Terrence Grandchester
Καλώς ήρθατε στο forum μας.
Παρακαλώ εγγραφείτε ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε περισσότερα οφέλη και προνόμια.
Ας αρχίσει η συζήτηση...
Εικονοθήκη


TGF LOVE TIME


Πρόσφατα Θέματα
» Music videos for Candy and Terry
Σήμερα στις 2:39 pm από stardustia

» Σκίτσα Anime VS Manga
Χθες στις 10:04 pm από HAMLET

» a song for him!!
Τετ Δεκ 07, 2016 12:39 pm από stardustia

» Σχόλια για "Χριστουγεννιάτικα Τερρο-φικ 2016"
Τρι Δεκ 06, 2016 11:33 pm από Dalia

» Γιορτινό Theme
Δευ Δεκ 05, 2016 7:55 pm από ΜΙΜΙ

»  Χριστουγεννιάτικα Τερρο-φικ 2016
Τρι Νοε 29, 2016 11:21 pm από nansecrets

» Ενα τάνγκο για την Κάντυ και τον Τέρρυ
Τετ Νοε 16, 2016 12:48 pm από HAMLET

» Σχόλια για το φικ ''όταν οι κόκορες λαλούν την νύχτα''
Δευ Νοε 14, 2016 10:31 pm από nansecrets

» Η Κάντυ και ο Τέρρυ στα goodreads
Κυρ Νοε 13, 2016 10:58 pm από nansecrets

» Ελληνική Έκδοση του περιοδικού
Πεμ Νοε 10, 2016 10:15 pm από Marianna Blue Lagoon

» Το soundtrack του anime
Πεμ Νοε 10, 2016 12:13 am από ariel

» Κι άλλες ιστορίες που αγαπήσαμε μικροί...
Τετ Νοε 09, 2016 12:31 pm από Marianna Blue Lagoon

» Ειναι αγχολυτικη η μικρη ξανθια;
Τρι Νοε 08, 2016 9:53 pm από Marianna Blue Lagoon

» Τα ομορφότερα Fan Arts
Δευ Νοε 07, 2016 8:58 pm από Marianna Blue Lagoon

» Υπογραφές...
Παρ Νοε 04, 2016 5:22 pm από Marianna Blue Lagoon

» Κάντυ και Νηλ. Εδώ υπάρχει ενας έρωτας μεγάλος;
Τετ Νοε 02, 2016 12:26 pm από papirous

» Ο πιο αντιπαθής ήρωας της ιστορίας
Δευ Οκτ 31, 2016 1:39 pm από ariel

» Καλωσήρθατε/Welcome
Παρ Οκτ 28, 2016 12:22 pm από Marianna Blue Lagoon

» Η διάρκεια του έρωτα
Πεμ Οκτ 27, 2016 12:40 pm από stardustia

» Τα μυστικά ( κρυφά ) μηνύματα των σκίτσων.
Τρι Οκτ 25, 2016 3:57 pm από Marianna Blue Lagoon

Ψηφοφορία

Με ποιον πιστεύετε οτι καταλήγει η Κάντυ στο τέλος;

72% 72% [ 70 ]
22% 22% [ 21 ]
4% 4% [ 4 ]
2% 2% [ 2 ]

Σύνολο Ψήφων : 97

TGF Networks
Find us on Facebook Follow us on Twitter Our channel on youtube
Instagram
Affiliates
Candy and Terry's Paradise
Candy In Greek Project

Vampire Knight
Greek Otaku Network
More Affiliates

Μια απροσμενη επισκεψη

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Μια απροσμενη επισκεψη

Δημοσίευση από geobacter Την / Το Κυρ Δεκ 12, 2010 6:37 pm

Αυτο το εγραψα το περασμενο Σαββατο και το ανεβασα σε αλλο Καντυ φορουμ, αλλα επειδη μας χρειαζεται λιγο γελιο το ανεβαζω κι εδω με μερικες μικρες αλλαγες για να ταιριαζει στην ωραια μας περιγυρο.

****
(Ντριν-ντριν!)

Εγω - ωχ, κουδουνι, ποιος ναναι τετοια ωρα.

(Πορτα ανοιγει)

- Ααα, ελα Καντυ μου, τι ωραια που σε βλεπω, ελα μεσα μαρη να κλεισω την πορτα και ξυλιασαμε.

- Γεια σου Geo μου, ημουνα λιγο στις μαυρες μου και ειπα να περασω να σε δω να μου φτιαξει το κεφι.

(Ωχ, και να χαλασει το δικο μου)

- Ναι βρε κουτο, καλα το σκεφτηκες, αντε ελα μεσα, για κατσε, να σου φτιαξω ενα τσαγακι να ζεσταθεις.

Μπορει και να μου φανηκε αλλα τα ματια της σα να γεμισαν δακρυα. Γυρισε το κεφαλι της και κοιταξε εξω απο το παραθυρο τον κηπο που ηταν σκεπασμενος απο ενα παχυ στρωμα χιονιου.

- Καντυ; Τσαι;

- Ε, ναι... με γαλα αν εχεις. Θυμηθηκα τον Αντονυ... ετσι το επινε κι αυτος το τσαι του, Earl Grey με λιγο γαλα. Καλε μου, αδικοχαμενε μου Αντονυ.

(Παυση)

- Ναι, χαθηκε αδικα αυτο το παλικαρι. Κι εγω τον αγαπουσα πολυ.

(Τλινκγ, τλινγκ κουταλια ανακατεβουν τα τσαγια και νασου και το γνωστο μπωλακι με τα μπισκοτακια)

- Λοιπον τι νεα ρε Καντουλα, πως παει;

- Ε, τα ιδια οπως τα ξερεις.

(καινουρια παυση... ξαναρχιζει διστακτικα).

- Κοιτουσα κατι παλια πραγματα σημερα και ξεχαστηκα.

- Μπα, τι παλια πραγματα; Καμια ντουλαπα ξεκαθαρισες;

Χαμογελαει αχνα καθως ρουφαει μια γουλια απο το καυτο τσαι.

- Μπα... τωρα που το λες ομως θα πρεπει κατι να κανω και γιαυτο, τα παιδακια του ορφανοτροφειου εκτιμανε τοσο τις δωρεες μου. Και το παραμικρο να τους προσφερεις ειναι παντα τοσο χαρουμενα τα καημενα, δειχνουν τοση ευγνωμοσυνη!

Εγω κουναω συγκαταβατικα το κεφαλι μου και προσπαθω να αποφασισω ποιο μπισκοτακι να διαλεξω. Αμεσως μετα σκεφτομαι το βιντεο γυμναστικης που κανω και τον υπεροχο fitness trainer Τονυ να λεει, οχι, μην φας το γλυκο. Και εννοειται πως δεν πρεπει να αρχισεις να εχεις φαντασιωσεις για τσηζμπουργκερ. Καταφερνω να συγκρατηθω (προς το παρον).

- Οχι, βρηκα εκεινο το κουτι... ξερεις... το δωρο απο τον καλο μου... αυτο με τα πρασινα σμαραγδια...

- Α ναι, το θυμαμαι. Ωραιο κομψοτεχνημα, πραγματικο εργο τεχνης!

(Αναθεμα κι αν ξερω να ξεχωριζω τα σμαραγδια απο οποιοδηποτε αλλο πετρωμα... αντε, ισως τα διαμαντια λογω κρυσταλλικης συμμετριας και επειδη ειχα να κανω μοντελα τους στο Πανεπιστημιο. Συγκρατιεμαι και δεν αρχιζω να της λεω πως αν αλλαξεις τους δεσμους αναμεσα στα ατομα ανθρακα στα διαμαντια αποκτας γραφιτη και πως τα diamonds are NOT forever τουλαχιστον απο θερμοδυναμικης αποψης. Καθως θυμαμαι ομως τι κουμπουρας ητανε στο σχολειο, κλεινω το στομα μου και δεν προσπαθω να της κανω την εξυπνη).

- Ναι, εκει που φυλαω τους θησαυρους της καρδιας μου. Τα απομειναρια απο εκεινες τις ομορφες μερες...

(Ωχ, μας πηρε το ποταμι, κλαψα προβλεπεται παλι)

- Και μελαγχολησες...

- Ναι... πως θα μπορουσα να μη μελαγχολησω αλλωστε... ο αγαπημενος μου Αντονυ... δε θα ξαναγυρισει ποτε... ο πονος του χωρισμου με τον Τερρυ οταν εφυγε απο το σχολειο... η ηρωικη μου θυσια οταν εγιναν εκεινα τα δραματα με τη Σουζανα.... τα ματια του, δε θα ξεχασω ποτε τα ματια του οταν του ειπα πως θα φυγω και να μη με ακολουθησει...

Ενα φρεσκοσιδερωμενο μαντηλακι με το οικοσημο τον Αρντλευ εμφανιζεται ως δια μαγειας και φυσσαει ηχηρα τη μυτη της.

- Εισαι καλα, να σου φερω τιποτα;

Ανασαινει βαθεια και ξαναβαζει το μαντηλι σε μια τσεπη που δεν ειχα προσεξει πριν. Αρχισα να σκεφτομαι πως τα μαντηλακια μιας χρησεως ειναι πολυ πιο υγιεινα. Ισως να της το αναφερω σε μια πιο καταλληλη στιγμη. Χμμ... ξαναβρισκω τον ειρμο της συζητησης για να μη με πει και αναισθητη στο τελος.

- Ναι, το καταλαβαινω πως αυτες οι σκεψεις θα σε στεναχωρησαν λιγο βρε Καντουλα μου, αλλα βρε παιδι μου, πανε 20 χρονια απο τοτε, μηπως ειναι καλυτερα να μην απασχολεις το μυαλο σου τοσο πολυ με το παρελθον;

Με κοιταζει απογοητευμενη - σιγουρα απετυχα στο ρολο του παρηγορητη, ωχ ωχ ποιος με σωζει τωρα...

- Μα τον ΑΓΑΠΟΥΣΑ!!! Και με αγαπουσε κι αυτος! Μπορει να μη μου το ειπε ξεκαθαρα ποτε, μπορει κι εγω να μην του το ειπα ξεκαθαρα ποτε, ομως υπηρχε ενα κατιτις αναμεσα μας... ενας ερωτας δυνατος και μεγαλος. Κι εγω... εγω τι μπορουσα να κανω οταν η Σουζανα τον διεκδικησε τοσο εντονα... δεν ειχα αλλη επιλογη...

Τα δακρυα αρχισαν να τρεχουν κορομηλο. Απο τη μια τη λυπομουνα απο την αλλη σκεφτομουνα τι σχεση εχουν τα κορομηλα με τα δακρυα. Εδω που τα λεμε, ΤΙ ειναι τα κορομηλα; Σαν τα φασκομηλα; Μπορει να ειναι μικρα μηλα, σαν να λεμε η κορη του μηλου; Δεν προλαβα να το αναλυσω περισσοτερο γιατι ξαναρχισε.

- Βεβαια η επιλογη ηταν παντα δικη μου... και δε θα μπορουσα να ειχα πραξει διαφορετικα. Σαν ενα πιονι σε μια τεραστια σκακιερα της μοιρας, οι κινησεις μου ηταν εξαρχης μετρημενες. Ρουα ματ... και η Σουζανα πηρε απο κοντα μου τον αντρα των ονειρων μου.

- Κατσε βρε Καντυ μου, κατσε βρε πουλακι μου, μην τα κανουμε ολο τοσο μελοδραματικα. Το σημαντικο ειναι πως παρα τα οσα περασες, συνηρθες, συνεχισες με τη ζωη σου, εχεις κοντα σου εναν καλο ανθρωπο που σε αγαπαει, μην καθεσαι και χαλας την καλη σου τη διαθεση με ολα αυτες τις μαυρες σκεψεις.

- Ναι το ξερω πως εχεις δικιο... σ'ευχαριστω που με ακους... νιωθω καπως καλυτερα. Απο τοτε που εφυγε ο Αλμπερτ για την Αφρικη εχω χασει κι εγω τον εαυτο μου. Μου λειπει η φιλια του και η κατανοηση του.

Εγω σκεφτομαι πως απο την πολλη την κλαψα απηυδησε κι αυτος ο χριστιανος, βρηκε μια δικαιολογια, τα μαζεψε κι εφυγε αρον αρον, αλλα που να της το πω.

- Ναι, ο Αλμπερτ ειναι χρυσο παιδι. Ειμαι σιγουρη πως ειναι πολυ τυχεροι εκει που τον εχουν στην Αφρικη, τετοιος καλος και αξιος ανθρωπος.

- Σωστα τα λες... μερικες φορες αναρρωτιεμαι να η ζωη μας θα ηταν διαφορετικη αν εγω... αν εγω και ο Αλμπερτ... αλλα... εφυγε... σαν τα φυλλα τα φθινοπωρινα επεσε απο το κλαδι της ζωης μου και τον πηρε ο αερας μακρυα μου... αραγες θα γυρισει ποτε;

Αναθεμα στα βιβλια του Σεξπηρ που διαβαζει, ολο μεταφορα και παρομοιωση εχει γινει. Για τα Χριστουγεννα θα της αγορασω ενα καλο λεξικο. Του Φυτρακη. Να αρχισει εκει απο το Αα, Ββ κλπ μπας και αλλαξει λιγο οριζοντες.

- Ε καποια στιγμη θα γυρισει, αλλα οσο ναναι ειναι δυσκολο τωρα και γιαυτον με την οικογενεια να τρεχαλαει απο δω κι απο κει. Γιατι δεν πας εσυ να τους δεις καποια φορα βρε Καντυ παιδι μου, να σε δει και λιγο ηλιος.

- Ναι το εχω σκεφτει αλλα δεν ξερω... δε θελω να ειμαι βαρος... οχι... αυτη την εποχη του φθινοπωρου νιωθω καλυτερα εδω, κοντα στη φυση που πεθαινει, τα ξερα φυλλα που στροβυλιζονται στο φυσημα του παγερου αερα, στα μαραμενα τριανταφυλλα του αγαπημενου μου Λεηκγουντ που ισως δε θα ξαναδω ποτε...

Ουφ, τι εχει η τηλεοραση αργοτερα... ελπιζω καμια κωμωδια.

- Να σου φερω λιγο ακομα τσαι; Θες μηπως κατι αλλο;

- Οχι, οχι Geo μου, σε ευχαριστω πολυ. Εξαλλου ειναι ωρα για δειπνο σε λιγο, δεν ειναι;

Αμαν, το προσεξε κι αυτη, τι να της πω τωρα ελπιζω να μη μου κανει αρμενικη βιζιτα.

- Εεε, ναι... ειναι... αλλα ελεγα... να... εε.... λουσω τα μαλλια μου... εχω και λιγο διαβασμα αργοτερα, λιγο γραψιμο, θυμασαι μια χαζη ιστοριουλα που γραφω στο ιντερνετ...

- Α ναι, ναι πως παει; Παντα κλαιω οταν διαβαζω οσα εχεις γραψει.

Σωπα, δε σε πιστευω, εσυ να κλαις;;

- Καλοσυνη σου Καντυ μου, αλλα για περιμενε να παρω τηλεφωνο τη ΜΙΜΙ μια στιγμη, ξερεις τι υπεροχα που μαγειρευει και ξεχασα να σου πω, την ποναγε λιγο η πλατη της σημερα, οποτε...

- Ναι;; Πωπω την καημενη! Εγω θα παω αμεσως να της μαγειρεψω και να την περιποιηθω, εξαλλου ειμαι νοσοκομα δεν ειμαι;

- Ναι ναι και πολυ καλη μαλιστα!

Ουτε χαζαπλαστ δε θα σε αφηνα να μου βαλεις αλλα τελοσπαντων.

- Θα ειναι μια υπεροχη βραδυα, θα της πω ολες τις τραγικες σκεψεις που μου ηρθαν στο νου σημερα οταν ανοιξα εκεινο το κουτι...

... της Πανδωρας.... αμαν ΜΙΜΙ σε εκαψα κι εσενα...

- Ναι, ναι, αντε σκουπισε τα δακρυα σου τωρα και προσεχε στο δρομο μη γλιστρησεις με τα χιονια. Να πεις χαιρετισμους και περαστικα στη ΜΙΜΙ!

(φιουυυυτς Θεουλη μου, γλιτωσα, παπαπα με μιζεριασε παλι)

Με ενα μπισκοτακι στο ενα χερι (συγγνωμη Τονυ θα κανω πιο πολλους κοιλιακους αυριο, στο υποσχομαι!) και το κινητο στο αλλο, τηλεφωναω στη Λιμπρα.

- Ρε συ τι κανεις αποψε, εισαι να παμε σινεμα να δουμε το καινουριο το Χαρρυ Ποττερ;

geobacter
Antony
Antony

Αριθμός μηνυμάτων : 227
Points : 2430
Ημερομηνία εγγραφής : 12/12/2010
Ηλικία : 43
Τόπος : Bonnie Scotland
Χιούμορ : Black Adder

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης