηρέτες ντυμένοι με λιβρέες, κρατώντας δίσκους, προσέφεραν στους καλεσμένους την πιο ακριβή σαμπάνια.Η ορχήστρα έπαιζε μελωδικά βάλς, που γέμιζαν τον χώρο με τις υπέροχες νότες τους.Το θέμα του χορού ήταν το καλοκαίρι φυσικά.Οι κυρίες έπρεπε να φοράνε, βραδινά φορέματα σε παστέλ καλοκαιρινά χρώματα και να έχουν λουλούδια στολισμένα στα μαλλιά,και οι κύριοι σμόκιν.
Η Ρόζμαρι εμφανίστηκε φορώντας μια κίτρινη μεταξωτή τουαλέτα με λευκά γάντια.Στα μαλλιά της είχε στολισμένα λεύκα και κίτρινα μικρά τριαντάφυλλα.Ήταν μια οπτασία!Τα πανέμορφα πράσινα μάτια της, έλαμψαν από ευτυχία όταν την πλησίασαν δύο κομψοί νεαροί.Ο Στέφαν της σύστησε τον
Ρίτσαρντ και άρχισαν να κουβεντιάζουν ευχάριστα.Ο Ρίτσαρντ εντυπωσιάστηκε απ'την ομορφιά της Ρόζμαρι και σε άλλη περίπτωση,μπορεί να μην διαφωνούσε με τον Δούκα.Πλέον όμως για τα δικά του μάτια υπήρχε μόνο μια.
- Ω! Νέλι! είπε εκείνη τη στιγμή η Ρόζμαρι.Η Έλενορ τους πλησίασε με το αέρινο περπάτημα της.Ντυμένη σ'να λευκό μεταξωτό φόρεμα,κορδέλες σε πράσινους και κίτρινωπούς τόνους "έφευγαν" κάτω από την γραμμή του στήθους κάνοντας παιχνίδια σε κάθε της κίνηση.Στα μαλλιά της είχε μπουμπούκια μικρών ασφόδελων.Ο Ρίτσαρντ πραγματικά είχε μείνει άφωνος, όπως και πολλοί άλλοι.
- Καλησπέρα..., είπε μελωδικά η κοπέλα κοιτώντας γλυκά τον Ρίτσαρντ, που η καρδιά του νόμισε θα σπάσει!
- Ρόζυ μου ,θα μου χαρίσεις αυτό τον χορό?!είπε ο Στέφαν στην καλή του και οδηγήθηκαν στο κέντρο της σάλας, όπου και άρχισαν να χορεύουν ευτυχισμένοι ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
Η Έλενορ έμεινε μόνη με τον Ρίτσαρντ. Ήταν η πρώτη φορά που έμειναν μόνοι τους, μετά το ταξίδι με την άμαξα.Αμήχανοι και οι δυό τους,με ένα γλυκό μοιρασμένο βλέμμα στεκόταν εκεί.Αποφασισμένος ο νεαρός άγγλος να μην την αφήσει λεπτό από τα μάτια και τα χέρια του όλο το βράδυ, καθάρισε την φωνή του.
- Δις Μπέικερ θα μου κάνατε την τιμή να μου χαρίσετε αυτό τον χορό?
Του χαμογέλασε.
- ...Ρίτσαρντ δεν νομίζεις ότι είναι αστείο να με αποκαλείς ακόμη Δις Μπέικερ??!!,Είσαι τόσο άγγλος τελικά!!! Τόσο ευγενής!!,είπε με προσποιητή βρετανική προφορά πειράζοντας τον.
Ο Ρίτσαρντ γέλασε με την καρδιά του.
- ... απέδωσε η μαθητεία βλέπω... , της απάντησε κοροίδευτικά και της άρπαξε το χέρι οδηγώντας την στην βεράντα της σάλας.
- ....Ρίτσαρντ τι κάνεις?!! Εδώ θα χορέψουμε?!!
- Ναι!!..Εδώ για να σε κοιτάω μόνο.... εγώ! και την άρπαξε στην αγκαλιά του!
- Ω! είπε η Έλενορ και έλιωσε στα χέρια του.
- .... είμαι αρκετά αγενής Νέλι...? ρώτησε σχεδόν ψιθυριστά, χαμένος στα μάτια της.
-...ε,... έχεις μέλλον ακόμη για να μοιάσεις με αμερικάνο λιμενεργάτη! του απάντησε με παιχνιδιάρικο ύφος απαλά.
Γέλασε, αυτή η κοπέλα τον τρέλαινε!
- ...άμα γίνω περισσότερο αγενής....υπόσχεσαι να μην με χαστουκίσεις..?!
Η Έλενορ συναίνεσε καταφατικά με τα πελώρια όμορφα μάτια της.Ο Ρίτσαρντ δεν περίμενε άλλο.Δεν γινόταν και διαφορετικά.Έκανε αυτό πού ήθελε να κάνει από την πρώτη στιγμή που την είδε.Άρπαξε τα χείλη της με τα δικά του σε ένα βαθύ υγρό φιλί!
Ω! Ναι χόρεψαν! Εκείνο το βράδυ χόρεψαν τα χείλη τους, που ήταν φτιαγμένα να είναι μαζί!
......................................................

Οι τέσσερις ήρωες μας εκείνη την νύχτα είχαν αγγίξει την ευτυχία.Ήταν νέοι και ερωτευμένοι, τίποτε άλλο δεν τους απασχολούσε.Είχαν την αφέλεια των νιάτων, την ξενοιασιά του καλοκαιριού.Ένα καλοκαίρι που από κείνο το βράδυ και μετά πέρασε με γέλια και φιλιά σαν ένα όνειρο...γεμάτο ελπίδες και υποσχέσεις για το μέλλον.Ένα μέλλον που δεν γνώριζαν πως θα είναι. Ένα μέλλον που δεν τους ένοιαζε πότε θα έρθει,γιατί είχαν αυτό το καλοκαίρι.Το μαγικό καλοκαίρι της ζωής τους.

Τέλος



papirous
Terry Addict
Terry Addict

Αριθμός μηνυμάτων : 4211
Points : 7055
Ημερομηνία εγγραφής : 21/09/2012
Ηλικία : 39
Τόπος : Βόρεια σε μια πόλη με άσπρο πύργο!!!
Χιούμορ : Monty Python

http://papirous.deviantart.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης